§ 6

1. Do charakterystycznych cech gruntów zabudowanych lub przeznaczonych pod zabudowę, a także gruntów przeznaczonych na inne cele niż rolne i leśne, wpływających na wartość katastralną zalicza się:

1) położenie;

2) przeznaczenie ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu sposób użytkowania;

3) stan wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej;

4) stan zagospodarowania;

5) klasę gleboznawczą gruntu, jeżeli została określona w katastrze nieruchomości.

2. Do charakterystycznych cech gruntów rolnych i leśnych wpływających na wartość katastralną zalicza się:

1) położenie;

2) rodzaj użytku gruntowego;

3) stan wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej służące produkcji rolnej lub leśnej;

4) klasę gleboznawczą gruntu.

3. Do charakterystycznych cech budynków wpływających na wartość katastralną zalicza się:

1) położenie;

2) rodzaj budynku;

3) sposób użytkowania;

4) wyposażenie w instalacje wewnętrzne;

5) dane techniczne w rozumieniu przepisów o katastrze nieruchomości;

6) stopień zużycia.

4. Do charakterystycznych cech lokali wpływających na wartość katastralną zalicza się:

1) położenie w budynku;

2) rodzaj lokalu;

3) sposób użytkowania;

4) wyposażenie w instalacje wewnętrzne;

5) stopień zużycia.

5. Do charakterystycznych cech gruntów, budynków i lokali, o których mowa w ust. 1—4, można także zaliczać inne cechy, jeżeli są one charakterystyczne dla danej strefy taksacyjnej.