Ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych oraz o zmianie innych ustaw
Art. 16
Obowiązuje1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym do opracowania i przekazania Komisji Europejskiej, do zatwierdzenia, krajowego programu wsparcia pszczelarstwa.
2. Prezes Agencji jest organem właściwym do dokonywania wyboru i zawierania umów z wykonawcami programu, o którym mowa w ust. 1.
8) w art. 17:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym do:
1) zgłaszania Komisji Europejskiej zamiaru uczestniczenia Rzeczypospolitej Polskiej w programie dostarczania nadwyżek żywności dla najuboższej ludności Unii Europejskiej, zwanym dalej „programem”;
2) przekazywania Komisji Europejskiej:
a) informacji potrzebnych do opracowania programu,
b) sprawozdania z realizacji programu;
3) powiadamiania Komisji Europejskiej o:
a) organizacjach charytatywnych uprawnionych do uczestniczenia w programie,
b) zmianach w trakcie realizacji programu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
1a. W zakresie realizacji programu Prezes Agencji jest organem właściwym do:
1) przedstawiania ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych propozycji dotyczących ilości i wartości towarów pochodzących z zapasów interwencyjnych Unii Europejskiej, potrzebnych do realizacji programu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz rodzaju artykułów żywnościowych przekazywanych organizacjom charytatywnym;
2) przeprowadzania przetargów oraz zawierania umów;
3) informowania ministra właściwego do spraw rynków rolnych o wszelkich okolicznościach mogących mieć wpływ na zmiany programu w trakcie jego realizacji;
4) przekazywania ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych i ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego sprawozdania z realizacji programu.
9) w art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. W przypadku istnienia obowiązku, wynikającego z przepisów Unii Europejskiej, ustanowienia zabezpieczenia, w formie gwarancji, wykonania zobowiązań wynikających z realizacji mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej gwarantem może być wyłącznie instytucja finansowa upoważniona do gwarantowania długu celnego.
10) w art. 20 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
2) czynności sprawdzające:
a) u osoby fizycznej, osoby prawnej lub w jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej,
b) u producenta rolnego w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności
11) w art. 21 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
2a. Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy, wykonywanie zadań w zakresie wydawania i poświadczenia formularza T5 jednostkom organizacyjnym, o których mowa w ustawie z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej . Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
12) w art. 22:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. W mechanizmach administrowanych przez Agencję, w tym dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej, w ramach których Agencja realizuje swoje zadania, mogą uczestniczyć:
1) osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej,
2) producent rolny w rozumieniu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności
b) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
5a. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dołącza do wniosku:
1) odpis z właściwego rejestru albo zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, jeżeli odrębne przepisy wymagają wpisu do rejestru albo zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej, wystawione nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku;
2) zaświadczenie o nadaniu przedsiębiorcy numeru identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numeru identyfikacyjnego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany, a w przypadku osoby fizycznej również kopię dokumentu tożsamości zawierającego numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL);
3) zaświadczenie wystawione przez bank o posiadaniu przez przedsiębiorcę rachunku bankowego z podaniem numeru tego rachunku.
c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
6. Jeżeli przedsiębiorcą jest osoba fizyczna nieposiadająca obywatelstwa polskiego lub nieprowadząca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności, we wniosku zamiast numeru ewidencyjnego powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL) podaje się numer identyfikacji podatkowej nadany w kraju pochodzenia danej osoby.
d) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
6a. Jeżeli w kraju pochodzenia przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, lub w kraju, w którym przedsiębiorca ten ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, nie wydaje się dokumentów, o których mowa w ust. 5a, do wniosku, zamiast tych dokumentów, dołącza się oświadczenie potwierdzone przez notariusza, właściwy organ sądowy lub administracyjny kraju pochodzenia przedsiębiorcy lub kraju, w którym przedsiębiorca ten ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, zawierające dane określone w ust. 5a.
13) w art. 25 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
2. Do warunków oraz trybu udostępniania Agencji danych przechowywanych w prowadzonych rejestrach i ewidencjach, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
14) art. 26 otrzymuje brzmienie:
To jest tekst pierwotny
Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.