Art. 1

W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 13:

a) w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:

b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

2. Niezdolność do pracy orzeka się na okres nie dłuższy niż 5 lat, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. Niezdolność do pracy orzeka się na okres dłuższy niż 5 lat, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu.

c) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

3a. Jeżeli osobie uprawnionej do renty z tytułu niezdolności do pracy przez okres co najmniej ostatnich 5 lat poprzedzających dzień badania lekarskiego brakuje mniej niż 5 lat do osiągnięcia wieku emerytalnego określonego w art. 24 ust. 1, w przypadku dalszego stwierdzenia niezdolności do pracy orzeka się niezdolność do pracy na okres do dnia osiągnięcia tego wieku.

2) w art. 21 w ust. 2 w pkt 1 i 2 skreśla się wyrazy „na podstawie przepisów wymienionych w art. 195”;

3) w art. 23 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania przy ustalaniu wysokości emerytur:

1) osób, o których mowa w art. 24a i 27a, jeżeli emeryturę przyznano z urzędu osobie niemającej okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn;

2) osób, o których mowa w art. 28.

4) po art. 24 dodaje się art. 24a w brzmieniu: