Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny

§ 7

Obowiązuje

Brzmienie według tekstu jednolitego Dz.U. 2026 poz. 1091 z 13 sierpnia 2026. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.

1. Mięso poddaje się badaniu na obecność włośni zgodnie z jedną z metod określonych:

1) w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella) w mięsie (Dz. Urz. UE L 212 z 11.08.2015, str. 7, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2015/1375” – w przypadku mięsa świń poddanych ubojowi;

2) w załączniku I i III do rozporządzenia nr 2015/1375 – w przypadku mięsa nutrii poddanych ubojowi oraz mięsa odstrzelonych zwierząt łownych z gatunków wrażliwych na zarażenie włośniem, w szczególności dzików, w celu produkcji mięsa.

1a. Posiadacz mięsa świń i nutrii poddanych ubojowi oraz mięsa odstrzelonych zwierząt łownych z gatunków wrażliwych na zarażenie włośniem, w szczególności dzików, w celu produkcji mięsa, lub podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonano uboju – w przypadku uboju zwierząt, o którym mowa w § 5 ust. 1, zapewnia, że mięso zostanie poddane badaniu, o którym mowa w ust. 1.

Ze zmianą wprowadzoną przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

1b. Badanie, o którym mowa w ust. 1, jest wykonywane w pracowni badania mięsa na obecność włośni przez urzędowego lekarza weterynarii, o którym mowa w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 12 oraz z 2025 r. poz. 1795), zwanego dalej „urzędowym lekarzem weterynarii”, lub w zakładzie higieny weterynaryjnej przez osobę upoważnioną.

2. W przypadku gdy tusza podlega badaniu, o którym mowa w § 8, próbki do badania mięsa na obecność włośni pobiera urzędowy lekarz weterynarii.

3. W przypadku gdy tusza nie podlega badaniu, o którym mowa w § 8, próbki do badania mięsa na obecność włośni pobiera i dostarcza do pracowni badania mięsa na obecność włośni:

1) posiadacz mięsa – w przypadku zwierząt łownych z gatunków wrażliwych na zarażenie włośniem, w szczególności dzików, oraz uboju zwierząt na terenie gospodarstwa, w którym zwierzęta były utrzymywane;

2) podmiot prowadzący gospodarstwo, w którym dokonywany jest ubój – w przypadku uboju zwierząt, o którym mowa w § 5 ust. 1.

4. Sposób pobierania próbek do badania mięsa na obecność włośni oraz zasady dostarczania próbek do pracowni badania mięsa na obecność włośni określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

5. Powiatowy lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie:

1) nazwiska urzędowych lekarzy weterynarii wyznaczonych do badania, o którym mowa w ust. 1 i § 8, ich siedziby oraz obszar działania;

2) informację o wykazie pracowni badania mięsa na obecność włośni zamieszczonym na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Weterynarii.

6. (uchylony).

Jak powołać ten przepis

§ 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1091)

Treść według tekstu jednolitego

Rozporządzenie było zmieniane. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1091, 13 sierpnia 2026.

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.