Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie prowadzenia depozytu w stacjonarnym zakładzie opieki zdrowotnej

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) zakres spisu przedmiotów oddawanych do depozytu;

2) sposób zabezpieczenia przedmiotów oddanych do depozytu;

3) sposób i warunki prowadzenia i przechowywania księgi depozytów.

§ 2.

1. Potwierdzenie przyjęcia rzeczy wartościowych oddawanych do depozytu w stacjonarnym zakładzie opieki zdrowotnej , zwanym dalej „zakładem”, na czas pozostawania pacjenta w tym zakładzie , stanowi karta depozytowa.

2. Oryginał karty depozytowej wydaje się pacjentowi przekazującemu rzeczy wartościowe do depozytu.

3. Kopia karty depozytowej jest przechowywana w księdze depozytów.

§ 3.

1. Księga depozytów składa się z kopii kart depozytowych.

2. Karta depozytowa zawiera:

1) kolejny numer karty, odpowiadający numerowi kolejnego zapisu w księdze depozytowej;

2) oznaczenie zakładu ;

3) dane osobowe niezbędne do zidentyfikowania pacjenta:

a) imię i nazwisko,

b) datę i miejsce urodzenia,

c) adres miejsca zamieszkania lub adres do korespondencji;

4) spis rzeczy wartościowych oddanych do depozytu i ich opis;

5) datę sporządzenia karty.

3. Karta depozytowa jest opatrzona własnoręcznymi podpisami osoby przyjmującej depozyt, o której mowa w § 5 ust. 1, oraz pacjenta.

4. W karcie depozytowej dokonuje się opisu rzeczy wartościowych oddanych do depozytu, określając ich cechy indywidualne, w szczególności nazwę, rodzaj, szacunkową wartość, barwę, markę i stan zużycia. W przypadku braku cech indywidualnych dokonuje się odpowiedniej adnotacji w karcie depozytowej.

§ 4.

1. Rzeczy wartościowe w depozycie przechowuje się w opakowaniu trwale zamkniętym, oznaczonym nadrukiem, naklejką lub pieczęcią zakładu , zawierającymi nazwę zakładu , jego adres, numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer telefonu, oraz oznaczonym numerem, pod którym depozyt został zapisany w księdze depozytów.

2. Opakowanie, w którym jest przechowywany depozyt, po wpisaniu do księgi depozytów, przechowuje się w sejfie albo szafie pancernej.

§ 5.

1. Rzeczy wartościowe do depozytu przyjmuje oraz wydaje z depozytu, a także księgę depozytów prowadzi i przechowuje osoba wyznaczona przez kierownika zakładu .

2. Poza godzinami pracy oraz w razie nieobecności osoby, o której mowa w ust. 1, rzeczy wartościowe przyjmuje do depozytu inna osoba wskazana przez kierownika zakładu i umieszcza je w zamkniętej na klucz szufladzie lub szafie oraz wydaje pokwitowanie depozytu. Do pokwitowania stosuje się odpowiednio przepisy § 3 ust. 2 pkt 2-5 oraz ust. 3 i 4.

3. Depozyt przyjęty w sposób określony w ust. 2 jest przekazywany osobie, o której mowa w ust. 1, wraz z kopią pokwitowania, o którym mowa w ust. 2, niezwłocznie po jej stawieniu się w zakładzie , w celu wpisania depozytu w księdze depozytów.

§ 6.

1. W przypadku gdy pacjent jest nieprzytomny lub niezdolny do zrozumienia znaczenia informacji, osoba, o której mowa w § 5 ust. 1 i 2, niezwłocznie przyjmuje rzeczy wartościowe do depozytu. Oryginał karty depozytowej przechowuje się wraz z przedmiotami oddanymi do depozytu.

2. Niezwłocznie po ustaniu okoliczności, o których mowa w ust. 1, zawiadamia się pacjenta o złożeniu rzeczy wartościowych do depozytu. W przypadku wyrażenia woli dalszego przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie, pacjent składa podpis na karcie depozytowej wraz z aktualną datą.

3. W przypadku trwania okoliczności, o których mowa w ust. 1, przez okres dłuższy niż 24 godziny od czasu przyjęcia pacjenta do zakładu , kierownik zakładu albo osoba przez niego upoważniona informuje o przyjęciu rzeczy wartościowych do depozytu małżonka, wstępnych, zstępnych lub rodzeństwo pacjenta, a także inne osoby uprawnione, na podstawie odrębnych przepisów, do dysponowania ruchomościami pacjenta.

§ 7.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.