Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie listy przedmiotów i substancji zabronionych oraz metod i środków ochrony przewozu broni na statkach

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) metody i środki ochrony przewozu broni i amunicji przez podmioty uprawnione do jej posiadania i przewozu;

2) listę przedmiotów i substancji zabronionych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich, zwanej dalej „ustawą”.

§ 2.

1. Podmiotami uprawnionymi, o których mowa w § 1 pkt 1, są osoby lub podmioty uprawnione do posiadania broni i amunicji na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji , zwanej dalej „ustawą o broni i amunicji”.

2. Podmioty uprawnione, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą przewozić broń i amunicję - na terenie portu lub obiektu portowego - w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych, z zachowaniem postanowień odpowiednio planu ochrony portu lub obiektu portowego.

3. Żołnierze i funkcjonariusze, o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy, mogą przewozić broń i amunicję - na terenie portu, obiektu portowego lub na statku - w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych. Dopuszcza się możliwość przewożenia broni przez te osoby przy sobie.

§ 3.

Na statku:

1) broń przewozi się:

a) w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych,

b) w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych;

2) amunicję przewozi się:

a) w sposób uniemożliwiający dostęp do niej osób nieuprawnionych,

b) przy zachowaniu wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości uzasadnionej potrzebami osoby przewożącej.

§ 4.

1. Podmioty uprawnione zamierzające przewieźć broń lub amunicję na statku są obowiązane zawiadomić o tym przewoźnika w momencie zakupu biletu na podróż lub najpóźniej w punkcie odprawy biletowo-bagażowej.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku osób zamierzających przewieźć replikę lub atrapę broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8, 10 i 11 ustawy o broni i amunicji.

§ 5.

1. Przewoźnik sporządza listę podmiotów uprawnionych do przewozu broni i amunicji oraz osób przewożących repliki lub atrapy broni i amunicji lub broń, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8, 10 i 11 ustawy o broni i amunicji, wraz z oznaczeniem ich liczby.

2. Przewoźnik przekazuje listę, o której mowa w ust. 1, kapitanowi statku.

3. Lista osób, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko osoby oraz numer jej dokumentu tożsamości.

§ 6.

1. Podmioty uprawnione oddają broń i amunicję do przewozu na statku w punkcie odprawy biletowo-bagażowej lub najpóźniej przy wejściu na pokład statku, w miejscu i w sposób określony w planie ochrony obiektu portowego lub statku.

2. W zależności od miejsca przekazania broni i amunicji do przewozu oraz wydawania broni i amunicji po przewozie, odpowiednio przewoźnik lub kapitan statku prowadzi ewidencję pobranej oraz wydanej broni lub amunicji oraz wydaje odpowiednie pokwitowanie deponującemu.

3. Zasady prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 2, określone są odpowiednio w planie ochrony obiektu portowego lub statku.

4. Broń i amunicję przechowuje się na statku zgodnie z przepisami § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 kwietnia 2000 r. w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji .

§ 7.

W stosunku do żołnierzy i funkcjonariuszy, o których mowa w art. 41 ust. 3 ustawy, przepisów § 3-6 nie stosuje się.

§ 8.

Broń lub amunicję, jako ładunek statkowy przewożony w celach handlowych, przewozi się zgodnie z przepisami dotyczącymi przewozu materiałów niebezpiecznych w transporcie morskim oraz przepisami ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym i wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi, oraz postanowieniami planu ochrony statku.

§ 9.

Listę przedmiotów i substancji zabronionych, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy, określa załącznik do rozporządzenia.

§ 10.

W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia przewoźnicy oraz zarządzający obiektami portowymi dostosują metody i środki ochrony przewozu broni i amunicji określone odpowiednio w planach ochrony statków lub obiektów portowych do wymogów określonych w rozporządzeniu.

§ 11.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.