Art. 42d

1. W celu sporządzenia imiennych informacji, o których mowa w art. 42c ust. 1, podmiot wypłacający:

1) ustala tożsamość faktycznego odbiorcy na podstawie przedstawionego przez niego dokumentu stwierdzającego tożsamość,

2) przyjmuje, że państwem (terytorium), w którym faktyczny odbiorca podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów, jest wskazane w przedstawionym przez niego dokumencie stwierdzającym tożsamość państwo (terytorium) miejsca stałego zamieszkania, chyba że faktyczny odbiorca wykaże, że podlega takiemu opodatkowaniu w innym państwie (terytorium).

2. Jeżeli podmiot wypłacający ma uzasadnione wątpliwości, czy osoba fizyczna, której wypłaca lub stawia do dyspozycji przychody (dochody), o których mowa w art. 42c ust. 5, jest faktycznym odbiorcą, podejmuje czynności w celu ustalenia tożsamości faktycznego odbiorcy zgodnie z ust. 1. Jeżeli podmiot wypłacający nie jest w stanie ustalić tożsamości faktycznego odbiorcy, traktuje tę osobę fizyczną jako faktycznego odbiorcę.

3. Jeżeli przychody (dochody), o których mowa w art. 42c ust. 5, są wypłacane lub stawiane do dyspozycji osobie fizycznej działającej w imieniu faktycznego lub pośredniego odbiorcy, to podmiot wypłacający jest obowiązany uzyskać od takiej osoby imię i nazwisko albo nazwę oraz adres odpowiednio faktycznego albo pośredniego odbiorcy. Jeżeli podmiot wypłacający nie jest w stanie ustalić tożsamości faktycznego odbiorcy, traktuje tę osobę fizyczną jako faktycznego odbiorcę.

4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania tożsamości i miejsca stałego zamieszkania faktycznych odbiorców, w celu umożliwienia podmiotom wypłacającym dokonywania identyfikacji faktycznych odbiorców przychodów (dochodów), o których mowa w art. 42c ust. 5.