Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Obowiązuje Rozporządzenie · Dz.U. 2009 nr 131 poz. 1082

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 lipca 2009 r. w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej

Treść według tekstu jednolitego

Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2025 poz. 983, 24 lipca 2025.

Po ogłoszeniu tego tekstu ustawę zmieniono jeszcze 1 raz. Tych zmian poniższa treść nie zawiera — sprawdź akty zmieniające na stronie ustawy.

Treść aktu

RO ZPO RZĄD ZENIE

M I N I S T R A S P R A W I E D L I W O Ś C I

z dnia 31 lipca 2009 r.

w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej

Na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 437) zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) szczegółowy sposób, tryb tworzenia i organizacji służb wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy;

2) kwalifikacje zawodowe osób realizujących te zadania;

3) szczegółowy sposób i tryb kontroli tych służb.

§ 2.

1. Służbę medycyny pracy Służby Więziennej, zwaną dalej „służbą medycyny pracy SW”, stanowią:

1) podstawowe jednostki służby medycyny pracy SW utworzone przy okręgowych inspektoratach Służby Więziennej, zwane dalej „zakładami opieki zdrowotnej medycyny pracy SW”;

2) komórka organizacyjna Centralnego Zarządu Służby Więziennej właściwa do spraw medycyny pracy, zwana dalej „nadrzędną jednostką medycyny pracy SW”.

2. Zakład opieki zdrowotnej medycyny pracy SW może być utworzony przy ośrodku szkolenia Służby Więziennej.

§ 3.

1. Zakłady opieki zdrowotnej medycyny pracy SW tworzą i utrzymują:

1) dyrektor okręgowy Służby Więziennej – dla funkcjonariuszy i pracowników okręgowego inspektoratu oraz funkcjonariuszy i pracowników jednostek organizacyjnych Służby Więziennej podległych temu dyrektorowi;

2) komendanci ośrodków szkolenia Służby Więziennej – dla pracowników i funkcjonariuszy tych ośrodków oraz przebywających w nich na czas szkolenia;

3) (uchylony).

2. Realizację zadań odpowiednich do zadań służby medycyny pracy w odniesieniu do funkcjonariuszy i pracowników:

1) Centralnego Zarządu Służby Więziennej i Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej w Popowie – zapewnia zakład opieki zdrowotnej medycyny pracy SW utworzony przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Warszawie;

2) Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej w Kulach – zapewnia zakład opieki zdrowotnej medycyny pracy SW utworzony przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Katowicach;

3) Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej w Kulach Oddziału Zamiejscowego w Sulejowie – zapewnia zakład opieki zdrowotnej medycyny pracy SW utworzony przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Łodzi;

4) Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej w Suchej – zapewnia zakład opieki zdrowotnej medycyny pracy SW utworzony przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Bydgoszczy;

5) Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej w Popowie Oddziału Zamiejscowego w Kikitach – zapewnia zakład opieki zdrowotnej medycyny pracy SW utworzony przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Olsztynie;

6) Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej w Olszanicy – zapewnia zakład opieki zdrowotnej medycyny pracy SW utworzony przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej w Rzeszowie;

7) Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej oraz jego wydziałów zamiejscowych – zapewnia zakład opieki zdrowotnej medycyny pracy SW położony najbliżej miejsca pełnienia służby przez funkcjonariusza lub świadczenia pracy przez pracownika.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 listopada 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej (Dz. U. poz. 1667), które weszło w życie z dniem 15 listopada 2024 r.

W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

3. Realizację zadań odpowiednich do zadań służby medycyny pracy w odniesieniu do funkcjonariuszy pełniących służbę w Uczelni zapewnia zakład opieki zdrowotnej medycyny pracy SW położony najbliżej miejsca zamieszkania tych funkcjonariuszy.

§ 4.

1. Do wykonywania poszczególnych zadań służby medycyny pracy SW są uprawnieni:

1) lekarze posiadający kwalifikacje określone w przepisach wydanych na podstawie art. 229 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277 i 807);

2) pielęgniarki posiadające kwalifikacje określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy;

3) osoby posiadające tytuł magistra psychologii;

4) osoby o kwalifikacjach zawodowych niezbędnych do wykonywania wielodyscyplinarnych zadań służby medycyny pracy SW.

2. Kierownik zakładu opieki zdrowotnej medycyny pracy SW powinien posiadać kwalifikacje określone w ust. 1 pkt 1. 3. Kierownik nadrzędnej jednostki medycyny pracy SW powinien posiadać specjalizację w dziedzinie medycyny pracy.

§ 5.

1. Kontrolę nad prawidłowym funkcjonowaniem służby medycyny pracy SW sprawuje nadrzędna jednostka medycyny pracy SW.

2. Osoby kontrolujące powinny posiadać kwalifikacje zawodowe określone w § 4 ust. 1.

3. (uchylony).

§ 6.

Przedmiotem kontroli są:

1) zakres i częstotliwość badań profilaktycznych funkcjonariuszy i pracowników oraz sposób ich dokumentowania w dokumentacji medycznej, a także prowadzenie dokumentacji medycznej i statystycznej;

2) kwalifikacje zawodowe personelu zakładu opieki zdrowotnej medycyny pracy SW;

3) realizacja zadań statutowych oraz zadań określonych przez nadrzędną jednostkę medycyny pracy SW;

4) zakres i jakość udzielanych świadczeń zdrowotnych;

5) przestrzeganie zasad i trybu wykonywania zadań służby medycyny pracy SW;

6) akta osobowe funkcjonariuszy i pracowników w zakresie realizacji zadań służby medycyny pracy SW;

7) warunki lokalowe i techniczne, ze szczególnym uwzględnieniem pomieszczeń, w których są udzielane świadczenia zdrowotne;

8) dokumentacja związana z tworzeniem, organizacją, przekształcaniem i rejestracją zakładu opieki zdrowotnej służby medycyny pracy SW.

§ 7.

W toku kontroli osoba kontrolująca może:

1) żądać niezbędnych informacji lub wyjaśnień od osób realizujących zadania medycyny pracy oraz wglądu do dokumentacji z możliwością sporządzania kserokopii;

2) uzyskiwać informacje oraz wyjaśnienia w formie ustnej lub pisemnej również od:

a) kierowników jednostek organizacyjnych Służby Więziennej,

b) innych pracowników i funkcjonariuszy, a w szczególności osób realizujących zadania z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy;

3) w uzasadnionych przypadkach wnioskować o ponowne skierowanie na badanie profilaktyczne funkcjonariusza albo pracownika, niezależnie od wyznaczonego terminu następnego badania profilaktycznego.

§ 8.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli zostały stwierdzone nieprawidłowości, jednostka kontrolująca kieruje do podstawowej jednostki służby medycyny pracy wystąpienie pokontrolne, w którym wskazuje nieprawidłowości i ich przyczyny oraz przedstawia wnioski dotyczące ich usunięcia, a także określa termin powiadomienia o wykonaniu zaleceń zawartych we wnioskach lub o ich niewykonaniu wraz z przyczynami.

Dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

§ 9.

Zespoły medycyny pracy utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów działają do czasu zarejestrowania zakładów opieki zdrowotnej medycyny pracy SW.

§ 10.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia .

Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 19 sierpnia 2009 r.

Z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utraciło moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej (Dz. U. poz. 1321), zachowane w mocy na podstawie art. 3 ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie ustawy o służbie medycyny pracy (Dz. U. poz. 1416).

Treść odtworzona z dokumentu Dz.U. 2025 poz. 983 (plik PDF). Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym. To nie jest porada prawna.