Art. 3

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 42:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Podmioty wykonujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewóz drogowy zobowiązane są do uiszczania opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych, której maksymalna wysokość nie może być wyższa niż równowartość 1 800 euro rocznie, z wyłączeniem:

1) przedsiębiorców wykonujących transport drogowy taksówką;

2) pojazdów transportu kombinowanego;

3) pojazdów realizujących komunikację miejską;

4) zakładów pracy chronionej lub zakładów aktywności zawodowej, w przypadku wykonywania przewozów na potrzeby własne;

5) pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 12 ton.

b) w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) liczby osi oraz emisji spalin pojazdu.

c) ust. 3a otrzymuje brzmienie:

3a. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, uiszcza opłatę roczną, miesięczną, siedmiodniową albo dobową.

d) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

4. Przedsiębiorcy prowadzący stacje benzynowe mogą pobierać opłatę po zawarciu porozumień z jednostką, o której mowa w art. 17 ust. 2.

2) uchyla się art. 42a;

3) w art. 43 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Od przedsiębiorców zagranicznych mogą być pobierane opłaty na zasadach wzajemności.

4) w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Jednostki, o których mowa w art. 17 ust. 2, art. 26 pkt 2, art. 32 pkt 2 oraz w art. 43 ust. 2, otrzymują prowizję od pobranych opłat, w wysokości nie mniejszej niż 7% i nie większej niż 10%, z zastrzeżeniem ust. 1b.

5) w art. 45 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Przedsiębiorca wykonujący transport drogowy może być zwolniony z opłat, o których mowa w art. 43, w przypadku wykonywania przez niego przewozów w ramach pomocy humanitarnej, medycznej lub w przypadku klęski żywiołowej.

6) uchyla się art. 45a;

7) w art. 46:

a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

2. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad sprawuje nadzór nad realizacją wpływów z opłat, o których mowa w art. 43.

3. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekazuje kwoty pobranych opłat, o których mowa w ust. 1, w terminie pierwszych dwóch dni roboczych po zakończeniu tygodnia, w którym wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem na budowę i utrzymanie dróg krajowych oraz na potrzeby gromadzenia danych o drogach publicznych i sporządzania informacji o sieci dróg publicznych, jak również na poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego i budowy autostrad.

8) w art. 50 dodaje się pkt 9 w brzmieniu:

9) prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

9) w art. 55 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

3a) kontroli używanego w pojeździe urządzenia, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;

10) w art. 87 w ust. 1:

a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

b) dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

5) urządzenie, o którym mowa w art. 13i ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, jeżeli jest wymagane.

11) w załączniku do ustawy:

a) uchyla się pkt 4,

b) dodaje się pkt 4a w brzmieniu: