§ 6

1. Testy przeprowadza się przez okres nie krótszy niż 10 lat, z zastrzeżeniem ust. 6.

2. Po pierwszym i drugim roku przeprowadzania testów ocenia się stopień przeżywalności leśnego materiału rozmnożeniowego.

3. Po piątym i w dziesiątym roku przeprowadzania testów ocenia się następujące cechy osobników leśnego materiału rozmnożeniowego:

1) przeżywalność;

2) średnicę pnia mierzoną z dokładnością do 1 mm, na wysokości 1,25—1,35 m nad powierzchnią gruntu;

3) prostość pnia;

4) szerokość korony;

5) grubość gałęzi w połowie wysokości korony;

6) podatność na choroby grzybowe;

7) podatność na szkody wyrządzane przez owady;

8) wrażliwość na przymrozki.

4. Testów na danej powierzchni nie przeprowadza się, jeżeli udatność uprawy jest po pierwszym roku jej prowadzenia niższa niż 50 %.

5. Jeżeli udatność testowanej uprawy po pierwszym roku jej prowadzenia nie jest niższa niż 50 %, dopuszcza się uzupełnienie tej uprawy osobnikami tego samego gatunku, wyhodowanymi w ten sam sposób i w tym samym czasie co osobniki testowane dotychczasowo. Informację o takim uzupełnieniu zamieszcza się w planie, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 3.

6. Dopuszcza się możliwość warunkowej rejestracji leśnego materiału podstawowego będącego w trakcie testowania przed upływem 10 lat, o ile wstępne wyniki testów wskazują na cechy świadczące o przewadze testowanego materiału nad standardami. Materiał ten poddaje się ponownej ocenie w terminie nie dłuższym niż 10 lat od warunkowej rejestracji.