Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 lipca 2009 r. w sprawie zadań służby medycyny pracy wynikających ze specyfiki ryzyka zawodowego w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej

§ 2

Obowiązuje

Brzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2009 nr 131 poz. 1081 z 19 sierpnia 2009. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.

Do zadań, o których mowa w § 1, należą:

1) monitorowanie stanu zdrowia, szczególnie poprzez wykonywanie badań okresowych, kontrolnych lub innych zaleconych przez przełożonego właściwego do spraw osobowych:

a) funkcjonariusza w służbie przygotowawczej poprzez wykonywanie badania okresowego przed upływem roku służby, a w przypadku stwierdzenia braku wskazań zdrowotnych do skierowania na komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych — następne badanie przeprowadza się przed upływem drugiego roku służby,

b) funkcjonariusza pełniącego służbę z bronią lub w ciągłym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności oraz pracownika wykonującego pracę w ciągłym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności poprzez wykonywanie badania okresowego nie rzadziej niż co 3 lata,

c) funkcjonariusza pełniącego funkcję zbrojmistrza poprzez wykonywanie badania okresowego nie rzadziej niż co 2 lata, zakończonych wydaniem zaświadczenia zawierającego informację o braku wskazań zdrowotnych do

3) współdziałanie z kierownikami jednostek organizacyjnych Służby Więziennej w procesie rozpoznawania warunków służby i pracy w zakresie narażenia na:

a) działanie czynników mogących skutkować pojawieniem się objawów stresu zawodowego, w wyniku realizowania zadań związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania i kar oraz środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności,

b) działanie substancji drażniących, toksycznych, alergizujących, rakotwórczych, pyłów oraz czynników zakaźnych w środowisku pracy funkcjonariusza lub pracownika;

4) współdziałanie z kierownikami jednostek organizacyjnych Służby Więziennej w zapewnieniu warunków służby i pracy w celu minimalizowania wpływu narażeń, o których mowa w pkt 3, na zdrowie funkcjonariuszy i pracowników;

5) organizowanie i prowadzenie promocji zdrowia oraz profilaktyki zdrowotnej, szczególnie w zakresie zapobiegania skutkom stresu zawodowego;

6) wydawanie przez lekarzy wykonujących zadania służby medycyny pracy w ośrodkach szkolenia Służby Więziennej zaświadczeń o krótkotrwałej niezdolności funkcjonariuszy lub pracowników do uczestnictwa w szkoleniu;

7) informowanie przełożonego właściwego w sprawach osobowych o stwierdzeniu, w wyniku badania profilaktycznego funkcjonariusza, objawów wskazujących na konieczność natychmiastowego odsunięcia tego funkcjonariusza od wykonywania określonych zadań służbowych;

8) gromadzenie, przechowywanie i przetwarzanie informacji o działalności służby medycyny pracy www.rcl.gov.ploraz przekazywanie Dyrektorowi Generalnemu skierowania na komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz datę następnego badania okresowego albo informację o konieczności skierowania na komisję lekarską podległą ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w celu ustalenia stopnia zdolności do służby lub ustalenia zdolności do służby na zajmowanym stanowisku, lub określenia potrzeby udzielenia urlopu zdrowotnego;

2) weryfikowanie w badaniu wstępnym, obejmującym badanie psychologiczne, predyspozycji kandydata do pracy szczególnie na stanowisko wymagające pozostawania w ciągłym i bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności;

Służby Więziennej danych statystycznych w tym zakresie.

Jak powołać ten przepis

§ 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 lipca 2009 r. w sprawie zadań służby medycyny pracy wynikających ze specyfiki ryzyka zawodowego w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej (Dz. U. z 2009 r. Nr 131, poz. 1081)

Treść aktu w brzmieniu ogłoszonym

Nie znamy aktów, które by go zmieniały.

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.