Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych
To jest tekst pierwotny
Ten akt był zmieniany, a tekstu jednolitego jeszcze nie ogłoszono. Treść poniżej pochodzi z dnia ogłoszenia i nie zawiera późniejszych zmian — sprawdź akty zmieniające.
Zmiany, których ta treść nie zawiera (1)
- Dz.U. 2011 nr 91 poz. 525 · w życiu od 17 maja 2011 — nie umiemy wskazać zmienionych przepisów
Treść aktu
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA
z dnia 22 listopada 2010 r.
w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych2), 3)
Na podstawie art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, Nr 182, poz. 1228 i Nr 230 poz. 1511) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1 Postanowienia ogólne
§ 1.
Rozporządzenie określa wykaz substancji dodatkowych (dozwolonych substancji dodatkowych), które mogą być wprowadzane do obrotu i stosowane w żywności, w tym w aromatach, zgodnie z ich funkcjami technologicznymi, oraz szczegółowe warunki ich stosowania, w tym rodzaj środków spożywczych, w których mogą być stosowane, oraz ich dopuszczalne maksymalne poziomy.
§ 2.
W produkcji jednego środka spożywczego jest dopuszczalne stosowanie mieszaniny dozwolonych substancji dodatkowych na warunkach określonych w załącznikach nr 1—5 do rozporządzenia.
§ 3.
Dozwolone substancje dodatkowe stosuje się zgodnie z ich funkcjami technologicznymi, w dawkach lub poziomach oraz na warunkach określonych w załącznikach nr 1—5 do rozporządzenia.
§ 4.
Wykaz dozwolonych substancji dodatkowych stosowanych w żywności określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
§ 5.
1. Maksymalne dopuszczalne poziomy dozwolonych substancji dodatkowych określone w załącznikach nr 2, 3 i 5 do rozporządzenia mają zastosowanie do gotowych do spożycia środków spożywczych, przygotowanych według instrukcji producenta.
2. Maksymalne dopuszczalne poziomy dozwolonych substancji dodatkowych określone w załączniku nr 4 do rozporządzenia mają zastosowanie do środków spożywczych wprowadzanych do obrotu, chyba że przepisy tego załącznika do rozporządzenia stanowią inaczej.
Minister Zdrowia kieruje działem administracji rządowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 216, poz. 1607).
Rozporządzenie wdraża postanowienia:
1) dyrektywy 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie substancji słodzących uży- wanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 237 z 10.09.1994, str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 288);
2) dyrektywy 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie barwników używanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 237 z 10.09.1994, str. 13; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 298);
3) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 95/2/WE z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie dodatków do żywności in- nych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 61 z 18.03.1995, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 15, str. 50);
4) dyrektywy 96/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. zmieniającej dyrektywę 94/35/WE w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. WE L 48 z 19.02.1997, str. 16; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 18, str. 253);
5) dyrektywy 96/85/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE o do- datkach do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 86 z 28.03.1997, str. 4; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 18, str. 280);
6) dyrektywy 98/72/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 października 1998 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE dotyczącą dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 295 z 04.11.1998, str. 18; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 21, str. 126);
7) dyrektywy 2001/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lutego 2001 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. WE L 55 z 24.02.2001, str. 59; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 26, str. 195);
8) dyrektywy 2003/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE w zakresie warunków stosowania dodatku do żywności E 425 konjac (Dz. Urz. UE L 178 z 17.07.2003, str. 23; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 391); www.rcl.gov.pl
9) dyrektywy 2003/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 grudnia 2003 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE w sprawie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące (Dz. Urz. UE L 24 z 29.01.2004, str. 58; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 708);
10) dyrektywy 2003/115/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 grudnia 2003 r. zmieniającej dyrektywę 94/35/WE w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. UE L 24 z 29.01.2004, str. 65; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 715);
11) dyrektywy 2006/52/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. zmieniającej dyrektywę 95/2/WE w spra- wie dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące oraz dyrektywę 94/35/WE w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych (Dz. Urz. UE L 204 z 26.07.2006, str. 10);
12) dyrektywy Komisji 2009/163/UE z dnia 22 grudnia 2009 r. zmieniającej dyrektywę 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie substancji słodzących używanych w środkach spożywczych w odniesieniu do neotamu (Dz. Urz. UE L 344 z 23.12.2009, str. 37).
Przepisy niniejszego rozporządzenia wykonują postanowienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16).
Rozdział 2 Substancje słodzące
§ 6.
1. Substancje słodzące, które mogą być wprowadzane do obrotu z przeznaczeniem bezpośrednio dla konsumenta finalnego lub do zakładów żywienia zbiorowego lub stosowane w produkcji środków spożywczych, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. 2. Substancje słodzące mogą być stosowane wyłącznie w produkcji środków spożywczych wymienionych w załączniku nr 2 do rozporządzenia i zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.
Rozdział 3 Barwniki
§ 7.
1. Barwniki dozwolone i warunki ich stosowania w żywności określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
2. Wykaz barwników dozwolonych do stosowania w żywności określa tabela 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
3. Dozwolone są laki glinowe barwników określonych w tabeli 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
§ 8.
Barwniki nie mogą być dodawane do następujących środków spożywczych, z zastrzeżeniem
§ 9—12:
1) żywności nieprzetworzonej, czyli środków spożywczych, które nie podlegały żadnemu traktowaniu powodującemu znaczącą zmianę ich oryginalnego charakteru, z wyłączeniem takich czynności, jak: podział, rozdzielenie, rozcięcie, wyjęcie kości, siekanie, obdarcie, obranie, oczyszczenie, mielenie, krojenie, mycie, trybowanie, oziębienie, mrożenie, głębokie mrożenie, zmiażdżenie albo wyłuskanie, pakowanie lub rozpakowywanie;
2) naturalnych wód mineralnych, wód źródlanych i wód stołowych w opakowaniach jednostkowych;
3) mleka, mleka półtłustego i odtłuszczonego, pasteryzowanego lub sterylizowanego (włączając sterylizację UHT), bez dodatków smakowych i środków aromatyzujących;
4) mleka czekoladowego;
5) mleka fermentowanego bez dodatków smakowych i środków aromatyzujących;
9) olejów i tłuszczów zwierzęcych lub roślinnych;
10) jaj i produktów jajecznych;
11) mąki i innych produktów przemiału zbóż oraz skrobi;
12) chleba i produktów podobnych;
13) makaronów i „gnocchi”;
14) cukrów, włączając wszystkie mono- i dicukry;
15) past pomidorowych, w tym przecierów i koncentratów pomidorowych, oraz pomidorów w konserwach;
16) sosów na bazie pomidorów;
17) soków owocowych i nektarów owocowych, określonych w przepisach dotyczących szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej soków i nektarów owocowych oraz soków warzywnych;
18) owoców, warzyw (w tym ziemniaków) oraz grzybów w konserwach i suszonych, owoców i warzyw (w tym ziemniaków) oraz grzybów przetworzonych;
19) dżemów ekstra, galaretek ekstra, przecieru z kasztanów jadalnych, Creme de pruneaux, określonych w przepisach dotyczących szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej dżemów, konfitur, galaretek, marmolad, powideł śliwkowych oraz słodzonego przecieru z kasztanów jadalnych;
20) ryb, mięczaków i skorupiaków, mięsa, drobiu i dziczyzny oraz ich przetworów, z wyjątkiem gotowych posiłków zawierających te składniki;
21) wyrobów kakaowych, składników czekoladowych w wyrobach czekoladowych, określonych w przepisach dotyczących szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej wyrobów kakaowych i czekoladowych;
22) kawy palonej, herbaty, cykorii, ekstraktów herbaty i cykorii, a także herbacianych, roślinnych, owocowych i zbożowych preparatów do sporządzania naparów oraz mieszanek i mieszanek instant wszystkich wyszczególnionych produktów;
23) soli, zamienników soli, przypraw naturalnych (ziołowych i korzennych) i mieszanek tych przypraw;
24) wyrobów winiarskich gronowych, określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących wspólwww.rcl.gov.plnej organizacji rynku wina;
6) mleka zagęszczonego i mleka w proszku, określonych w przepisach dotyczących szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej oraz metod analiz niektórych rodzajów mleka zagęszczonego i mleka w proszku, przeznaczonego do spożycia przez ludzi;
7) maślanki bez dodatków smakowych i środków aromatyzujących;
8) śmietany i śmietanki oraz śmietanki w proszku bez dodatków smakowych i środków aromatyzujących;
25) Korn, Kornbrand, napojów spirytusowych owocowych, okowity z owoców, Ouzo, Grappa, Tsikoudia z Krety, Tsipouro z Macedonii, Tsipouro z Tesalii, Tsipouro z Tyrnavos, Eau de vie de marc (okowita z wytłoków winogron) marque nationale luxembourgeoise, Eau de vie de seigle (okowita zbożo-
wa) marque nationale luxembourgeoise, London gin, określonych w przepisach ustanawiających ogólne zasady definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych;
26) Sambuca, Maraschino i Mistra, określonych w przepisach ustanawiających ogólne zasady definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych;
27) Sangria, Clarea i Zurra;
28) octu winnego;
29) środków spożywczych dla niemowląt i małych dzieci, określonych w przepisach dotyczących środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego;
30) miodu pszczelego;
31) słodu i przetworów słodowych;
32) dojrzewających i niedojrzewających serów bez dodatków smakowych;
33) wyrobów z tłuszczu z mleka owczego i koziego.
§ 9.
1. Barwniki dozwolone, które mogą być stosowane na zasadzie quantum satis do środków spożywczych określonych w tabeli 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia oraz do pozostałych środków spożywczych, określa tabela 2 załącznika nr 3 do rozporządzenia. 2. Barwniki, o których mowa w ust. 1, nie mogą być stosowane do środków spożywczych określonych w § 8 oraz w tabeli 5 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
§ 10.
1. Barwniki, które mogą być użyte pojedynczo lub łącznie, do środków spożywczych określonych w tabeli 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia, w maksymalnych dawkach określonych w tej tabeli, określa tabela 3 załącznika nr 3 do rozporządzenia,
2. Środki spożywcze, do których mogą być stosowane barwniki określone w tabeli 3 załącznika nr 3 do rozporządzenia, oraz maksymalne dawki tych barwników określa tabela 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
3. Barwniki, o których mowa w ust. 1, można stosować do środków spożywczych określonych w tabeli 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia, pod warunkiem że w przypadku napojów bezalkoholowych aromatyzowanych, lodów spożywczych, deserów, wyrobów ciastkarskich, pieczywa cukierniczego i wyrobów cukierniczych ilość każdego z barwników: E 110, E 122, E 124 i E 155 nie będzie przekraczać 50 mg/kg lub 50 mg/l.
§ 14.
Do ozdabiania skorupek jaj (w tym pisanek wielkanocnych) oraz do stemplowania skorupek jaj stosuje się wyłącznie dozwolone barwniki określone w tabeli 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
§ 15.
W celu sprzedaży konsumentom finalnym mogą być wprowadzane do obrotu barwniki określone w tabeli 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia, z wyjątkiem barwników: E 123, E 127, E 154, E 160b, E 161g, E 173 i E 180.
Rozdział 4 Substancje dodatkowe inne niż substancje słodzące i barwniki
§ 16.
1. Dozwolone substancje dodatkowe, inne niż substancje słodzące i barwniki oraz warunki ich stosowania w żywności określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.
2. Substancje dodatkowe, inne niż substancje słodzące i barwniki, ogólnie dozwolone do stosowania w żywności zgodnie z zasadą quantum satis określa tabela 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz § 17 i § 25 ust. 1.
3. Substancji dodatkowych, o których mowa w ust. 2, z wyjątkami określonymi w załączniku nr 4 do rozporządzenia, nie stosuje się do:
1) żywności nieprzetworzonej;
2) miodu pszczelego;
3) niezemulgowanych olejów i tłuszczów pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego;
4) masła;
5) mleka pasteryzowanego i sterylizowanego, włączając sterylizację UHT, w tym mleka pełnego, półtłustego i odtłuszczonego; pasteryzowanej śmietanki;
6) fermentowanych przetworów mlecznych zawierających żywe kultury bakterii, niearomatyzowanych i bez dodatków smakowych;
7) naturalnych wód mineralnych i wód źródlanych, określonych w przepisach dotyczących naturalnych wód mineralnych, wód źródlanych i wód stołowych;
8) kawy, z wyjątkiem aromatyzowanej kawy instant, i ekstraktów kawy;
§ 11.
Środki spożywcze, do których mogą być sto-www.rcl.gov.pl sowane tylko niektóre dozwolone barwniki, oraz warunki stosowania tych barwników określa tabela 5 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
§ 12.
Barwniki dozwolone tylko do niektórych zastosowań określa tabela 6 załącznika nr 3 do rozporządzenia.
§ 13.
Do oznakowania produktów mięsnych oraz przydatności mięsa do spożycia stosuje się wyłącznie barwniki: E 129, E 133, E 155 lub mieszaninę barwników E 129 i E 133.
9) herbaty w liściach niearomatyzowanej;
10) cukru (cukru białego), cukru ekstra białego (cukru rafinowanego), cukru przemysłowego, płynnego cukru (roztworu cukru), płynnego cukru inwertowanego (roztworu cukru inwertowanego), syropu cukru inwertowanego, syropu glukozowego, syropu glukozowego w proszku, jednowodnej glukozy (jednowodnej dekstrozy), bezwodnej glukozy (bezwodnej dekstrozy), określonych w przepisach dotyczących szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej niektórych półproduktów i produktów przemysłu cukrowniczego;
11) suchych makaronów, z wyjątkiem makaronów bezglutenowych lub makaronów przeznaczonych do diet niskobiałkowych, o których mowa w przepisach dotyczących środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego;
12) maślanki naturalnej niearomatyzowanej lub bez dodatków smakowych, z wyjątkiem maślanki sterylizowanej.
§ 17.
Środki spożywcze, do których wolno stosować ograniczoną liczbę dozwolonych substancji dodatkowych wymienionych w tabeli 1, określa tabela 2 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
§ 18.
1. Sorbiniany, benzoesany i para-hydroksybenzoesany są dozwolone do stosowania w żywności na warunkach określonych w tabeli 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
2. Środki spożywcze, do których mogą być stosowane sorbiniany, benzoesany i para-hydroksybenzoesany określone w tabeli 3, określa tabela 4 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
3. Dwutlenek siarki i siarczyny są dozwolone do stosowania w żywności na warunkach określonych w tabeli 5 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
4. Środki spożywcze, do których mogą być stosowane dwutlenek siarki i siarczyny wymienione w tabeli 5, określa tabela 6 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
5. Inne konserwanty, dla których określa się maksymalny poziom w środku spożywczym, określa tabela 7 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
6. Inne konserwanty, dla których określa się ilości wprowadzone w trakcie produkcji oraz ich pozostałości w środku spożywczym, określa tabela 8 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
7. Inne przeciwutleniacze oraz ich zastosowanie w środkach spożywczych określa tabela 9 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
8. Inne dozwolone substancje dodatkowe i ich zastosowanie w środkach spożywczych określa tabela 10 załącznika nr 4 do rozporządzenia.
9. Nośniki stosowane do dozwolonych substancji dodatkowych określa tabela 11 załącznika nr 4 do rozporządzenia. stancje E 414 i E 551 w wyniku dodatku preparatów odżywczych zawierających substancję E 414 w ilości nie większej niż 150 g/kg i substancję E 551 w ilości nie większej niż 10 g/kg oraz substancję E 421, jeżeli jest on użyty jako nośnik witaminy B (nie mniej niż jedna część witaminy B na 1000 części substancji E 421). 2. Zawartość substancji E 414 w produkcie gotowym do spożycia nie może przekraczać 10 mg/kg.
§ 20.
1. Preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt i środki spożywcze uzupełniające, obejmujące produkty zbożowe przetworzone i inne środki spożywcze przeznaczone dla niemowląt i małych dzieci, mogą zawierać substancję E 1450 w wyniku dodatku preparatów witaminowych lub preparatów zawierających wielonienasycone kwasy tłuszczowe.
2. Ilość substancji E 1450 w produkcie gotowym do spożycia, wniesiona z preparatami witaminowymi, nie może przekraczać 100 mg/kg, a wniesiona z preparatami zawierającymi wielonienasycone kwasy tłuszczowe — 1000 mg/kg.
§ 21.
1. Preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt i środki spożywcze uzupełniające, obejmujące produkty zbożowe przetworzone i inne środki spożywcze dla niemowląt i małych dzieci, mogą zawierać substancję E 301, stosowaną w dawce quantum satis, przy powlekaniu preparatów odżywczych zawierających wielonienasycone kwasy tłuszczowe.
2. Zawartość substancji E 301 w produkcie gotowym do spożycia nie może przekraczać 75 mg/l.
§ 22.
Do produkcji przetworów mlecznych ukwaszanych, przeznaczonych do początkowego i dalszego żywienia zdrowych niemowląt, mogą być używane niechorobotwórcze kultury bakterii kwasu mlekowego L(+).
§ 23.
Jeżeli więcej niż jedna z substancji E 322, E 471, E 472c i E 473 jest dodana do środka spożywczego przeznaczonego do początkowego i dalszego żywienia niemowląt, to maksymalny poziom zawartości każdej z tych substancji w produkcie zostaje pomniejszony o część równą zawartości wszystkich pozostałych substancji razem w tym produkcie.
§ 24.
Jeżeli więcej niż jedna z substancji E 407, E 410 i E 412 jest dodana do środka spożywczego przeznaczonego do dalszego żywienia niemowląt, to maksymalny poziom ustalony dla każdej z tych subwww.rcl.gov.plRozdział 5 stancji w tym środku spożywczym obniża się odpo- Substancje dodatkowe stosowane w produkcji żywności dla niemowląt i małych dzieci
§ 19.
1. Preparaty do początkowego żywienia niemowląt, preparaty do dalszego żywienia niemowląt i środki spożywcze uzupełniające obejmujące produkty zbożowe przetworzone i inne środki spożywcze dla niemowląt i małych dzieci, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, zwanej dalej „ustawą”, mogą zawierać subwiednio o łączną zawartość pozostałych dwóch substancji.
§ 25.
1. Dozwolone substancje dodatkowe i warunki ich stosowania do żywności dla niemowląt i małych dzieci określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.
2. Maksymalne dawki dozwolonych substancji dodatkowych stosowanych w produkcji preparatów przeznaczonych do początkowego żywienia zdrowych niemowląt określa tabela 1 załącznika nr 5 do rozporządzenia.
3. Maksymalne dawki dozwolonych substancji dodatkowych stosowanych w produkcji preparatów przeznaczonych do dalszego żywienia zdrowych niemowląt określa tabela 2 załącznika nr 5 do rozporządzenia.
4. Maksymalne dawki dozwolonych substancji dodatkowych, stosowanych w produkcji środków spożywczych uzupełniających obejmujących produkty zbożowe przetworzone i inne środki spożywcze przeznaczone dla zdrowych niemowląt i małych dzieci określa tabela 3 załącznika nr 5 do rozporządzenia.
§ 26.
W produkcji żywności dla niemowląt i małych dzieci przeznaczonej do specjalnych celów medycznych, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy, można stosować dozwolone substancje dodatkowe, o których mowa w § 19—25, z wyjątkiem warunków stosowania substancji E 333 i E 341, oraz substancje, o których mowa w § 27.
§ 27.
Maksymalne dawki dozwolonych substancji dodatkowych stosowanych do żywności dla niemowląt i małych dzieci przeznaczonej do specjalnych celów medycznych oraz uwarunkowania szczegółowe określa tabela 4 załącznika nr 5 do rozporządzenia.
Rozdział 6 Przepisy przejściowe i końcowe
§ 28.
1. Substancje dodatkowe E 231 ortofenylofenol i E 232 sól sodowa ortofenylofenolu stosuje się w żywności na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu do dnia 31 grudnia 2010 r.
2. Środki spożywcze zawierające substancje dodatkowe, o których mowa w ust. 1, wprowadzone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 stycznia 2011 r. mogą pozostawać w obrocie do wyczerpania zapasów.
§ 29.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Minister Zdrowia: w z. J. Szulc Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 18 września 2008 r. w sprawie dozwolonych substancji dodatkowych (Dz. U. Nr 177, poz. 1094), które utraciło moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 21, poz. 105). www.rcl.gov.pl WYKAZ DOZWOLONYCH SUBSTANCJI DODATKOWYCH STOSOWANYCH W ŻYWNOŚCI www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl SUBSTANCJE SŁODZĄCE, KTÓRE MOGĄ BYĆ WPROWADZANE DO OBROTU Z PRZEZNACZENIEM
BEZPOŚREDNIO DLA KONSUMENTA FINALNEGO LUB DO ZAKŁADÓW ŻYWIENIA ZBIOROWEGO
LUB STOSOWANE W PRODUKCJI ŚRODKÓW SPOŻYWCZYCH www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl Określone maksymalne dawki soli aspartamu i acesulfamu K są pochodną określonych maksymalnych dawek jej części składowych: aspartamu (E 951) i acesulfamu K (E 950). Maksymalne dawki określone dla aspartamu (E 951) i acesulfamu K (E 950) nie mogą być przekroczone w wyniku użycia soli aspartamu i acesulfamu K, pojedynczo lub łącznie z acesulfamem K (E 950) lub z aspartamem (E 951). Maksymalne dawki soli aspartamu i acesulfamu K są wyrażone w przeliczeniu na (a) acesulfam K (E 950) lub (b) aspartam (E 951).
BARWNIKI DOZWOLONE I WARUNKI ICH STOSOWANIA W ŻYWNOŚCI www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl Numery Colour Index pochodzą z trzeciego wydania Colour lndex z 1982 r., tomy 1 do 7, 1315. Także poprawki 37 do 40 (125), 41 do 44 (127-50), 45 do 48 (130), 49 do 52 (132-50), 53 do 56 (135).
Określenie karmel odnosi się do produktów o bardziej lub mniej intensywnej barwie brązowej, które przeznaczone są do barwienia. Nie dotyczy to cukrowego produktu aromatycznego, otrzymanego przez ogrzewanie cukrów, który jest stoso- wany do aromatyzowania środków spożywczych (np. wyrobów cukierniczych, pasztecików, napojów alkoholowych). www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl DOZWOLONE SUBSTANCJE DODATKOWE, INNE NIŻ SUBSTANCJE SŁODZĄCE I BARWNIKI
ORAZ WARUNKI ICH STOSOWANIA W ŻYWNOŚCI www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl Substancje E 290, E 938, E 939, E 941, E 942, E 948 i E 949 mogą być także użyte do środków spożywczych określonych w § 16 ust. 3, § 17 lub § 25 ust. 1 rozporządzenia.
Substancje E 400, E 401, E 402, E 403, E 404, E 406, E 407, E 407a, E 410, E 412, E 413, E 414, E 415, E 417, E 418 i E 440 nie mogą być używane w żelowych minikubeczkach zdefiniowanych do celów rozporządzenia jako wyroby cukiernicze żelowe o zwartej konsystencji, zawarte w półsztywnych minikubeczkach lub minikapsułkach, przeznaczone do spożycia pojedyn- czym kęsem przez wywarcie nacisku na minikubeczek lub minikapsułkę, aby wyrzucić zawartość do jamy ustnej.
Substancje E 407, E 407a i E 440 mogą być standaryzowane cukrami, pod warunkiem że taka informacja będzie dodana do ich numeru i ich określenia.
Substancje E 410, E 412, E 415 i E 417 nie mogą być użyte do produkcji odwodnionych środków spożywczych, przeznaczo- nych do ponownego uwodnienia w trakcie spożycia.
Wyłącznie jako dodatek do mąki. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl Kwas benzoesowy może być obecny w niektórych produktach fermentowanych, co jest rezultatem procesów fermentacji wynikających z dobrej praktyki produkcyjnej. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl Z wyłączeniem napojów z udziałem mleka.
U w a g i :
1) poziomy wszystkich określonych powyżej substancji są podane w przeliczeniu na wolny kwas;
2) skróty użyte w tej tabeli oznaczają:
a) Sa + Ba: Sa i Ba użyte pojedynczo lub łącznie,
b) Sa + PHB: Sa i PHB użyte pojedynczo lub łącznie,
c) Sa + Ba + PHB: Sa, Ba i PHB użyte pojedynczo lub łącznie;
3) maksymalne poziomy wskazanego zastosowania odnoszą się do gotowych do spożycia środków spożywczych przygoto- wanych zgodnie z instrukcjami producentów. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl W częściach jadalnych.
U w a g i :
1) maksymalne poziomy są podane w przeliczeniu na SO odpowiednio w mg/kg lub w mg/l i odnoszą się do całkowitej ilości, pochodzącej ze wszystkich źródeł;
2) zawartość SO nie większa niż 10 mg/kg lub 10 mg/l nie jest rozważana jako istotna technologicznie. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl Substancja E 234 może występować naturalnie w niektórych serach jako wynik procesów fermentacji.
Substancje E 280, E 281, E 282, E 283 mogą być obecne w niektórych fermentowanych produktach w wyniku procesów fermentacyjnych prowadzonych zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl Azotyn oznaczony „do zastosowań spożywczych” może być sprzedawany jedynie w postaci mieszaniny z solą lub substy- tutem soli.
Wartość Fo 3 jest równoważna ogrzewaniu przez 3 min. w temperaturze 121 °C (redukcja obciążenia bakteryjnego z miliar- da przetrwalników na każdy tysiąc puszek do jednego przetrwalnika na tysiąc puszek).
Azotany mogą być obecne w niektórych produktach mięsnych poddanych obróbce cieplnej w wyniku naturalnej przemia- ny azotynów w azotany w środowisku o niskiej kwasowości.
(1) Produkty mięsne zanurzane są w roztworze peklującym zawierającym azotyny lub azotany, sól i inne składniki. Produkty mięsne mogą być poddawane dalszej obróbce, np. wędzeniu.
(1.1) Mięso jest nastrzykiwane roztworem peklującym, a następnie zanurzane w zalewie peklującej na 3—10 dni. Solanka pe- klująca zawiera także mikrobiologiczną kulturę startową.
(1.2) Peklowane w zalewie przez 3—5 dni. Produkt nie jest poddawany obróbce cieplnej i charakteryzuje się dużą aktywnością wody.
(1.3) Peklowane w zalewie przez przynajmniej 4 dni i obgotowane.
(1.4) Mięso jest nastrzykiwane roztworem peklującym, a następnie zanurzane w zalewie peklującej. Czas peklowania wynosi 14—21 dni, po czym następuje dojrzewanie poprzez wędzenie na zimno przez 4—5 tygodni.
(1.5) Peklowane w zalewie przez 4—5 dni w 5—7 °C, dojrzewa zwykle 24—40 godzin w 22 °C, mogą być wędzone przez 24 godziny w 20—25 °C i przechowywane przez 3—6 tygodni w 12—14 °C. www.rcl.gov.pl (1.6) Czas peklowania zależy od kształtu i wagi kawałków mięsa i wynosi około 2 dni/kg, po czym następuje stabilizacja/doj- rzewanie.
(2) Peklowanie na sucho polega na zastosowaniu mieszanki peklującej na sucho, zawierającej azotyny lub azotany, sól i in- ne składniki, na powierzchni mięsa, po czym mięso poddaje się stabilizacji/dojrzewaniu. Produkty mięsne mogą być poddawane dalszej obróbce, np. wędzeniu.
(2.1) Peklowanie na sucho i następnie dojrzewanie przez co najmniej 4 dni.
(2.2) Peklowanie na sucho z okresem stabilizacji wynoszącym co najmniej 10 dni i okresem dojrzewania przekraczającym 45 dni.
(2.3) Peklowane na sucho przez 10—15 dni, następnie poddawane procesowi stabilizacji przez 30—45 dni i procesowi dojrze- wania przez co najmniej 2 miesiące.
(2.4) Peklowane na sucho przez 3 dni + 1 dzień/kg, a następnie 1 tydzień okresu po soleniu i okres dojrzewania od 45 dni do 18 miesięcy.
(2.5) Czas peklowania zależy od kształtu i wagi kawałków mięsa i wynosi około 10—14 dni, po czym następuje stabilizacja/dojrzewanie.
(3) Peklowanie w zalewie i na sucho stosowane łącznie lub gdy azotyn lub azotan jest zawarty w produkcie złożonym lub gdy produkt jest nastrzykiwany roztworem peklującym przed gotowaniem. Produkty mogą być poddawane dalszej ob- róbce, np. wędzeniu.
(3.1) Peklowanie na sucho i w zalewie stosowane łącznie (bez nastrzykiwania roztworem peklującym). Czas peklowania zależy od kształtu i wagi kawałków mięsa i wynosi około 14—35 dni, po czym następuje stabilizacja/dojrzewanie.
(3.2) Nastrzykiwanie roztworem peklującym, a następnie, po co najmniej 2 dniach, gotowanie we wrzątku do 3 godzin.
(3.3) Produkt poddawany procesowi dojrzewania przez minimum 4 tygodnie i ma stosunek wody do białka niższy niż 1,7.
(3.4) Okres dojrzewania wynoszący przynajmniej 30 dni.
(3.5) Suszony produkt gotowany w 70 °C, a następnie poddawany przez 8—12 dni procesowi suszenia i wędzenia. Fermento- wany produkt jest poddawany 14—30-dniowemu, trzyetapowemu procesowi fermentacji, a następnie procesowi wę- dzenia.
(3.6) Surowe, fermentowane, suszone kiełbasy bez dodatku azotynów. Produkt jest poddawany fermentacji w temperaturze w zakresie 18—22 °C lub niższej (10—12 °C), a następnie co najmniej trzytygodniowemu okresowi dojrzewania. Produkt ma stosunek wody do białka niższy niż 1,7. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl U w a g a :
Gwiazdka (*) w tabeli odnosi się do zasady proporcjonalności: w przypadku stosowania kombinacji galusanów, TBHQ, BHA i BHT należy proporcjonalnie zmniejszyć indywidualne poziomy. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl Nie stosuje się w produkcji odwodnionych środków spożywczych przeznaczonych do ponownego uwodnienia w trakcie spożycia.
Oleożywice z przypraw są to ekstrakty z przypraw, z których w wyniku odparowania został usunięty rozpuszczalnik ekstrak- cyjny; ekstrakt ten jest mieszaniną lotnych olejków i składników żywicznych pochodzących z przypraw.
Tylko substancja E 493.
Tylko substancja E 492.
Wolny od azbestu.
Tylko substancja E 553b.
Jeżeli substancje E 950, E 951, E 957 i E 959 są stosowane łącznie do gumy do żucia, maksymalny poziom każdego z nich jest proporcjonalnie zredukowany.
U w a g a :
Wskazane maksymalne poziomy użycia odnoszą się do środków spożywczych gotowych do spożycia przygotowanych zgod- nie z instrukcjami producentów. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl U w a g a :
Wykaz nie obejmuje:
1) substancji ogólnie uznanych za środki spożywcze;
2) substancji posiadających przede wszystkim funkcje kwasu lub regulatora kwasowości, takich jak kwas cytrynowy i wodo- rotlenek amonu;
3) nośników do aromatów;
4) składników żywności zdefiniowanych w art. 3 ust. 2 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16). www.rcl.gov.pl DOZWOLONE SUBSTANCJE DODATKOWE I WARUNKI ICH STOSOWANIA DO ŻYWNOŚCI
DLA NIEMOWLĄT I MAŁYCH DZIECI www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl Tylko forma L(+). www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl — 15990 — www.rcl.gov.pl — 15991 — www.rcl.gov.pl — 15992 — www.rcl.gov.pl ISSN 0867-3411 Cena 14,60 zł (w tym VAT)
Treść odtworzona z dokumentu Dz.U. 2010 nr 232 poz. 1525 (plik PDF). Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym. To nie jest porada prawna.