Art. 3

1. Znakowaniu, o którym mowa w art. 18 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1, nie podlegają plastyczne materiały wybuchowe, wytworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do dnia 25 listopada 2009 r., jeżeli stanowią integralną część uzbrojenia będącego w posiadaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Biura Ochrony Rządu, Policji, Służby Więziennej, Straży Granicznej oraz Państwowej Straży Pożarnej.

2. Przechowywane nieznakowane plastyczne materiały wybuchowe niestanowiące integralnej części uzbrojenia, o którym mowa w ust. 1, a znajdujące się w posiadaniu służb wymienionych w ust. 1, należy do dnia 25 listopada 2021 r. wykorzystać do celów, które nie są sprzeczne z Konwencją w sprawie znakowania plastycznych materiałów wybuchowych w celu ich wykrywania, podpisaną w Montrealu dnia 1 marca

3. Nieznakowane plastyczne materiały wybuchowe będące w posiadaniu podmiotów prowadzących działalność gospodarczą zgodnie z koncesją wydawaną na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, lub pozwoleniem wydawanym na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 2 albo art. 109 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze , należy do dnia 25 listopada 2009 r. wykorzystać do celów, które nie są sprzeczne z Konwencją, o której mowa w ust. 2, nieodwracalnie unieszkodliwić lub poddać znakowaniu.

4. Koszty nieodwracalnego unieszkodliwienia lub znakowania nieznakowanych plastycznych materiałów wybuchowych ponoszą służby wymienione w ust. 1 oraz podmioty wymienione w ust. 3, posiadające plastyczne materiały wybuchowe.