§ 1

Zakres znajomości języka polskiego w mowie i piśmie przez lekarzy weterynarii będących obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, niezbędny do wykonywania zawodu lekarza weterynarii, obejmuje umiejętność:

1) rozumienia tekstu pisanego, umożliwiającą w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu;

———————

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 134, poz. 1433). Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 59, poz. 532 i Nr 208, poz. 2018 oraz z 2004 r. Nr 11, poz. 95.

2) porozumiewania się z posiadaczami zwierząt, na rzecz których są świadczone usługi, lekarzami weterynarii i osobami wykonującymi zawody medyczne, w szczególności przeprowadzania wywiadów lekarsko-weterynaryjnych, udzielania przystępnych i zrozumiałych porad oraz informacji, przekazywania danych o leczonych zwierzętach oraz czynnego uczestniczenia w konsultacjach, naradach i szkoleniach zawodowych;

3) pisania, w szczególności prowadzenia dokumentacji wymaganej przy wykonywaniu zawodu lekarza weterynarii, w tym wystawiania skierowania do zakładu leczniczego dla zwierząt i skierowania na badania diagnostyczne i konsultacje, wystawiania recept oraz wydawania zaświadczeń, opinii i orzeczeń lekarsko-weterynaryjnych.