§ 2

1. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, zwany dalej „ministrem”, przyznaje nagrody za wybitne, nowatorskie rozwiązania, zastosowane przy następujących rodzajach działań:

1) opracowaniu programu wspierania osób i rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej, ukierunkowanego na kompleksowe rozwiązywanie problemów społeczności lokalnej przez świadczenie usług pomocy środowiskowej;

2) wdrożeniu programu społecznego, ukierunkowanego na rozwiązywanie trudnych problemów społecznych, takich jak narkomania, alkoholizm, bezdomność, przemoc domowa;

3) realizacji przedsięwzięć wspierających różne podmioty w realizacji zadań pomocy społecznej w celu rozszerzenia oferty świadczonych usług w ramach wsparcia środowiskowego lub instytucjonalnego;

4) współpracy z administracją rządową lub samorządową oraz z innymi podmiotami w zakresie tworzenia warunków do usamodzielnienia jednostek i rodzin oraz integracji społecznej, w tym przez likwidowanie istniejących barier społecznych, utworzenie placówki wsparcia środowiskowego, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, sportu i turystyki;

5) (uchylony);

6) realizowaniu inicjatyw w celu aktywizowania osób i rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej;

7) integrowaniu osób starszych i osób niepełnosprawnych w środowisku przez umożliwienie im uczestnictwa w życiu publicznym, zawodowym, kulturalnym, artystycznym;

8) aktywizowaniu społeczności lokalnej na rzecz rozwiązywania trudnych problemów społecznych oraz wspierania rodzin dysfunkcyjnych;

9) realizacji przedsięwzięć z zakresu profilaktyki rozwiązywania problemów społecznych, których celem jest integracja społeczna osób i rodzin szczególnego ryzyka.

2. Minister może przyznać nagrody również za inne niż wymienione w ust. 1 wybitne, nowatorskie rozwiązania, biorąc pod uwagę ich społeczną użyteczność.

3. Nagrody mogą zostać przyznane z inicjatywy własnej ministra albo na wniosek podmiotów, o których mowa w § 4 ust. 1.