§ 2

1. Tymczasowy magazyn, o którym mowa w § 1, powinien:

1) odpowiadać wymaganiom zapewniającym ochronę życia i zdrowia ludzi, mienia i środowiska w sposób określony w instrukcji przechowywania, o której mowa w § 6 ust. 1;

2) zapewniać ochronę przechowywanych materiałów wybuchowych lub znalezionych materiałów wybuchowych przed czynnikami, które mogłyby doprowadzić do ich wybuchu, zapłonu lub utraty parametrów technicznych określonych przez producenta;

3) być zabezpieczony przed kradzieżą i dostępem osób nieupoważnionych przez zastosowanie bezpośredniej ochrony fizycznej lub zabezpieczeń technicznych, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz. 1221, z późn. zm. ). Minister Gospodarki kieruje działem administracji rządowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki (Dz. U. Nr 216, poz. 1593).

Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 23 kwietnia 2010 r. pod numerem 2010/248/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdraża postanowienia dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawia- 2. W tymczasowym magazynie materiałów wybuchowych lub znalezionych materiałów wybuchowych zabrania się:

1) wykonywania czynności mogących doprowadzić do ich przypadkowego zapłonu lub wybuchu;

2) prowadzenia prac niezwiązanych z ich przechowywaniem;

3) przechowywania innych przedmiotów, w szczególności łatwo palnych;

4) przebywania osób nieupoważnionych przez przedsiębiorcę prowadzącego prace z użyciem materiałów wybuchowych.

3. Materiały wybuchowe lub znalezione materiały wybuchowe, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1, można przechowywać w sposób określony w instrukcji przechowywania, o której mowa w § 6 ust. 1:

1) w pomieszczeniu lub budynku wolno stojącym;

2) w kontenerze lub barakowozie;

3) na statku, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 857, z późn. zm. ), posiadającym świadectwo dopuszczenia do przewozu materiałów niebezpiecznych, o którym mowa w art. 41 ust. 2 tej ustawy;

4) na statku, o którym mowa w art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2006 r. Nr 99, poz. 693, z późn. zm. ), zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 32 tej ustawy;

5) na skrzyni ładunkowej lub przyczepie pojazdu napędzanego przez silnik wysokoprężny, przy czym silnik tego pojazdu powinien być unieruchomiony, pojazd powinien mieć uruchomiony hamulec postojowy oraz być uziemiony, a źródła zasilania instalacji elektrycznej powinny być odłączone.