Art. 18

1. Notariusze są płatnikami podatku od darowizny dokonanej w formie aktu notarialnego albo zawartej w tej formie umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności lub ugody w tym przedmiocie.

2. Płatnicy są obowiązani:

1) prowadzić rejestr podatku na każdy rok kalendarzowy odrębnie;

2) pobrać należny podatek z chwilą sporządzenia aktu notarialnego, z zastrzeżeniem ust. 3;

3) wpłacić pobrany podatek na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby płatnika, w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek, a także przekazać w tym terminie deklarację o wysokości pobranego i wpłaconego podatku przez płatnika, według ustalonego wzoru.

3. Niepobranie podatku przez płatnika w całości lub w części może nastąpić jedynie za uprzednią zgodą naczelnika urzędu skarbowego. W przypadku określonym w art. 12 notariusz nie oblicza i nie pobiera podatku.

4. Płatnicy podatku są obowiązani do przekazywania w terminie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na siedzibę płatnika, odpisów sporządzanych aktów notarialnych, dotyczących czynności, z tytułu których są płatnikami podatku, oraz kopii rejestrów podatku.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych i Minister Sprawiedliwości określą, w drodze rozporządzenia:

1) sposób pobierania przez notariuszy podatku oraz prowadzenia przez nich rejestrów podatku, uwzględniając konieczność prawidłowego poboru podatku, w szczególności czynności związane z poborem podatku, sposób udzielania pouczeń stronom oraz treść rejestrów podatku;

2) wzór deklaracji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, oraz szczegółowy zakres danych w niej zawartych, uwzględniając w szczególności imię i nazwisko płatnika, adres jego siedziby, numer identyfikacji podatkowej, kwotę pobranego podatku w danym miesiącu, kwotę potrąconego wynagrodzenia z tytułu poboru podatku oraz kwotę podatku wpłaconego naczelnikowi urzędu skarbowego i datę sporządzenia deklaracji.