Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej
Rozdział 20 — Rozpatrywanie sporów o roszczenia funkcjonariuszy ze stosunku służbowego
Art. 219
Obowiązuje1. Sprawy wynikające z podległości służbowej, dotyczące:
1) powoływania oraz mianowania na stanowiska służbowe,
2) odwoływania oraz zwalniania ze stanowisk służbowych i przenoszenia do dyspozycji,
3) nadawania stopni Służby Więziennej,
4) delegowania do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej,
5) oddelegowania do wykonywania zadań służbowych poza Służbą Więzienną w kraju lub poza granicami państwa,
5a) oddelegowania do wykonywania zadań służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości,
5b) opróżnienia kwatery tymczasowej w przypadku, o którym mowa w art. 190 ust. 3,
6) powierzenia obowiązków służbowych na innym stanowisku służbowym
– rozstrzyga się w formie rozkazu personalnego.
2. Formę rozkazu personalnego stosuje się również do stwierdzania wygaśnięcia stosunku służbowego.
3. Rozkaz personalny jest wykonalny z dniem w nim określonym. Od rozkazu personalnego odwołanie nie przysługuje.
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2025 poz. 1750, 10 grudnia 2025.
Po ogłoszeniu tego tekstu ustawę zmieniono jeszcze 2 razy. Tych zmian poniższa treść nie zawiera — sprawdź akty zmieniające na stronie ustawy.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.