§ 2

1. Pomoc publiczna może być udzielona przedsiębiorcy, który:

1) wykonuje działalność gospodarczą i ma siedzibę lub oddział — a w przypadku osób fizycznych miejsce zamieszkania — na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, o którym mowa w § 6 ust. 1, nie otrzymał pomocy de minimis, której wartość brutto łącznie z pomocą, o którą się ubiega, przekracza równowartość w złotych 100 tys. euro;

3) nie posiada zaległości podatkowych i zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i na ubezpieczenie zdrowotne;

4) należycie wypełnia zobowiązania wynikające z innych umów dotyczących przedsięwzięć w zakresie promocji eksportu zawartych z ministrem właściwym do spraw gospodarki.

2. Pomoc publiczna jest udzielana w formie dotacji będącej refundacją części wydatków kwalifikowanych poniesionych w wyniku realizacji projektu, zwana dalej „dofinansowaniem”.

3. Dofinansowanie może otrzymać przedsiębiorca, który:

1) uczestniczył na własny rachunek jako wystawca w targach lub wystawach za granicą w celu rozpoznania możliwości eksportowych na dany rynek, promocji swoich produktów lub nawiązania kontaktów handlowych;

2) podpisał umowę o dofinansowanie z ministrem właściwym do spraw gospodarki nie później niż do dnia 30 listopada 2006 r.