§ 3

1. Pomoc udzielona przedsiębiorcom, polegająca na korzystaniu z usług, materiałów, wartości niematerialnych i prawnych oraz środków trwałych nabytych lub wytworzonych przez podmioty otrzymujące wsparcie, w ramach projektów, o których mowa w § 4 i 6, stanowi pomoc de minimis i jest udzielana zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis , zwanym dalej „rozporządzeniem Komisji nr 1407/2013”.

2. Pomoc de minimis podlega kumulacji zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji nr 1407/2013.

3. Pomoc de minimis może być udzielona jednemu przedsiębiorcy, w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 1407/2013, uczestniczącemu w realizacji projektów, o których mowa w § 4 i 6, pod warunkiem, że łącznie z inną pomocą de minimis otrzymaną w bieżącym roku podatkowym oraz w ciągu dwóch poprzedzających lat podatkowych z różnych źródeł i w różnych formach, nie przekroczy kwoty 200 000 euro, a w przypadku jednego przedsiębiorcy prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego towarów - 100 000 euro.

4. W przypadku gdy przedsiębiorca prowadzi działalność w sektorze transportu drogowego towarów oraz inną działalność, do której stosuje się pułap pomocy de minimis wynoszący 200 000 euro, oraz zapewnił rozdzielenie obu działalności lub wyodrębnienie kosztów w ramach prowadzonej działalności, wówczas pułap 100 000 euro stosowany jest wyłącznie do działalności dotyczącej transportu drogowego towarów.

5. Wartość usług, materiałów, wartości niematerialnych i prawnych oraz środków trwałych nabytych lub wytworzonych przez podmioty otrzymujące wsparcie przekazana przedsiębiorcom uczestniczącym w projektach, o których mowa w § 4 i 6, powyżej limitu pomocy de minimis , o którym mowa w ust. 3 i 4, stanowi koszt bezpośrednio ponoszony przez przedsiębiorcę. Opłaty ponoszone przez przedsiębiorców na rzecz podmiotów otrzymujących wsparcie, o których mowa w § 4 i 6, w związku z przekroczeniem limitu pomocy de minimis , o którym mowa w ust. 3 i 4, obniżają kwotę wsparcia przekazywanego przez Agencję tym podmiotom.

6. Pomoc de minimis nie może być udzielona na działalność gospodarczą:

1) w sektorze rybołówstwa i akwakultury w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury ;

2) związaną z produkcją podstawową produktów rolnych;

3) związaną z przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych, jeżeli:

a) wysokość pomocy byłaby ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów podstawowych lub wprowadzonych na rynek przez podmioty objęte pomocą,

b) udzielenie pomocy byłoby uzależnione od przekazania jej w części lub w całości producentom podstawowym;

4) związaną z wywozem, tj. bezpośrednio związaną z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej, przy czym pomoc obejmująca pokrycie kosztów uczestnictwa w targach i wystawach, badań lub usług doradczych z zakresu wprowadzenia nowego lub istniejącego produktu na nowy rynek nie stanowi pomocy publicznej na działalność związaną z wywozem;

5) uwarunkowaną pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.

7. Pomoc de minimis w ramach projektów, o których mowa w § 4 i 6, nie może być udzielona przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie towarowego transportu drogowego na nabycie pojazdów przeznaczonych do takiego transportu.