§ 8

1. Potrąceń dokonuje się:

1) w związku z egzekucją należności:

a) objętych sądowymi lub administracyjnymi tytułami wykonawczymi — na wezwanie komornika sądowego, organu właściwego do prowadzenia egzekucji administracyjnej lub wierzyciela uprawnionego do egzekwowania należności w trybie administracyjnym,

b) z tytułu szkód wyrządzonych w mieniu Skarbu Państwa znajdującym się w dyspozycji Służby Kontrwywiadu Wojskowego — na pisemne wezwanie organu określonego w przepisach dotyczących podmiotów właściwych do ustalania wysokości szkód, zawierania ugód oraz podejmowania decyzji dotyczących szkód wyrządzonych przez funkcjonariuszy,

c) na podstawie odrębnych przepisów — na pisemne wezwanie właściwego organu lub wierzyciela, z dokładnym określeniem kwoty podlegającej potrąceniu i powołaniem odpowiedniego przepisu zobowiązującego do potrącenia;

2) w przypadkach, o których mowa w § 7 pkt 2 i 3, na podstawie zestawienia kwot podlegających potrąceniu, sporządzonego przez właściwy organ lub upoważnione osoby.

———————

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 27, poz. 298, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 149, poz. 1073.

2. Potrącenia na zaspokojenie należności z tytułu świadczeń alimentacyjnych oraz należności z tytułu odpowiedzialności majątkowej za szkody wyrządzone w mieniu Skarbu Państwa znajdującym się w dyspozycji Służby Kontrwywiadu Wojskowego mogą być dokonywane również bez postępowania egzekucyjnego, na wniosek wierzyciela, po przedstawieniu przez niego tytułu wykonawczego bądź dobrowolnego zobowiązania do zapłaty odszkodowania.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli:

1) świadczenia alimentacyjne mają być potrącone na rzecz kilku wierzycieli, a łączna suma, która ma być potrącona, nie wystarcza na pokrycie wszystkich zobowiązań alimentacyjnych;

2) uposażenie zostało zajęte w trybie egzekucji sądowej lub administracyjnej.

4. Podstawę do dokonania potrącenia z tytułu:

1) samowolnego opuszczenia miejsca pełnienia służby albo pozostawania poza nim lub niepodejmowania służby,

2) zawinionej niemożności pełnienia obowiązków służbowych,

3) rozpoczęcia urlopu bezpłatnego w ciągu miesiąca kalendarzowego

— stanowi rozkaz personalny.