Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 kwietnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania

§ 1.

W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrz- danie lub zmianę dopuszczenia, wyniki ba- nych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w spra- dań innych laboratoriów niż wymienione wie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpie- w ust. 1, jeśli są one wykonane metodami czeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia akceptowanymi przez tę jednostkę.”; oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. Nr 143, 4) w § 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: poz. 1002) wprowadza się następujące zmiany:

„2. W przypadku określonym w ust. 1 posiadacz

1) § 2 otrzymuje brzmienie: dopuszczenia jest obowiązany do przedstawie- nia dostosowanego wyrobu do badań w uzgod-

„§ 2. Wykaz wyrobów, o których mowa w § 1 pkt 1, nionym terminie, nieprzekraczającym 12 mie- oraz wymagania techniczno-użytkowe wyro- bów, o których mowa w § 1 pkt 2, określa za- sięcy.”; łącznik do rozporządzenia.”;

5) § 18 otrzymuje brzmienie:

2) uchyla się § 3;

„§ 18. W przypadku objęcia wyrobów, o których

3) § 5 otrzymuje brzmienie: mowa w załączniku do rozporządzenia, wy- produkowanych lub dopuszczonych do ob-

„§ 5. 1. Jednostka dopuszczająca, wydając dopusz- rotu w innym państwie członkowskim Unii czenie, uznaje wyniki badań uzyskane w:

Europejskiej albo w Republice Turcji, jak

1) laboratoriach akredytowanych zgodnie również wyprodukowanych w innym pań- z przepisami o systemie oceny zgodno- stwie członkowskim Europejskiego Porozu- ści; mienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącym

2) laboratoriach zagranicznych, jeżeli wy- stroną umowy o Europejskim Obszarze nika to z umów międzynarodowych; Gospodarczym, dopuszczenie wydaje się

3) laboratoriach notyfikowanych. po ustaleniu przez jednostkę dopuszczają- cą, że wyrób zapewnia bezpieczeństwo publiczne lub ochronę zdrowia i życia oraz Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje mienia na poziomie nie niższym, niż zostało działem administracji rządowej — sprawy wewnętrzne, na to określone w załączniku do niniejszego podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady rozporządzenia.”;

Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegóło- wego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych

6) uchyla się załączniki nr 1 i 2; i Administracji (Dz. U. Nr 216, poz. 1604).

Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji

7) dodaje się załącznik do rozporządzenia w brzmie-

Europejskiej w dniu 18 sierpnia 2009 r. pod numerem niu określonym w załączniku do niniejszego roz-

2009/0461/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowa- porządzenia. nia krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych

(Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz z 2004 r. Nr 65, poz. 597), któ- § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie re wdraża dyrektywę 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. 14 dni od dnia ogłoszenia. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie spe-www.rcl.gov.plMinister Spraw Wewnętrznych i Administracji: cjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337). J. Miller

WYKAZ WYROBÓW SŁUŻĄCYCH ZAPEWNIENIU BEZPIECZEŃSTWA PUBLICZNEGO LUB OCHRONIE

ZDROWIA I ŻYCIA ORAZ MIENIA, WPROWADZANYCH DO UŻYTKOWANIA W JEDNOSTKACH OCHRONY

PRZECIWPOŻAROWEJ ORAZ WYKORZYSTYWANYCH PRZEZ TE JEDNOSTKI DO ALARMOWANIA

O POŻARZE LUB INNYM ZAGROŻENIU ORAZ DO PROWADZENIA DZIAŁAŃ RATOWNICZYCH,

A TAKŻE WYROBÓW STANOWIĄCYCH PODRĘCZNY SPRZĘT GAŚNICZY, WYMAGAJĄCYCH DOPUSZCZENIA DO UŻYTKOWANIA, ORAZ WYMAGANIA TECHNICZNO-UŻYTKOWE DLA TYCH WYROBÓW

WYKAZ WYROBÓW www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl WYMAGANIA TECHNICZNO-UŻYTKOWE

1.1. APARATY POWIETRZNE BUTLOWE ZE SPRĘŻO- Urządzenie powinno posiadać funkcję awaryjne-

NYM POWIETRZEM I MASKI go, świadomego włączenia alarmu zasadniczego z po- minięciem fazy alarmu wstępnego.

1.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE

System mocowania urządzenia powinien gwaran-

Maski powinny spełniać wymagania normy tować trwałe i niezawodne połączenie na co najmniej PN-EN 136. dwa niezależne sposoby.

Aparaty powinny spełniać wymagania normy 1.2.2.2. Znakowanie

PN-EN 137.

Sygnalizator powinien posiadać tabliczkę znamio-

Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone nową zawierającą co najmniej następujące informacje: stosownym dokumentem.

— nazwę lub znak producenta,

1.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE — typ urządzenia,

1.1.2.1. Wykonanie — numer fabryczny,

— rok produkcji.

Pasy naramienne aparatu powinny posiadać na- kładki z miękkiego tworzywa o szerokości nie mniej-

Dopuszczalne jest umieszczanie tabliczki znamiono- szej niż 50 mm. Stelaż aparatu powinien być dostoso- wej pod pokrywą kryjącą źródło zasilania urządzenia. wany do mocowania jednej lub dwóch butli. Łączna pojemność butli aparatu powinna zapewnić zapas po- 1.2.3. PARAMETRY wietrza w ilości co najmniej 600 dm³.

1.2.3.1. System mocowania

Powierzchnia wizjera maski ograniczona wewnętrz- ną krawędzią zacisku mocującego wizjer do części twa- Siła niezbędna do odłączenia urządzenia od ele- rzowej nie powinna być mniejsza niż 160 cm². mentu, do którego jest mocowane nie może być mniejsza niż 50 N.

1.1.2.2. Wytrzymałość połączenia łącznika maski z częścią twarzową 1.2.3.2. Natężenie sygnału alarmu

Połączenie łącznika maski z częścią twarzową po- Urządzenie powinno sygnalizować sygnałem winno wytrzymać działanie siły 300 N w czasie 60 s, dźwiękowym o natężeniu minimum 70 dB włączenie a pozostałe elementy składowe nie powinny odłączyć w stan czuwania i alarmu wstępnego, natomiast uru- się od maski po wygrzaniu w komorze w temperatu- chomienie alarmu zasadniczego powinno być sygnali- rze 150 ± 5 °C w czasie 1 h. zowane sygnałem o natężeniu dźwięku minimum 90 dB. Stan pracy urządzenia przy niskim poziomie 1.2. SYGNALIZATORY BEZRUCHU napięcia zasilania powinien być sygnalizowany syg- nałem dźwiękowym o natężeniu minimum 60 dB. Do-

1.2.1. OZNACZENIA puszcza się dodatkową świetlną sygnalizację stanów alarmów. Pomiar natężenia sygnałów alarmowych Oznaczenie: Sygnalizator bezruchu powinien być wykonany z odległości 1 m od urządze- nia w polu bezodbiciowym.

1.2.2. WYKONANIE

1.2.3.3. Algorytm działania

1.2.2.1. Konstrukcja

Wymagany jest co najmniej następujący algorytm Urządzenie nie powinno mieć ostrych krawędzi, działania urządzenia: aby nie powodować uszkodzeń ciała lub odzieży użyt-

— po włączeniu w stan czuwania i pozostawieniu urzą- kownika. dzenia w bezruchu, po 20 ÷ 40 s powinno nastąpić Urządzenie powinno stanowić jedną całość ze źród- uruchomienie alarmu wstępnego. Czas trwania łem zasilania oraz powinno posiadać obudowę w wyko- alarmu wstępnego powinien zawierać się w prze- naniu przeciwwybuchowym, zgodnie z odrębnymi prze- dziale 7 ÷ 10 s. Poruszenie urządzenia w stanie alar- www.rcl.gov.plmu wstępnego powinno powodować automatyczne pisami w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń i systemów przeznaczonych do użytku w przestrzeniach wyłączenie tego alarmu i przejście urządzenia w stan zagrożonych wybuchem. Spełnienie wymagań powin- czuwania. System zasilania bez wymiany źródła no być potwierdzone stosownym dokumentem. energii powinien zapewnić czas czuwania urządze- nia minimum 50 h oraz minimum 2 h w stanie alar-

Sposób włączania w stan czuwania oraz włączania mu zasadniczego, i wyłączania alarmu zasadniczego powinien elimino-

— po zakończeniu alarmu wstępnego powinno nastą- wać zarówno przypadkowe włączenie, jak i wyłączenie. pić uruchomienie alarmu zasadniczego,

Włączenie i wyłączenie urządzenia powinno być wyko- nalne ręką w rękawicy od ubrania chroniącego przed — obniżenie napięcia źródła zasilania do poziomu, promieniowaniem cieplnym i płomieniem typ 3 i po- przy którym urządzenie będzie pracować maksy- winno wymagać świadomego działania użytkownika. malnie 1,5 h w stanie czuwania, powinno być syg- nalizowane akustycznie w sposób odmienny od Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone sygnalizacji stanów alarmu. Wszystkie inne niż wy- stosownym dokumentem. mienione w niniejszych wymaganiach, a deklaro- wane przez producenta, funkcje urządzenia powin- 1.3.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE ny funkcjonować zgodnie z indywidualną instrukcją obsługi.

1.3.3.1. Krój ubrania

1.2.3.4. Szczelność obudowy

Ubranie powinno być wykonane w formie kombi- nezonu i zapewnić całkowitą izolację ratownika od Konstrukcja urządzenia powinna zapewnić odpor- otoczenia oraz umożliwiać pracę z kompletnym apara- ność na zanurzenie w wodzie na głębokość 1 m przez tem powietrznym wg pkt 1.1, umieszczonym wewnątrz okres 2 h. Po wykonaniu badania urządzenie powinno działać poprawnie. kombinezonu.

1.2.3.5. Odporność na szok termiczny Kaptur powinien umożliwiać stosowanie hełmu strażackiego wg pkt 1.10.

Urządzenie powinno działać poprawnie po nara- żeniu na szok termiczny (1 h w temperaturze 1.3.3.2. Wykonanie

– 30 ± 2 °C, następnie w czasie nie dłuższym niż 60 s przemieścić sygnalizator do komory cieplnej o tem- Obuwie i rękawice powinny być połączone z kom- peraturze 50 ± 2 °C na czas 1 h). binezonem za pomocą zacisków.

1.2.3.6. Odporność na działanie podwyższonej tem- Zewnętrzna strona ubrania nie może mieć żadnych peratury kieszeni czy podobnych do kieszeni cech konstrukcyj- nych.

Urządzenie powinno działać poprawnie po jedno- godzinnym klimatyzowaniu w temperaturze 70 ± 2 °C.

Wewnętrzna komora na plecach, przeznaczona na aparat oddechowy, powinna być wyłożona wykładzi-

1.2.3.7. Odporność na płomień ną z elastycznego tworzywa o grubości minimum Urządzenie w stanie alarmu zasadniczego powin- 3 mm, do ochrony ubrania przed mechanicznymi no być poddane przez 5 s działaniu płomieni. Wyso- uszkodzeniami. Komora powinna umożliwić stosowa- kość płomieni powinna wynosić 600 ÷ 700 mm nad nie aparatów jedno oraz dwubutlowych o pojemności butli minimum 6,8 dm³. dyszami wylotowymi palników. Temperatura mierzo- na na wysokości 250 mm nad dyszami palników po- winna wynosić 950 ± 50 °C. Podczas próby urządzenie 1.3.3.3. Wizjer powinno być umieszczone w odległości 250 ± 10 mm od dysz wylotowych palników. Ustawienie palników Powierzchnia wizjera powinna wynosić co naj- zgodne z pkt 8.5.2.3 normy PN-EN 136. mniej 675 cm².

Podczas badania i po usunięciu ze strefy ognia

1.3.3.4. Masa urządzenie nie może odłączyć się od systemu moco- wania. Dopuszczalny czas palenia się obudowy po

Masa kombinezonu, bez względu na rozmiar, nie usunięciu ze strefy ognia — maksymalnie 2 s. Niedo- powinna przekroczyć 10 kg. puszczalne jest tworzenie się kropel i odprysków two- rzywa, z którego wykonano obudowę urządzenia. Po

1.3.3.5. Ergonomia wykonaniu badania urządzenie powinno działać po- prawnie.

Kombinezon powinien być wyposażony w system 1.2.3.8. Odporność na uderzenie utrzymania krocza kombinezonu na właściwej wyso- kości dla danego użytkownika.

Konstrukcja urządzenia powinna zapewnić możli- wość włączania i wyłączania oraz poprawne działanie Powietrze wydychane przez użytkownika powinno po niekontrolowanym trzykrotnym upadku na twarde powodować nadciśnienie wewnątrz kombinezonu. podłoże o nawierzchni betonowej lub ceramicznej Dopuszcza się stosowanie systemów dodatkowej z wysokości 1,5 m. wentylacji, zasilanych z butli aparatu powietrznego www.rcl.gov.pllub systemami wężowymi. 1.3. UBRANIA SPECJALNE CHRONIĄCE PRZED CZYN-

NIKAMI CHEMICZNYMI

1.4. UBRANIA SPECJALNE CHRONIĄCE PRZED PRO-

MIENIOWANIEM CIEPLNYM I PŁOMIENIEM

1.3.1. OZNACZENIA

1.4.1. WYMAGANIA OGÓLNE

Oznaczenie: Ubranie specjalne chroniące przed czynnikami chemicznymi typ 1a-ET

Ubranie powinno spełniać wymagania normy 1.3.2. WYMAGANIA OGÓLNE PN-EN 1486.

Ubranie powinno spełniać wymagania normy Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone PN-EN 943 — 2. stosownym dokumentem.

1.4.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.6.2. WYMAGANIA OGÓLNE

1.4.2.1. Wykonanie Ubranie specjalne powinno spełniać wymagania normy PN-EN 469.

Ubranie powinno być wykonane w ukompletowa- niu: Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem.

Typ 1 — składa się z płaszcza z kapturem ochronnym z wizjerem. Jest on noszony z odpowiednimi

1.6.3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE ochronami rąk i stóp.

Typ 2 — całkowicie osłania ciało. Obejmuje on kaptur 1.6.3.1. Opis ogólny ochronny z wizjerem, jak również buty chro- niące przed ciepłem z odpornymi na ciepło Ubranie powinno być wykonane z tkaniny ze- podeszwami. Jest on noszony z odpowiedni- wnętrznej, z warstwą termoizolacyjną. mi ochronami rąk. Typ 2 ubrania może się składać z pojedynczego wyrobu odzieżowe- W przypadku wykonania warstw kurtki jako od- go, ale możliwy jest podział na kilka części. dzielne wymagane jest trwałe naniesienie zalecenia Ukompletowanie ubrania Typ 1 może być używania kompletnie wyposażonej kurtki, a używanie uzupełnione o spodnie typu ogrodniczki wy- kurtki rozkompletowanej powinno być widoczne na posażone w elastyczne, zapinane z przodu zewnątrz ubrania. szelki o szerokości min. 40 mm, posiadające możliwość regulacji długości. Kurtka powinna posiadać szerokie rękawy umożli- wiające swobodne nakładanie ubrania, od wewnątrz Materiał konstrukcyjny, z którego wykonano spod- zakończone ściągaczem elastycznym, a na zewnątrz nie, powinien być identyczny jak materiał płaszcza. ściągaczem z zapięciem umożliwiającym dopasowa- nie rękawa w nadgarstka. Dolna krawędź kurtki po-

Nogawki spodni (dotyczy tylko ubrań Typ 2) po- winna być zabezpieczona przed podsiąkaniem wody winny być na tyle szerokie, aby można było nałożyć je do góry na warstwę termoizolacyjną. na cholewki butów strażackich.

Dopuszcza się oznakowanie kurtki napisami iden-

Kaptur ubrania powinien prawidłowo współpraco- tyfikującymi formację, które powinny spełniać wyma- wać z hełmem strażackim wg pkt 1.10. gania PN-EN 469 w zakresie rozprzestrzeniania pło- mienia.

1.4.2.2. Masa

Nogawki spodni powinny być szerokie i proste, Masa ubrania Typ 1 nie może przekroczyć 8 kg. umożliwiające swobodne zakładanie na cholewkę bu- ta strażackiego wg pkt 1.9, od dołu zabezpieczone do Masa ubrania Typ 1 wyposażonego w spodnie nie wysokości 20 ± 2 cm przed podsiąkaniem wody do gó- może przekroczyć 12 kg. ry na warstwę termoizolacyjną. Dopuszcza się zasto- sowanie na wysokości kolan dodatkowego wkładu Masa ubrania Typ 2 nie może przekroczyć 17 kg. i wzmocnienia chroniącego staw kolanowy.

1.6.3.2. Parametry techniczne materiałów i surowców 1.5. PASY STRAŻACKIE oraz wymagania techniczne

1.5.1. WYMAGANIA OGÓLNE

Konstrukcja ubrania powinna zapewnić ochronę wewnętrznej strony warstwy termoizolacyjnej przed Parametry pasa powinny spełniać wymagania przemoczeniem podczas działania jednogodzinnej pró- normy PN-M-51502 z wyłączeniem pkt 3.6 oraz by sztucznego deszczu, o intensywności zraszania mie-

3.7 ppkt b) tej normy. rzonej na poziomie podłoża (450 ± 50) dm³/(m²h), uzys- Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone kanego z pojemnika o średnicy co najmniej 1000 mm, stosownym dokumentem. zasilanego w wodę tak, aby poziom wody utrzymywał się w przedziale 45 ± 5 mm i umieszczonego 5,0 ÷ 5,5 m 1.5.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE nad podłożem. W dnie pojemnika powinny znajdować się około 682 dysze z otworami o średnicy 0,6 mm, roz-

1.5.2.1. Konstrukcja i materiały mieszczone centrycznie co 34 mm, w celu wytworzenia kropel wody ponad kolistym obszarem o średnicy www.rcl.gov.pl Elementy metalowe powinny spełniać wymagania 932 mm (gęstość kropel około 1000 kropel/m²). pkt 5.13 normy PN-EN 364.

Badane ubranie powinno być nałożone na ma- 1.6. UBRANIA SPECJALNE nekin w kształcie dorosłego człowieka o wysokości 1820 ± 40 mm i obwodzie klatki piersiowej 1.6.1. OZNACZENIA 1000 ± 60 mm.

Oznaczenie ubrania powinno być wykonane zgod- Podczas próby manekin ubrany w badane ubranie nie z obowiązującymi normami, a także umożliwiać specjalne i buty strażackie wg pkt 1.9. powinien mieć identyfikację każdego elementu składowego ubrania jedno ramię skierowane do tyłu, a drugie do przodu przez zastosowanie wszywki na nazwisko i imię użyt- — każde pod kątem 25 ± 5 ° od pionu. Manekin powi- kownika. nien być odchylony od pionu w tył o kąt (5 ± 2) °.

Głowa manekina powinna być zabezpieczona 1.7.2.2. Parametry techniczne materiałów i surowców przed przesiąkaniem wody wokół kołnierza do wnę- oraz wymagania techniczne trza kurtki. Zabezpieczenie nie może zakrywać szwów przy dekolcie oraz miejsca wszycia kołnierza. Konstrukcja rękawic powinna zapewnić ochronę wewnętrznej strony warstwy termoizolacyjnej przed Manekin należy umieścić w obszarze działania przemoczeniem podczas działania jednogodzinnej sztucznego deszczu po napełnieniu zbiornika wodą do próby sztucznego deszczu, o intensywności zraszania wymaganej wysokości słupa wody. Po upływie czasu mierzonej na poziomie podłoża (450 ± 50) dm³/(m²h), badania usunąć manekin z obszaru sztucznego desz- uzyskanego z pojemnika o średnicy co najmniej czu. Odczekać 2 min w celu ocieknięcia wody z bada-

1000 mm, zasilanego w wodę tak, aby poziom wody nego ubrania i ostrożnie zdjąć części ubrania, unikając utrzymywał się w przedziale 45 ± 5 mm i umieszczo- kontaktu kropli z wewnętrzną stroną ubrania. Dokonać nego 5,0 ÷ 5,5 m nad podłożem. W dnie pojemnika oględzin wewnętrznej strony ubrania. powinny znajdować się około 682 dysze z otworami o średnicy 0,6 mm, rozmieszczone centrycznie co Próbę odporności na przemakanie należy przepro-

34 mm, w celu wytworzenia kropel wody ponad koli- wadzić dwukrotnie. Badania przeprowadzić dla jedne- stym obszarem o średnicy 932 mm (gęstość kropel go egzemplarza ubrania. W przypadku negatywnego około 1000 kropel/m²). wyniku jednej z prób należy przeprowadzić trzecią próbę. Wyniki przynajmniej dwóch prób powinny być

Podczas próby manekin (ubrany w ubranie spe- pozytywne. cjalne i badane rękawice specjalne) powinien mieć jedno ramię skierowane do tyłu, a drugie do przodu Wewnętrzna strona ubrania nie może ulec prze-

— każde pod kątem 25 ± 5 ° od pionu. Manekin powi- moczeniu. nien być odchylony od pionu w tył o kąt (5 ± 2) °. Gło-

1.6.3.3. Masa wa manekina powinna być zabezpieczona przed prze- siąkaniem wody wokół kołnierza do wnętrza kurtki. Masa kompletnego ubrania, bez względu na roz- Wewnętrzna strona rękawic nie może ulec przemocze- miar, nie powinna przekroczyć 3,8 kg. niu.

1.7. RĘKAWICE SPECJALNE 1.8. KOMINIARKI

1.7.1. WYMAGANIA OGÓLNE 1.8.1. WYMAGANIA OGÓLNE

Rękawice powinny spełniać wymagania normy Kominiarka powinna spełniać wymagania normy PN-EN 659. PN-EN 13911.

Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. stosownym dokumentem.

1.7.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1.8.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

1.7.2.1. Opis ogólny

1.8.2.1. Opis ogólny

Rękawice specjalne pięciopalczaste, powinny być

Kominiarka powinna być wykonana z materiałów wykonane ze skóry, tkaniny lub z wymienionych ma- jednobarwnych. Rozmiary kominiarek powinny teriałów łącznie. uwzględniać zakres obwodów głowy od 53 cm do 62 cm.

Rękawice specjalne mogą być oznakowane ele- mentami z taśm odblaskowych koloru srebrnego i flu-

Obwód głowy mierzony jest wzdłuż linii 0,5 cm po- oroscencyjnego żółtego. Taśmy można stosować wy- wyżej górnej nasady uszu. łącznie na wierzchniej części rękawic, pośrodku po- wierzchni zakrywającej śródręcze. Wszystkie warstwy

Długość kominiarki, liczona od płaszczyzny pod- rękawic powinny być trwale połączone, tak aby zapo- bródka do jej dolnej krawędzi, powinna mieścić się biec wyciąganiu warstwy termoizolacyjnej z zewnętrz- w przedziale od 10 do 15 cm na całym obwodzie, poza nej warstwy podczas zdejmowania rękawic. częścią przykrywającą ramiona.

W rękawicach powinny być możliwe do wykona- www.rcl.gov.pl1.8.2.2. Szczegółowy opis wyglądu kominiarki nia następujące czynności:

— użycie suwaka w butach strażackich i w kurtce ubra- Kominiarka powinna być wykonana bez szwów nia specjalnego, lub ze szwem, którego grubość na powierzchni kon- taktującej się z więźbą hełmu strażackiego, o którym — włączenie i wyłączenie sygnalizatora bezruchu, mowa w pkt 1.10. załącznika, nie może przekroczyć trzykrotnej grubości materiału, z którego kominiarka — połączenie łączników dwóch węży tłocznych 25, 52 jest wykonana. Otwór na twarz w kominiarce nie mo- i 110, że ograniczać pola widoczności gwarantowanego — połączenie kluczem odcinków węży ssawnych, przez wizjer maski aparatu oddechowego. Obrzeże ot- woru powinno być wykończone materiałem o struktu-

— połączenie maski z automatem oddechowym. rze ściągacza.

1.8.2.3. Masa 1.10.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Masa kominiarki nie powinna przekroczyć 120 g. 1.10.2.1. Opis ogólny hełmu

1.9. BUTY STRAŻACKIE Hełm powinien spełniać wymagania ww. normy dla typu B oraz klasyfikacji niskotemperaturowej dla 1.9.1. WYMAGANIA OGÓLNE temperatur — 20 °C i niższych. Skorupa hełmu powin- na być gładka, bez ostrych załamań.

Buty powinny spełniać wymagania normy

PN-EN 15090. Hełm powinien być wyposażony w osłonę karku, osłonę oczu i twarzy.

Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. Osłona karku powinna być wykonana ze skóry, tkaniny lub tkaniny metalizowanej (może również 1.9.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE chronić szyję i krtań). Osłona twarzy, mocowana do hełmu na zewnątrz lub wewnątrz skorupy, po opusz-

1.9.2.1. Opis ogólny czeniu powinna sięgać co najmniej do linii dolnej kra- wędzi ust użytkownika.

Buty strażackie powinny być wykonane z gumy lub skóry jako buty typu 2 lub 3 zgodnie z pkt 4.3 nor- Dopuszcza się oznakowanie skorupy hełmu paska- my PN-EN 15090. Buty skórzane powinny być wyko- mi, literami lub cyframi pod warunkiem, że użyte ma- nane jako model C lub D, a buty gumowe wykonane teriały spełnią wymagania normy PN-EN 443 w zakre- jako model D. sie odporności na działanie płomienia.

Buty mogą być oznakowane taśmą odblaskową 1.10.2.2. Wymagania techniczne oraz parametry tech- w kolorze srebrnym i fluorescencyjną żółtą w dowol- niczne materiałów i surowców ny sposób (łączna powierzchnia taśm nie powinna przekraczać 150 cm²). Wizjer wygrzewany łącznie z hełmem powinien wytrzymać w temperaturze 150 °C w czasie 60 min, 1.9.2.2. Szczegółowy opis wyglądu butów bez deformacji, powodującej utratę widoczności. W przypadku mocowania wizjera na zewnątrz skoru-

Buty mogą być wykonane jako: py, wizjer po wygrzaniu w temperaturze 150 °C w cza- sie 60 min nie powinien ulec samoczynnemu odłącze-

— wsuwane, niu od skorupy hełmu.

— sznurowane z systemem wiązań i zamków błyska-

Osłona karku powinna być wykonana z materiału wicznych, zapewniającym dopasowanie obuwia do spełniającego wymagania dla ubrań specjalnych w za- nóg użytkownika. kresie rozprzestrzeniania płomienia.

Zamek błyskawiczny uzupełniający sznurowanie obuwia nie może znajdować się po stronie wewnętrz- 1.11. SZELKI RATOWNICZE nej cholewki buta.

1.11.1. WYMAGANIA OGÓLNE

Buty gumowe powinny posiadać wyjmowaną wkładkę chłonącą pot, wyściełającą całą powierzchnię Szelki powinny spełniać wymagania normy wewnętrzną buta. PN-EN 1497.

Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone 1.9.2.3. Parametry techniczne materiałów i surowców stosownym dokumentem. oraz wymagania techniczne

1.11.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Buty skórzane nie powinny przemakać w czasie co najmniej 30 min podczas badania wg normy

1.11.2.1. Konstrukcja i materiały

PN-O-91123.

W przypadku szelek ratowniczych przeznaczonych Buty gumowe powinny spełniać wymagania okreś- do noszenia na ubraniu specjalnym, szelki powinny lone w normie PN-EN 50321 dla obuwia klasy 0. być wykonane z materiałów spełniających wymagania Buty strażackie powinny spełniać wymagania nor- dla ubrań specjalnych w zakresie rozprzestrzeniania www.rcl.gov.pl my PN-EN 15090 pkt 6.3.1 w zakresie izolacji od ciepła płomienia. na poziomie HI .

2.1. AUTOPOMPY

1.10. HEŁMY STRAŻACKIE

2.1.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

1.10.1. WYMAGANIA OGÓLNE

2.1.1.1. Podział

Hełm powinien spełniać wymagania normy

PN-EN 443. W zależności od nominalnej wydajności i nominal- nego ciśnienia tłoczenia przy nominalnej geodezyjnej Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone wysokości ssania H =1,5 m, rozróżnia się wielkości stosownym dokumentem. autopomp wg tablicy nr 2.1.1.1.

Tablica nr 2.1.1.1.

*) Wydajność nominalna Q autopomp większych niż A80/8 powinna być zgodna z deklaracją producenta przy czym wydaj- ność Q przy H” = 7,5 m powinna wynosić co najmniej ½ Q .

**) Dopuszcza się autopompy o większej wydajności.

2.1.1.2. Oznaczenie 2.1.2.2. Odwodnienie

Przykład oznaczenia: Kadłub, urządzenie zasysające i przewody wodne pompy powinny mieć możliwość skutecznego odwod-

1) Autopompa pożarnicza o wydajności nominalnej nienia. Zawór/zawory odwadniające powinny być łat- 1600 dm³/min i ciśnieniu tłoczenia 8 bar: wo dostępne.

AUTOPOMPA POŻARNICZA A 16/8

2.1.2.3. Wloty ssawne

2) Autopompa pożarnicza o wydajności nominalnej

250 dm³/min i ciśnieniu tłoczenia 40 bar: Wloty ssawne autopomp pożarniczych, powinny być wyposażone w nasady ssawne wielkości 110 wg AUTOPOMPA POŻARNICZA A 2,5/40 normy PN-M-51038 i pokrywy nasad wg normy PN-M-51024, w ilości zapewniającej uzyskanie wyma-

3) Autopompa pożarnicza dwuzakresowa o wydajno- ganej wydajności i ciśnienia tłoczenia określonych ści nominalnej 2400 dm³/min i ciśnieniu tłoczenia w tablicy nr 2.1.1.1. załącznika.

8 bar z autopompą wysokociśnieniową o wydajno- ści nominalnej 250 dm³/min i ciśnieniu tłoczenia

Autopompa A 2,5/40 może być zasilana bezpo-

40 bar (przy czym autopompa wysokociśnieniowa średnio ze zbiornika pojazdu lub poprzez autopompę może być zasilana wodą z układu tłocznego pompy normalnociśnieniową. normalnociśnieniowej):

AUTOPOMPA POŻARNICZA A 24/8—2,5/40 Na wlocie ssawnym pompy powinno być zamon- towane sito o wielkości oczek mniejszej niż wielkość 2.1.2. WYKONANIE wylotu wirnika. www.rcl.gov.pl 2.1.2.1. Konstrukcja 2.1.2.4. Wyloty tłoczne

Autopompa powinna składać się z pompy pożarni- Wyloty tłoczne powinny być wyposażone w zawory czej oraz kolektorów: ssawnego i tłocznego. Autopom- grzybkowe z możliwością zamknięcia przepływu wody, pa powinna być wyposażona w osłony zabezpieczają- z nasadami i pokrywami nasad wg tablicy nr 2.1.2.4. ce obsługującego przed bezpośrednim kontaktem Wymaganie to nie dotyczy autopompy A 2,5/40. z elementami ruchomymi i gorącymi.

Dla autopomp A 60/8 i większych dopuszcza się Ciśnienie wewnątrz pompy nie może przekroczyć stosowanie przepustnic zaporowych DN 100 zamiast 17 bar (w przypadku autopomp A 2,5/40—54,5 bar) zaworów grzybkowych dla wylotów tłocznych wielko- w każdych warunkach pracy. ści 110.

Tablica nr 2.1.2.4

*) Dla autopomp A24/8, A32/8, A40/8 i A50/8 dopuszcza się zastosowanie dodatkowych nasad wielkości 110.

2.1.2.5. Przyrządy kontrolne i pomiarowe 2.1.3.2. Ssanie na sucho

W czasie pracy pompy bez wody, przy zamknię-

Każda autopompa pożarnicza powinna być wypo- tych nasadach ssawnych i zamkniętych zaworach sażona, co najmniej w następujące przyrządy kontrol- tłocznych, urządzenie zasysające autopompy powinno no-pomiarowe: umożliwić osiągnięcie podciśnienia 0,8 bar. Spadek — manometr klasy co najmniej 2,5 o zakresie wskazań podciśnienia w ciągu 60 s, po wyłączeniu pompy nie od 0 do 20 ÷ 25 bar po stronie tłocznej, powinien przekroczyć 0,1 bar. Ponadto urządzenie za-

— dla pompy wysokociśnieniowej manometr klasy co sysające powinno wytrzymać bez uszkodzeń 4 min najmniej 2,5 o zakresie wskazań od 0 do 60 bar po pracy ciągłej przy prędkości zasysania dla pompy pra- stronie tłocznej, cującej bez wody.

— manowakuometr (nie dotyczy A 2,5/40) klasy co Jeżeli urządzenie zasysające jest automatycznie najmniej 2,5 o zakresie wskazań –1÷15 bar po stro- załączane i wyłączane w zależności od ciśnienia po nie ssawnej, stronie tłocznej, to ciśnienie, przy którym następuje — licznik godzin pracy. wyłączenie urządzenia nie powinno przekraczać 2,5 bar. Dla autopomp A 2,5/40 nie jest wymagane 2.1.2.6. Urządzenia sterownicze stosowanie urządzeń zasysających.

2.1.3.3. Czas zassania

Wszystkie urządzenia do sterowania pracą pompy pożarniczej powinny być widoczne i dostępne z miej-

Autopompa powinna być wyposażona w urządze- sca obsługi. nie zasysające, które umożliwi zassanie wody w cza- sie określonym poniżej. Nie dotyczy A 2,5/40.

Wszystkie urządzenia sterownicze i kontrolne po- winny być jednoznacznie zidentyfikowane. Suma czasów potrzebnych do zassania wody, na- pełnienia pompy oraz węża tłocznego wielkości 75 2.1.2.7. Znakowanie o długości 5 m, powinna wynosić odpowiednio:

— dla H’ = 1,5 m — t ≤ 30 s,

Na tabliczce znamionowej autopompy powinny być sgeo

— dla H” = 7,5 m — t ≤ 60 s. umieszczone, co najmniej następujące informacje: sgeo

— znak fabryczny lub nazwa producenta, Dla autopomp A 50/8 oraz A 60/8 czas zassania po-

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.1.1.2. winien wynosić odpowiednio: bez części słownej, — dla H’ = 1,5 m — t ≤ 45 s,

— numer autopompy i rok budowy, — dla H” = 7,5 m — t ≤ 90 s.

— nominalna prędkość obrotowa.

Dla autopompy A 80/8 czas zassania powinien wy- nosić odpowiednio:

2.1.3. PARAMETRY www.rcl.gov.pl— dla H’ = 1,5 m — t ≤ 60 s, 2.1.3.1. Parametry pracy pompy

— dla H” = 7,5 m — t ≤ 120 s.

Parametry pracy pompy powinny spełniać wy- 2.1.3.4. Niezawodność pracy autopompy magania podane w tablicy nr 2.1.1.1, przy zasilaniu za pomocą odpowiedniej ilości linii ssawnych zakoń- Autopompa pożarnicza powinna być zdolna do czonych smokami ssawnymi wg normy PN-M-5152. sześciogodzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nomi-

Ciśnienie tłoczenia przy zamkniętych zaworach tłocz- nalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia nych powinno wynosić 10 ÷ 17 bar dla H = 1,5 m. przy skorygowanej nominalnej geodezyjnej wysoko-

Dla autopomp A 2,5/40 ciśnienie tłoczenia przy ści ssania. Po próbie autopompa nie powinna wyka- zamkniętych zaworach tłocznych powinno wynosić zywać oznak uszkodzenia. W przypadku autopompy 40 ÷ 54,5 bar. A 2,5/40 czas trwania próby powinien wynosić 2 h.

2.2. MOTOPOMPY PRZENOŚNE I PRZEWOŹNE wysokości ssania H =1,5m rozróżnia się wielkości motopomp wg tablicy nr 2.2.1.1.

2.2.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

2.2.1.1. Podział

W zależności od wykonania rozróżnia się moto-

W zależności od nominalnej wydajności i nominal- pompy: przenośne i przewoźne (przystosowane do nego ciśnienia tłoczenia przy nominalnej geodezyjnej przewożenia na przyczepach, w kontenerach itp.).

Tablica nr 2.2.1.1.

Wydajność nominalna Q motopomp przewoź- 2.2.2.2. Wloty ssawne nych większych niż M80/8 powinna być zgodna z de- klaracją producenta przy czym wydajność Q przy Wloty ssawne motopomp pożarniczych, powinny H” = 7,5 m powinna wynosić co najmniej ½ Q . sgeo n być wyposażone w nasady ssawne wielkości 110 wg normy PN-M-51038 i pokrywy nasad wg normy 2.2.1.2. Oznaczenia

PN-M-51024, w ilości zapewniającej uzyskanie wyma- ganej wydajności i ciśnienia tłoczenia określonych Przykład oznaczenia: w tablicy nr 2.2.1.1. załącznika.

1) motopompy przenośnej o wydajności nominalnej

800 dm³/min przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia

Na wlocie ssawnym pompy powinno być zamon- p = 8 bar: towane sito o wielkości oczek mniejszej niż wielkość MOTOPOMPA POŻARNICZA M — 8/8 wylotu wirnika.

2) motopompy przewoźnej o wydajności 4000 dm³/min

Dla motopomp M5/6 dopuszcza się zastosowanie przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia p = 8 bar: n nasady z pokrywą nasady wielkości 75.

MOTOPOMPA POŻARNICZA M — 40/8

W przypadku motopomp M 60/8, M 80/8 i więk-

2.2.2. WYKONANIE szych dopuszcza się stosowanie nasad ssawnych wielkości 125 lub 150, ilość nasad powinna zapewniać 2.2.2.1. Konstrukcjawww.rcl.gov.pl uzyskanie parametrów określonych w tablicy Motopompa powinna składać się z pompy pożar- nr 2.2.1.1. załącznika. niczej, napędzającego ją silnika spalinowego z osprzę- tem oraz kolektorów: ssawnego i tłocznego. 2.2.2.3. Wyloty tłoczne

Motopompa powinna być wyposażona w osłony

Wyloty tłoczne powinny być wyposażone w zawo- zabezpieczające obsługującego przed bezpośrednim ry tłoczne grzybkowe z możliwością zamknięcia prze- kontaktem z elementami ruchomymi i gorącymi. pływu wody, z nasadami i pokrywami nasad wg tabli-

Ciśnienie wewnątrz pompy nie może przekroczyć cy nr 2.2.2.3. W przypadku wylotów tłocznych wielko-

17 bar (w przypadku motopomp M 5/6 — 11 bar) ści DN 100, dopuszcza się stosowanie przepustnic za- w każdych warunkach pracy. porowych zamiast zaworów grzybkowych.

Tablica nr 2.2.2.3.

*) Dla motopomp M5/6 dopuszcza się zastosowania dwóch nasad wraz z pokrywami nasady wielkości 52.

**) Dla motopomp M32/8, M40/8 i M50/8 dopuszcza się zastosowanie dodatkowych nasad wielkości 110.

**) Dla motopomp M60/8 i większych należy zastosować dodatkowo minimum 2 nasady wraz z pokrywami nasady wielko- ści 110.

2.2.2.4. Silnik motopompy 2.2.2.8. Urządzenia sterownicze

Silnik motopompy powinien być wyposażony w tłu- Wszystkie urządzenia do sterowania pracą pompy mik z wylotem zaopatrzonym w końcówkę umożliwia- pożarniczej powinny być widoczne i dostępne z miej- jącą dołączenie węża do odprowadzenia spalin. Silnik sca obsługi. powinien być wyposażony w rozrusznik elektryczny.

W przypadku motopomp przenośnych silnik powinien Wszystkie urządzenia sterownicze i kontrolne po- być wyposażony dodatkowo w rozrusznik ręczny. winny być jednoznacznie zidentyfikowane.

2.2.2.5. Zbiornik paliwa motopompy 2.2.2.9. Instalacja elektryczna

Pojemność zbiornika paliwa motopompy powinna Motopompa powinna być wyposażona w akumu- zapewniać pracę pompy z wydajnością nominalną lator umożliwiający rozruch elektryczny silnika. Moto- w ciągu, co najmniej 60 min bez uzupełnienia zapasu pompa powinna być wyposażona w elektryczne paliwa. Korek zbiornika paliwa powinien mieć otwór oświetlenie przyrządów pomiarowych. do wyrównania ciśnienia oraz zabezpieczenie przed wyciekami. 2.2.2.10. Uchwyty do przenoszenia

Motopompa przenośna powinna być wyposażona 2.2.2.6. Odwadnianie w składane uchwyty do przenoszenia. Rozłożone lub Kadłub, urządzenie zasysające i przewody wodne wysunięte uchwyty powinny być dłuższe od moto- pompy powinny mieć możliwość skutecznego odwod- pompy, co najmniej o 250 mm z każdej strony. nienia. Zawory odwadniające powinny być łatwo do- stępne i otwierane bez użycia narzędzi. 2.2.2.11. Wykończenie

2.2.2.7. Przyrządy kontrolne i pomiarowe Zewnętrzne powierzchnie zabudowy powinny być pokryte lakierem o barwie czerwonej.

Każda motopompa pożarnicza powinna być wypo- sażona co najmniej w następujące urządzenia kontrol- 2.2.2.12. Znakowanie ne i pomiarowe:

Na motopompie oraz na silniku powinny być — manometr klasy co najmniej 2,5 o zakresie wskazań umieszczone tabliczki znamionowe. od 0 do 20÷25 (dla M 5/6 od 0 do co najmniej 16 bar) po stronie tłocznej,

Na tabliczce znamionowej motopompy powinny — manowakuometr klasy co najmniej 2,5 o zakresie być umieszczone co najmniej następujące informacje: wskazań od –1 do co najmniej15 bar (dla M 5/6: od

— znak fabryczny lub nazwa producenta,

–1 do co najmniej10 bar) po stronie ssawnej, www.rcl.gov.pl — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.2.1.2. — licznik godzin pracy, bez części słownej,

— kontrolkę sygnalizującą rezerwę paliwa,

— numer motopompy i rok budowy,

— kontrolkę ładowania akumulatora,

— nominalna prędkość obrotowa,

— kontrolkę temperatury cieczy chłodzącej (dla silni-

— masa całkowita motopompy. ków chłodzonych cieczą w obiegu zamkniętym),

— kontrolkę ciśnienia oleju w silniku (dotyczy silników Na tabliczce znamionowej silnika powinny być czterosuwowych). umieszczone co najmniej następujące dane:

— znak fabryczny lub nazwa producenta,

Przyrządy kontrolne i pomiarowe powinny być czytelne z miejsca obsługi. — oznaczenie typu silnika,

— numer silnika i rok budowy, — wysokość: maksimum 900 mm,

— moc i obroty nominalne silnika. — szerokość: maksimum 750 mm.

2.2.3. PARAMETRY 2.2.3.2. Masa

2.2.3.1. Wymiary Masa motopompy przenośnej z pełnym zbiorni- kiem paliwa i pełnym stanem oleju, nie powinna prze-

Wymiary gabarytowe motopomp przenośnych nie kraczać wartości podanych w tablicy nr 2.2.3.2. Dla powinny przekraczać: motopomp przewoźnych nie określa się maksymalnej — długość: maksimum 1100 mm, masy.

Tablica nr 2.2.3.2.

2.2.3.3. Parametry pracy pompy — dla H” = 7,5 m — t ≤ 60 s.

Parametry pracy pompy powinny spełniać wyma- Dla motopomp M 50/8 i M 60/8 suma czasów po- gania podane w tablicy 2.2.1.1. załącznika, przy zasila- trzebnych do zassania wody, napełnienia pompy oraz niu za pomocą odpowiedniej ilości linii ssawnych węża tłocznego wielkości 75 o długości 5 m — powin- zakończonych smokami ssawnymi wg normy na wynosić odpowiednio:

PN-M-51152 (w przypadku stosowania linii ssawnych o wielkościach innych niż 110, wielkość smoka po- — dla H’ = 1,5 m — t ≤ 45 s, winna być dostosowana do średnicy wewnętrznej

— dla H” = 7,5 m — t ≤ 90 s. linii ssawnej). Ciśnienie tłoczenia przy zamkniętych sgeo zaworach tłocznych powinno wynosić 10 ÷ 17 bar.

Dla motopompy przewoźnej M 80/8 suma czasów W przypadku motopomp M 5/6 ciśnienie tłoczenia potrzebnych do zassania wody, napełnienia pompy przy zamkniętych zaworach tłocznych powinno wy- oraz węża tłocznego wielkości 75 o długości 5 m — nosić 6 ÷ 11 bar. powinna wynosić odpowiednio:

2.2.3.4. Ssanie na sucho — dla H’ = 1,5 m — t ≤ 60 s,

W czasie pracy pompy bez wody, przy zamknię- — dla H’ = 7,5 m — t ≤ 120 s. tych nasadach ssawnych i zamkniętych zaworach tłocznych, urządzenie zasysające pompy powinno 2.2.3.6. Niezawodność pracy motopompy umożliwić osiągnięcie podciśnienia 0,8 bar. Spadek podciśnienia w ciągu 1 min nie powinien przekroczyć Motopompa pożarnicza powinna być zdolna do 0,1 bar. Ponadto urządzenie zasysające powinno wy- sześciogodzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nomi- trzymać bez uszkodzeń 4 min pracy ciągłej przy pręd- nalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia kości zasysania dla pompy pracującej bez wody. przy skorygowanej nominalnej geodezyjnej wysoko- ści ssania. Po próbie motopompa nie powinna wyka-

2.2.3.5. Czas zassania zywać oznak uszkodzenia.

Motopompa powinna być wyposażona w urządze- 2.3. MOTOPOMPY PŁYWAJĄCE nie zasysające, które umożliwi zassanie wody przy prędkości zasysania, w czasie określonym poniżej. 2.3.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

Dla motopomp przenośnych suma czasów po- 2.3.1.1. Podział trzebnych do zassania wody, napełnienia pompy oraz węża tłocznego wielkości 75 o długości 5 m — powin-

W zależności od nominalnej wydajności i nominal- na wynosić odpowiednio: nej wysokości podnoszenia rozróżnia się wielkości — dla H’ = 1,5 m — t ≤ 30 s, motopomp pływających wg tablicy nr 2.3.1.1. www.rcl.gov.pl Tablica nr 2.3.1.1.

2.3.1.2. Przykład oznaczenia: — znak fabryczny lub nazwa producenta,

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.3.1.2. Motopompa pływająca (MP) o wydajności nomi- bez części słownej, nalnej 800 dm³/min przy nominalnym ciśnieniu tło- czenia p = 2 bar: — numer motopompy i rok budowy,

— masa całkowita motopompy.

MOTOPOMPA PŁYWAJĄCA MP — 8/2

Na tabliczce znamionowej silnika powinny być 2.3.2. WYKONANIE umieszczone co najmniej następujące informacje:

— znak fabryczny lub nazwa producenta,

2.3.2.1. Pływak

— oznaczenie typu silnika,

Konstrukcja pływaka powinna zapewnić dobrą — numer silnika i rok budowy, pływalność również w przypadku uszkodzenia mecha-

— moc i obroty nominalne silnika. nicznego (przebicia) powłoki zewnętrznej pływaka.

2.3.3. PARAMETRY

2.3.2.2. Wlot ssawny

2.3.3.1. Wymiary

Wlot ssawny pompy powinien być wyposażony w sito o wielkości oczek mniejszej niż wielkość wylotu Wymiary gabarytowe motopomp pływających nie wirnika. powinny przekraczać:

— długość 900 mm,

2.3.2.3. Wylot tłoczny

— szerokość 750 mm,

Wylot tłoczny pompy powinien być wyposażony — wysokość 500 mm. w jedną nasadę wielkości 75 T wg normy PN-M-51038.

W przypadku motopomp wielkości MP 2/2 i MP 3/1, 2.3.3.2. Masa dopuszcza się zastosowanie nasady wielkości 52 wg normy PN-M-51038. Należy zapewnić dostęp do nasa- Masa motopompy pływającej z pełnym zbiorni- dy w celu połączenia jej z wężem tłocznym za pomocą kiem paliwa i pełnym stanem oleju nie powinna prze- klucza do łączników. kraczać:

— 30 kg dla motopomp pływających MP 2/2, M 4/2 2.3.2.4. Zbiornik paliwa motopompy oraz MP 3/1,

Pojemność zbiornika motopompy powinna zapew- — 60 kg dla pozostałych motopomp pływających. niać pracę pompy z wydajnością nominalną w ciągu co najmniej 60 min bez uzupełnienia zapasu paliwa. 2.3.3.3. Parametry pracy pompy

Korek zbiornika paliwa powinien mieć otwór do wy-

Punkty nominalne pracy pompy powinny spełniać równania ciśnienia oraz zabezpieczenie przed wycie- wymagania podane w tablicy nr 2.3.1.1. załącznika. kami.

2.3.3.4. Niezawodność pracy motopompy

2.3.2.5. Urządzenia sterownicze

Motopompa powinna być zdolna do sześciogo-

Wszystkie urządzenia do sterowania pracą moto- dzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej wy- pompy pływającej powinny być widoczne i dostępne dajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia. z miejsca obsługi.

Ponadto konstrukcja motopompy powinna zapew-

Wszystkie urządzenia sterownicze i kontrolne po- niać bezpieczną pracę pompy bez wody („na sucho”) winny być jednoznacznie zidentyfikowane. w czasie co najmniej 5 min. Po próbach motopompa nie powinna wykazywać oznak uszkodzenia.

2.3.2.6. Uchwyty do przenoszenia

2.3.3.5. Minimalna głębokość ssania

Motopompa pływająca powinna być wyposażona w uchwyty do przenoszenia. Minimalna głębokość zbiornika (mierzona od lustra wody do płaskiego i poziomego dna zbiornika), 2.3.2.7. Wykończeniewww.rcl.gov.plprzy której motopompa osiąga nominalne parametry pracy, nie powinna być większa niż 50 mm.

Pływak motopompy powinien mieć barwę czerwo- ną. 2.4. POMPY Z NAPĘDEM TURBINOWYM

2.4.1. OZNACZENIE

2.3.2.8. Znakowanie

Pompa z napędem turbinowym (turbinowa) o wy-

Na motopompie oraz na silniku, powinny być dajności nominalnej 800 dm³/min przy nominalnym umieszczone tabliczki znamionowe. ciśnieniu tłoczenia p = 1 bar i ciśnieniu wody na wlo- cie turbiny 8 bar:

Na tabliczce znamionowej motopompy powinny być umieszczone co najmniej następujące informacje: POMPA TURBINOWA PT 8/1/8

2.4.2. WYKONANIE Wydajność pompy powinna wynosić co najmniej 800 dm³/min przy ciśnieniu tłoczenia 1 bar dla poniż-

2.4.2.1. Pompa szych parametrów wody zasilającej turbinę: natężenie przepływu wody przez turbinę powinno wynosić nie Wlot ssawny pompy powinien być wyposażony więcej niż 950 dm³/min przy ciśnieniu na wlocie — w sito o wielkości oczek 8 W 10 mm.

8 bar.

Wylot tłoczny pompy powinien być wyposażony

2.4.3.4. Niezawodność pracy pompy w jedną nasadę wielkości 75 T wg normy — M-51038.

Należy zapewnić dostęp do nasady w celu połączenia

Pompa turbinowa powinna być zdolna do sześcio- jej z wężem tłocznym za pomocą klucza do łączników. godzinnej pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej Na króćcu wylotowym powinien być trwale oznaczo- wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia. ny kierunek przepływu wody.

2.4.2.2. Turbina Ponadto konstrukcja pompy powinna zapewniać bezpieczną pracę pompy bez wody („na sucho”) Króćce: wlotowy i wylotowy wody zasilającej tur- w czasie co najmniej 5 min (przy ciśnieniu wody na binę powinny być wyposażone w nasady wielkości wlocie turbiny 8 bar). Po próbach, pompa nie powin-

75 T wg normy PN-M-51038. Na króćcach powinny na wykazywać oznak uszkodzenia. być trwale oznaczone kierunki przepływu wody.

2.4.3.5. Minimalna głębokość ssania

2.4.2.3. Uchwyty

Minimalna głębokość zbiornika (mierzona od lu-

Pompa turbinowa powinna być wyposażona stra wody do płaskiego i poziomego dna zbiornika), w dwa uchwyty typu „oczko” o średnicy wewnętrznej przy której pompa turbinowa zasysa wodę powinna umożliwiającej zapięcie karabińczyka linki do linii być nie większa niż 25 mm. ssawnej. Zaczepy powinny być umieszczone w górnej części pompy turbinowej.

2.5. POMPY STRUMIENIOWE

2.4.2.4. Wykończenie

2.5.1. OZNACZENIE

Króciec wlotowy i wylotowy turbiny powinien być pokryty lakierem o barwie niebieskiej. Króciec wyloto- Pompa strumieniowa o wydajności nominalnej wy pompy powinien być pokryty lakierem o barwie (ilość wody wysysanej w czasie 1 min) 400 dm³/min czerwonej. przy nominalnym ciśnieniu po stronie wylotowej p = 0,4 bar i ciśnieniu wody na wlocie pompy 8 bar:

2.4.2.5. Znakowanie

POMPA STRUMIENIOWA PS 4/0,4/8

Na tabliczce znamionowej pompy turbinowej, po- winny być umieszczone, co najmniej następujące in- 2.5.2. WYKONANIE formacje:

— znak fabryczny lub nazwa producenta, 2.5.2.1. Pompa

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.4.1.

Króciec wlotowy pompy powinien być wyposażo- bez części słownej, ny w nasadę wielkości 52 lub 75 T wg normy — rok produkcji, PN-M-51038. Króciec wylotowy pompy powinien — masa całkowita pompy turbinowej. być wyposażony w nasadę wielkości 75 T wg normy PN-M-51038. Należy zapewnić dostęp do nasad w ce- lu połączenia ich z wężami tłocznymi za pomocą klu-

2.4.3. PARAMETRY cza do łączników. Na króćcach powinny być trwale oznaczone kierunki przepływu wody.

2.4.3.1. Wymiary

Wymiary gabarytowe pompy turbinowej nie po- Najmniejsza powierzchnia niezbędna do ustawie- winny przekraczać: nia pompy nie powinna być większa niż 300 x 250 mm.

— długość 400 mm,

2.5.2.2. Znakowanie

— szerokość 400 mm,www.rcl.gov.pl — wysokość 400 mm. Na tabliczce znamionowej pompy strumieniowej, powinny być umieszczone, co najmniej następujące 2.4.3.2. Masa informacje:

Masa pompy turbinowej nie powinna przekraczać — znak fabryczny lub nazwa producenta,

15 kg.

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.5.1. bez części słownej,

2.4.3.3. Parametry pracy pompy

— rok produkcji,

Punkty nominalne charakterystyki powinny speł- niać wymagania podane poniżej. — masa całkowita pompy.

2.5.3. PARAMETRY Gdzie:

Q — natężenie przepływu wody mierzone na wylo-

2.5.3.1. Wymiary wy cie pompy,

Q — natężenie przepływu wody mierzone na wlocie Wymiary gabarytowe pompy strumieniowej nie we pompy. powinny przekraczać:

— długość — 400 mm, 2.5.3.4. Minimalna głębokość ssania

— szerokość — 300 mm,

Minimalna głębokość zbiornika (mierzona od lu-

— wysokość — 500 mm. stra wody do płaskiego i poziomego dna zbiornika), przy której pompa strumieniowa wysysa wodę nie po-

2.5.3.2. Masa winna być większa niż 25 mm.

Masa pompy strumieniowej nie powinna przekra- 2.6. WYSOKOCIŚNIENIOWE AGREGATY GAŚNICZE czać 10 kg.

2.6.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

2.5.3.3. Ilość wysysanej wody

2.6.1.1. Podział

Ilość wody wysysanej przez pompę strumienio- wą, ustawioną na płaskim (poziomym) dnie zbiornika W zależności od nominalnej wydajności (mierzo- wody powinna wynosić nie mniej niż 400 dm³/min nej na prądownicy) rozróżnia się dwie grupy agrega- przy nominalnym ciśnieniu po stronie wylotowej tów wysokociśnieniowych: p = 0,4 bar i ciśnieniu wody na wlocie pompy 8 bar:³

— o wydajności Q ≥ 75 dm /min,

— o wydajności 15 ≤ Q < 75 dm³/min.

Ilość wody zasysanej przez pompę wyznaczyć wg wzoru:

Agregaty o wydajności Q ≥ 75 dm³/min dzieli się Q = Q – Q wg tablicy nr 2.6.1.1.

Tablica nr 2.6.1.1.

Agregaty o wydajności poniżej 75 dm³/min dzielą 2.6.2. WYKONANIE się na dwie grupy w zależności od wydajności (mie- rzonej na prądownicy) i ciśnienia tłoczenia na wylocie 2.6.2.1. Pompa wysokociśnieniowa pompy:

Pompa powinna być zabezpieczona przed uszko-

— agregaty wysokociśnieniowe o wydajności dzeniem przy pracy z zanieczyszczoną wodą.

40 ≤ Q < 75 dm³/min i ciśnieniu tłoczenia na wylocie pompy p = 40 bar,

Pompa powinna być wyposażona w urządzenie — agregaty wysokociśnieniowe o wydajności zabezpieczające przed nadmiernym wzrostem ciśnie-

15 ≤ Q < 40 dm³/min i ciśnieniu tłoczenia na wylocie nia po stronie tłocznej, powyżej wartości dopuszczal- pompy 40 < p ≤ 250 bar. nej.

2.6.1.2. Oznaczenia 2.6.2.2. Napęd pompy wysokociśnieniowej

Przykład oznaczenia: W przypadku, gdy agregat wyposażony jest we www.rcl.gov.plwłasny spalinowy silnik napędowy powinien on speł-

1) Wysokociśnieniowy agregat wodny o wydajności niać poniższe wymagania.

(mierzonej na prądownicy) 100 dm³/min przy ciś- nieniu tłoczenia na wylocie pompy p = 40 bar:

Silnik agregatu powinien mieć:

WYSOKOCIŚNIENIOWY AGREGAT WODNY

— tłumik z wylotem zaopatrzonym w końcówkę umoż-

AW 100/40 liwiającą dołączenie węża do odprowadzenia spa-

2) Wysokociśnieniowy agregat wodno-pianowy o wy- lin, dajności (mierzonej na prądownicy) 25 dm³/min przy

— silnik powinien być wyposażony w rozrusznik ręcz- ciśnieniu tłoczenia na wylocie pompy p = 100 bar: ny (dla agregatów o wydajności Q 75 dm³/min ≥

WYSOKOCIŚNIENIOWY AGREGAT WODNO-PIA- wymagany jest dodatkowo rozrusznika elektrycz-

NOWY AWP 25/100 ny).

Pojemność zbiornika paliwa powinna zapewniać Wąż powinien być zakończony wysokociśnieniową pracę agregatu z wydajnością nominalną w ciągu, prądownicą umożliwiającą podawanie wodnych stru- co najmniej 30 min, bez uzupełnienia zapasu paliwa. mieni zwartych i rozproszonych. Wydajność prądow-

Korek zbiornika paliwa powinien mieć otwór do wy- nicy wysokociśnieniowej powinna być zgodna z tabli- równania ciśnienia oraz zabezpieczenie przed wycie- cą nr 2.6.1.1 (dotyczy agregatu o Q ≥ 75). kami.

2.6.2.9. Znakowanie

2.6.2.3. Odwadnianie

Na agregacie powinna być umieszczona tabliczka Pompa oraz układ wodno-pianowy agregatu po- znamionowa. winny mieć możliwość skutecznego odwodnienia. Za-

Na tabliczce znamionowej powinny być umiesz- wory odwadniające powinny być łatwo dostępne. czone co najmniej następujące informacje:

2.6.2.4. Przyrządy kontrolne i pomiarowe — znak fabryczny lub nazwa producenta,

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.6.1.2. Każdy agregat wodno-pianowy powinien być wy- bez części słownej, posażony, co najmniej w:

— numer i rok budowy,

— manometr klasy co najmniej 2,5 o zakresie wskazań

— masa całkowita agregatu.

0 ÷ ~150 % ciśnienia nominalnego pompy.

Dla agregatów z własnym silnikiem napędowym Dla agregatów z własnym spalinowym silnikiem dodatkowo wymagana jest tabliczka znamionowa sil- napędowym (z wyłączeniem agregatów o wydajności nika zawierająca, co najmniej następujące informacje:

15 ≤ Q < 75 dm³/min) dodatkowo wymagane są:

— znak fabryczny lub nazwa producenta,

— kontrolka ładowania akumulatora,

— oznaczenie typu silnika,

— kontrolka ciśnienia oleju w silniku (dotyczy silników

— numer silnika i rok budowy, czterosuwowych).

— moc i obroty nominalne silnika.

Przyrządy kontrolne i pomiarowe powinny być czytelne z miejsca obsługi. 2.6.3. PARAMETRY

2.6.2.5. Urządzenia sterownicze 2.6.3.1. Wydajność i ciśnienie pracy

Wydajność agregatu (mierzona na prądownicy Wszystkie urządzenia do sterowania pracą agrega- w czasie podawania zwartego strumienia wody) tu muszą być dostępne z miejsca obsługi i jednoznacz- przy ciśnieniu nominalnym (mierzonym na wylocie nie zidentyfikowane. pompy) powinna wynosić nie mniej niż podano w pkt 2.6.1.1. załącznika. Maksymalna wydajność 2.6.2.6. Instalacja elektryczna prądownicy nie powinna przekraczać 150 dm³/min. Maksymalne ciśnienie na wylocie pompy (nawet przy Agregat powinien być wyposażony w oświetlenie zamkniętej prądownicy) nie może przekroczyć 60 bar. przyrządów pomiarowych.

Dla agregatów o ciśnieniach nominalnych 2.6.2.7. Urządzenie dozujące środek pianotwórczy 40 < p ≤ 250 bar maksymalne ciśnienie (przy zamknię- tej prądownicy) nie powinno przekroczyć wartości Jeśli agregat jest wyposażony w urządzenie dozu- określonych przez producenta. jące to urządzenie to powinno umożliwiać pobieranie środka pianotwórczego ze zbiornika samochodu i/lub 2.6.3.2. Niezawodność pracy agregatu ze zbiornika zewnętrznego (zasysanie środka z głębo-

Agregat powinien być zdolny do dwugodzinnej kości 1m) i wytworzenie roztworu wodnego środka pianotwórczego o stężeniach 3 ± 0,5 % i 6 ± 0,5 % lub pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia. Po próbie agregat 1 ± 0,5 % i 3 ± 0,5 %. nie powinien wykazywać oznak uszkodzenia.

Urządzenie dozujące powinno być tak dobrane,

2.6.3.3. Maksymalny zasięg rzutu strumienia gaśni- aby umożliwiać uzyskiwanie wymaganych stężeń dla czego rzeczywistej wydajności agregatu (mierzonej na prą- downicy). www.rcl.gov.pl Maksymalny zasięg rzutu strumienia zwartego wody powinien być nie mniejszy niż 18 m, przy kącie 2.6.2.8. Linia szybkiego natarcia pochylenia prądownicy 32 ° względem poziomu, pręd- kości wiatru nie większej niż 2 m/s i ustawieniu wylotu Agregat powinien być wyposażony w zwijadło z li- prądownicy na wysokości 1 m nad poziomem gruntu. nią szybkiego natarcia. Linia szybkiego natarcia po- winna umożliwiać podawanie wody z prądownicy bez Maksymalny zasięg rzutu strumienia piany (doty- względu na stopień rozwinięcia linii. Wąż powinien czy agregatu wodno-pianowego) powinien być nie nawijać się na bęben zwijadła bez załamań i zagnie- mniejszy niż 8 m, przy kącie pochylenia prądownicy ceń. Powinna być zapewniona możliwość rozwijania 32 ° względem poziomu, prędkości wiatru nie więk- i zwijania węża ręcznie. Wąż linii szybkiego natarcia szej niż 2 m/s i ustawieniu wylotu prądownicy na wy- powinien mieć długość co najmniej 60 m. sokości 1 m nad poziomem gruntu.

2.6.3.4. Parametry piany (dotyczy agregatu wodno- wg normy PN-M-51038. Motopompy powinny być -pianowego) wyposażone w kosz ssawny o wielkości oczek odpo- wiednich do zanieczyszczeń, jakie mogą być przepom-

Parametry piany wytwarzanej przez agregat po- powane wraz z wodą przez motopompę. Wielkość za- winny wynosić: nieczyszczeń przepompowywanych przez pompę po- winna być uzgodniona pomiędzy zamawiającym — liczba spienienia L ≥ 6, s i producentem. Kosz powinien być wyposażony w na-

— trwałość piany (wartość połówkowa) t ≥ 7 min.

0,5 sadę wg normy PN-M-51038 tej samej wielkości, co nasada ssawna motopompy, umożliwiającą zamonto-

2.6.3.5. Straty ciśnienia wanie kosza na końcu linii ssawnej.

Straty ciśnienia w linii szybkiego natarcia dla no-

2.7.2.2. Wyloty tłoczne minalnej wydajności i ciśnienia wg pkt 2.6.1.1. załącz- nika (mierzone pomiędzy wylotem pompy i prądowni-

Wyloty tłoczne, powinny być wyposażone w nasa- cą) nie powinny przekraczać 50 % ciśnienia nominal- dy 52, 75 lub 110 wg normy PN-M-51038 w zależności nego dla linii zwiniętej i rozwiniętej. od wydajności nominalnej.

Dla agregatów o ciśnieniach nominalnych

2.7.2.3. Silnik motopompy

40 < p ≤ 250 bar strata ciśnienia nie może przekro- czyć 80 %.

Silnik motopompy przewoźnej powinien być wy- posażony w rozrusznik elektryczny. W przypadku mo-

2.6.3.6. Skuteczność gaśnicza topomp przenośnych silnik powinien być wyposażo-

Agregat powinien ugasić pożar testowy 13A, ny, co najmniej w rozrusznik ręczny. a w przypadku agregatów z dozownikiem środka pia- notwórczego również pożar testowy 55B (wg normy 2.7.2.4. Zbiornik paliwa motopompy

PN-EN 3-7).

Pojemność zbiornika motopompy przenośnej po-

Powyższe wymaganie nie dotyczą agregatów winna zapewniać pracę pompy z wydajnością nomi- o wydajności Q ≥ 75 dm³/min. nalną w ciągu, co najmniej 60 min bez uzupełnienia zapasu paliwa. Dla motopomp przewoźnych minimal-

2.7. MOTOPOMPY DO WODY ZANIECZYSZCZONEJ ny czas pracy bez uzupełniania zapasu paliwa powi- nien wynosić, co najmniej 120 min.

2.7.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

2.7.2.5. Odwadnianie

2.7.1.1. Podział

Kadłub, urządzenie zasysające i przewody wodne W zależności od wykonania rozróżnia się rodzaje pompy powinny mieć możliwość skutecznego odwod- motopomp: nienia. Zawory odwadniające powinny być łatwo do-

— przenośne, stępne.

— przewoźne.

2.7.2.6. Urządzenia sterownicze i kontrolne

Parametry nominalne motopompy do wody zanie- Wszystkie urządzenia do sterowania pracą pompy, czyszczonej powinny wynosić Q ≥ 400 dm³/min przy powinny być widoczne i dostępne z miejsca obsługi. ciśnieniu tłoczenia co najmniej 1 bar.

Motopompy przewoźne powinny być wyposażone w manometr o zakresie pomiarowym 0 ÷ ~150 % mak-

2.7.1.2. Oznaczenie symalnego ciśnienia zamknięcia oraz we wskaźnik po- ziomu paliwa w zbiorniku z sygnalizacją rezerwy.

Przykład oznaczenia:

2.7.2.7. Instalacja elektryczna

1) Motopompa przenośna o wydajności nominalnej

500 dm³/min przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia

Motopompa z rozrusznikiem elektrycznym powin- p = 1 bar: n na być wyposażona w akumulator.

MOTOPOMPA DO WODY ZANIECZYSZCZONEJ

P — 5/1; www.rcl.gov.plMotopompa przewoźna powinna być wyposażona

2) Motopompa przewoźna o wydajności 6000 dm³/min w oświetlenie przyrządów pomiarowych. przy nominalnym ciśnieniu tłoczenia p = 2 bar:

2.7.2.8. Uchwyty do przenoszenia

MOTOPOMPA DO WODY ZANIECZYSZCZONEJ

P — 60/2

Motopompa przenośna powinna być wyposażona 2.7.2. WYKONANIE w składane uchwyty do przenoszenia.

2.7.2.1. Wloty ssawne 2.7.2.9. Znakowanie

Wloty ssawne motopomp, powinny być wyposa- Na motopompie oraz na silniku, powinny być żone odpowiednio w nasady ssawne 52, 75 lub 110 umieszczone tabliczki znamionowe.

Na tabliczce znamionowej motopompy powinny skorygowanej geodezyjnej wysokości ssania. Po pró- być umieszczone, co najmniej następujące informacje: bie motopompa nie powinna wykazywać oznak uszko- dzenia.

— znak fabryczny lub nazwa producenta,

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 2.7.1.2. 3.1. POŻARNICZE WĘŻE TŁOCZNE DO HYDRANTÓW bez części słownej,

— numer motopompy i rok budowy, 3.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE

— masa całkowita motopompy.

Wąż powinien spełniać wymagania normy PN-EN 14540.

Na tabliczce znamionowej silnika powinny być umieszczone, co najmniej następujące informacje:

3.1.2. PODZIAŁ

— znak fabryczny lub nazwa producenta,

3.1.2.1. Wielkości

— oznaczenie typu silnika,

— numer silnika i rok budowy, W zależności od średnicy wewnętrznej rozróżnia — moc i obroty nominalne silnika. się wielkości węży w mm: 25 i 52.

2.7.3. PARAMETRY 3.1.2.2. Odmiany

2.7.3.1. Wymiary W zależności od wyposażenia w łączniki rozróżnia się odmiany węży:

Wymiary gabarytowe motopomp przenośnych nie

— ŁA — z łącznikami ze stopów aluminium, powinny przekraczać:

— ŁM — z łącznikami ze stopów miedzi,

— długość — 1100 mm,

— B — bez łączników.

— wysokość — 900 mm,

— szerokość — 750 mm. 3.1.3. WYKONANIE

Dla motopomp przewoźnych nie określa się mak- Wąż powinien być wyposażony w łączniki tłoczne symalnych wymiarów. zgodne z normą PN-M-51031 o wielkości odpowied- niej do średnicy węża.

2.7.3.2. Masa

Połączenie węża z łącznikami powinno zapewnić Masa motopompy przenośnej z pełnym zbiorni- szczelność i wytrzymałość na ciśnienie próbne. kiem paliwa i pełnym stanem oleju nie powinna prze- kraczać 200 kg. 3.2. POŻARNICZE WĘŻE TŁOCZNE DO POMP POŻAR-

NICZYCH

Dla motopomp przewoźnych nie określa się mak- symalnej masy. 3.2.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

2.7.3.3. Parametry pracy pompy 3.2.1.1. Wielkości

Parametry pracy pompy powinny spełniać wyma- W zależności od średnicy wewnętrznej rozróżnia gania podane w pkt 2.7.1.1. załącznika dla skorygowa- się wielkości węży w mm: 25, 42, 52, 75 i 110. nej geodezyjnej wysokości ssania H’ = 1,5 m. Dla

H” = 6,0 m wydajność pompy przy nominalnym 3.2.1.2. Odmiany ciśnieniu tłoczenia powinna być nie mniejsza niż

50 % wydajności nominalnej. W zależności od wyposażenia w łączniki rozróżnia się odmiany węży:

2.7.3.4. Czas zassania

— ŁA — z łącznikami ze stopów aluminium,

Motopompa powinna umożliwiać zassanie wody — ŁM — z łącznikami ze stopów miedzi, w czasie określonym poniżej.

— B —bez łączników.

Suma czasów potrzebnych do zassania wody www.rcl.gov.pl3.2.1.3. Typy dla skorygowanej geodezyjnej wysokości ssania

H’ = 1,5 m, napełnienia pompy oraz węża tłocznego gs W zależności od konstrukcji taśmy wężowej roz- o długości 5 m nie powinna przekraczać 120 s. różnia się pożarnicze węże tłoczne z powłoką zewnętrz- ną lub bez powłoki.

Dla H” = 6,0 m czas zassania nie powinien prze- kraczać 300 s.

3.2.1.4. Przykład oznaczenia

2.7.3.5. Niezawodność pracy motopompy

Pożarniczy wąż tłoczny do motopomp i auto- pomp (W), o średnicy 52 mm (52), długości 20 m (20), Motopompa powinna być zdolna do 24-godzinnej z łącznikami ze stopów miedzi (ŁM): pracy ciągłej, z zachowaniem nominalnej wydajności i nominalnego ciśnienia tłoczenia przy nominalnej POŻARNICZY WĄŻ TŁOCZNY W-52-20-ŁM.

3.2.2. WYKONANIE 3.2.2.2. Znakowanie

Na zewnętrznej powierzchni węża, na obu jego koń-

3.2.2.1. Konstrukcja cach w miejscu niezasłoniętym, powinny być umiesz- czone co najmniej następujące informacje:

— znak lub nazwa wytwórcy,

Wąż powinien być wyposażony w łączniki tłoczne zgodne z normą PN-M-51031 o wielkości odpowied- — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 3.2.1.4. bez części słownej, niej do średnicy węża (dla węży wielkości 42 należy zastosować koronę łącznika 52T oraz tuleję o średnicy — rok produkcji. odpowiedniej do wielkości węża).

3.2.3. PARAMETRY

3.2.3.1. Podstawowe parametry

Połączenie węża z łącznikami powinno zapewnić szczelność i wytrzymałość na ciśnienie próbne. Podstawowe parametry zawiera tablica nr 3.2.3.1.

Tablica nr 3.2.3.1.

Przyrost długości i średnicy oraz kąt skręcenia 3.2.3.2. Główne wymiary i masy

— przy ciśnieniu roboczym (ciśnienie początkowe Główne wymiary i masy podano w tablicy 0,5 bar). nr 3.2.3.2.0

Tablica nr 3.2.3.2. www.rcl.gov.pl *) Dopuszcza się inne długości węża w uzgodnieniu z zamawiającym przy czym masa węża z łącznikami nie powinna prze- kraczać 50kg.

3.2.3.3. Szczelność i wytrzymałość na ciśnienie próbne 3.3. POŻARNICZE WĘŻE SSAWNE

Wąż tłoczny poddany obciążeniu ciśnieniem prób-

3.3.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA nym przez 2 min nie powinien rosić, mieć wytrysków wody: stałych i przemijających. W czasie badania wąż

3.3.1.1. Wielkości nie powinien wykazywać zmian w strukturze taśmy i innych uszkodzeń na całej jego długości.

W zależności od średnicy wewnętrznej rozróżnia 3.2.3.4. Wytrzymałość na rozwarstwianie się wielkości węży w mm: 52, 75, 110, 125 i 150.

Wytrzymałość na rozwarstwianie wg normy 3.3.1.2. Odmiany

PN-EN ISO 8033 materiału włókienniczego z wykładzi- ną, w przypadku wykładziny gumowej, powinna być W zależności od wyposażenia w łączniki rozróżnia nie mniejsza niż 1,00 N/mm. Dla pozostałych materia- się odmiany węży: łów wykładziny wytrzymałość powinna być nie mniej-

— Ł — z łącznikami, sza niż 1,60 N/mm.

— B —bez łączników.

3.2.3.5. Przyspieszone starzenie

3.3.1.3. Typy

Po kondycjonowaniu próbek węża w komorze kli- matycznej, w temperaturze (70 ± 1) °C, w atmosferze

W zależności od rodzaju materiału, z którego wy- powietrza w ciągu 14 dni, ciśnienie rozrywające po- konano wąż rozróżnia się typy węży: winno spełniać wymagania zawarte w tablicy nr 3.2.3.1. załącznika. Ponadto po kondycjonowaniu — typ A — węże gumowe, wytrzymałość na rozwarstwianie nie powinna być

— typ B — węże z tworzywa sztucznego. mniejsza niż 0,9 N/mm. Przed włożeniem do komory klimatycznej próbki przeznaczone do sprawdzenia ciś-

3.3.1.4. Przykład oznaczenia i podział nienia rozrywającego o długości ok. 1 m powinny być zagięte o 180 ° w punkcie znajdującym się w połowie 1) Pożarniczy wąż ssawny typ A (gumowy), o średnicy ich długości i tak zamocowane. 110 mm, długości 2400 mm, bez łączników (B):

Próbka, przeznaczona do badania wytrzymałości POŻARNICZY WĄŻ SSAWNY A-110-2400-B na rozwarstwienie, powinna zostać luźno zwinięta.

2) Pożarniczy wąż ssawny typ B (z tworzywa sztuczne-

3.2.3.6. Odporność na niską temperaturę go), o średnicy 125 mm, długości 2500 mm, z łącz- nikami (Ł):

Wąż zwinięty w podwójny krąg w stanie suchym,

POŻARNICZY WĄŻ SSAWNY B-125-2500-Ł klimatyzowany w atmosferze powietrza w temperaturze

–30 ± 2 °C przez 4 h, wyjęty bezpośrednio z komory kli-

3.3.2. WYKONANIE matycznej powinien dobrze się rozwijać lub rozkładać i ponownie zwijać bez załamań, pęknięć i rozwarstwień.

3.3.2.1. Konstrukcja

3.2.3.7. Odporność na ścieranie

Wąż powinien być wyposażony w łączniki ssawne Pożarniczy wąż tłoczny posiadający zewnętrzną spełniające wymagania normy PN-M-51031 o wielko- powłokę powinien wytrzymać 100 cykli próby odpor- ści odpowiedniej do średnicy węża. Dla węży wielko- ności na ścieranie bez wycieków i roszeń. Po próbie ści 125 i 150 łączniki ssawne typu „Storz” o wytrzyma- wąż powinien wytrzymać 2 min próbę szczelności łości na podciśnienie i nadciśnienie próbne nie mniej- i wytrzymałości na ciśnienie robocze. Podczas próby szej niż łączniki 110. odporności na ścieranie wąż powinien być wypełnio- ny wodą o ciśnieniu 5 bar i powinien obracać się wo- Połączenie węża z łącznikami powinno zapewnić kół własnej osi z prędkością 27 obr/min. Ramię z taś- szczelność na podciśnienie próbne oraz szczelność mą ścierną o ziarnistości 60 powinno być dociskane i wytrzymałość na ciśnienie próbne. do powierzchni węża siłą 105 N i przemieszczać się ru- chem posuwisto-zwrotnym wzdłuż osi węża z pręd- 3.3.2.2. Znakowanie kością 18÷20 mm/s na drodze 80 mm, przy czym czas przebywania ramienia w punkcie nawrotu nie powi- Na zewnętrznej powierzchni węża, w miejscu nie- nien wynosić więcej niż 0,1 s. zasłoniętym, powinny być umieszczone, co najmniej www.rcl.gov.plnastępujące informacje: 3.2.3.8. Odporność na działanie wysokiej temperatury

— znak lub nazwa wytwórcy,

Pożarnicze węże tłoczne posiadające zewnętrzną

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 3.3.1.4. powłokę powinny być poddane badaniu odporności bez części słownej, na działanie płomienia. Badany wąż wypełniony wodą o ciśnieniu 0,05 bar powinien wytrzymać próbę od- — rok produkcji. porności na działanie płomienia bez wycieku wody, przez co najmniej 20 s. Źródłem ciepła powinien być 3.3.3. PARAMETRY palnik Bunsena zasilany gazem propan-butan o ciś- nieniu 0,1 bar. Po zgaszeniu palnika, płomień (o ile 3.3.3.1. Podstawowe parametry próbka się pali), powinien zgasnąć w czasie nie dłuż- szym niż 3 s. Podstawowe parametry zawiera tablica nr 3.3.3.1.

Tablica nr 3.3.3.1.

3.3.3.2. Główne wymiary i masy

Główne wymiary i masy podano w tablicy nr 3.3.3.2.

Tablica nr 3.3.3.2.

* Dopuszcza się większe długości węża w uzgodnieniu z zamawiającym przy czym masa węża z łącznikami nie powinna prze- kraczać 50 kg.

3.4. ŁĄCZNIKI 3.8. POKRYWY NASAD

3.4.1. Wymagania ogólne 3.8.1. Wymagania ogólne

Łączniki powinny spełniać wymagania normy Pokrywy nasad powinny spełniać wymagania nor-

PN-M-51031. my PN-M-51024.

3.5. ŁĄCZNIKI KĄTOWE 75 3.9. ZBIERACZE

3.5.1. Wymagania ogólne

3.9.1. Wymagania ogólne

Łączniki kątowe 75 powinny spełniać wymagania

Zbieracze powinny spełniać wymagania normy normy PN-M-51074.

PN-M-51153.

3.6. NASADY

3.10. ROZDZIELACZE www.rcl.gov.pl 3.6.1. Wymagania ogólne

3.10.1. Wymagania ogólne

Nasady powinny spełniać wymagania normy

PN-M-51038. Rozdzielacze powinny spełniać wymagania normy PN-M-51048 z wyłączeniem pkt 3.10 oraz 3.11 tej nor-

3.7. PRZEŁĄCZNIKI my. Rozdzielacz powinien mieć kolor srebrny, srebr- noszary lub czerwony.

3.7.1. Wymagania ogólne

3.10.2. Wykończenie

Przełączniki powinny spełniać wymagania normy

PN-M-51042. Ostre krawędzie powinny być zatępione.

3.10.3. Znakowanie posiadać nóżki lub inny element umożliwiający usta- wienie na podłożu i zapewniający stabilną pracę bez Na korpusie rozdzielacza powinny być umieszczo- dodatkowego mocowania. Urządzenie powinno za- ne w sposób trwały i wyraźny, co najmniej następują- pewniać wytwarzanie jednorodnej zasłony wodnej ce informacje: o kształcie zbliżonym do półelipsy. W przypadku urzą-

— nazwa lub znak producenta, dzeń o regulowanej wydajności, pozycja regulatora dla nominalnego natężenia przepływu powinna być — wielkość, oznakowana.

— rok produkcji.

Dopuszcza się regulację kąta pochylenia wytwa-

3.11. SMOKI SSAWNE rzanej zasłony wodnej.

3.11.1. Wymagania ogólne

3.12.2.2. Znakowanie

Smoki ssawne powinny spełniać wymagania nor- my PN-M-51152. Na urządzeniu powinny być umieszczone, co naj- mniej następujące dane:

3.12. URZĄDZENIA DO WYTWARZANIA ZASŁONY — znak lub nazwa wytwórcy,

WODNEJ

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 3.12.1.2. bez części słownej,

3.12.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

— rok produkcji.

3.12.1.1. Wielkości

3.12.3. PARAMETRY

W zależności od wielkości nasady rozróżnia się dwie wielkości urządzeń do wytwarzania zasłony wod-

3.12.3.1. Natężenie przepływu wody nej: 52 i 75.

Natężenie przepływu wody przy ciśnieniu na wlo-

3.12.1.2. Przykład oznaczenia cie urządzenia wynoszącym 4 bar, nie powinno być Urządzenie do wytwarzania zasłony wodnej z na- większe niż 800 dm³/min dla urządzenia wielkości 52 sadą wielkości 75: oraz 1300 dm³/min dla wielkości 75.

URZĄDZENIE DO WYTWARZANIA ZASŁONY

W przypadku urządzeń o regulowanej wydajności, WODNEJ ZW 75 maksymalne natężenie przepływu nie powinno prze- kraczać wartości podanych powyżej.

3.12.2. WYKONANIE

3.12.3.2. Wymiary wytwarzanej zasłony wodnej

3.12.2.1. Konstrukcja

Urządzenie do wytwarzania zasłony wodnej po- Minimalne wymiary zasłony wodnej przy ciśnieniu winno być wyposażone w nasadę tłoczną wielkości na wlocie urządzenia wynoszącym 4 bar powinny być 52 lub 75 wg normy PN-M-51038. Urządzenie musi zgodne z tablicą nr 3.12.3.2.

Tablica nr 3.12.3.2.

*) Szerokość zasłony wodnej mierzona na poziomie podłoża, na którym stoi urządzenie.

**) Wysokość zasłony wodnej mierzona w punkcie centralnym ekranu urządzenia.

3.13. DOZOWNIKI ŚRODKA PIANOTWÓRCZEGO www.rcl.gov.pl 3.13.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

3.13.1.1. Wielkości

W zależności od maksymalnej ilości pobieranego środka pianotwórczego w dm³/min dla uzyskania 6 % stężenia roztworu, przy nominalnym natężeniu przepływu wody w układzie tłocznym pompy, rozróżnia się wielkości dozowników wg tablicy nr 3.13.1.1.

Tablica nr 3.13.1.1.

* Dopuszcza się większe dozowniki środka pianotwórczego.

3.13.1.2. Typy 3.13.2. WYKONANIE

W zależności od sposobu regulacji ilości pobiera-

3.13.2.1. Konstrukcja nego środka pianotwórczego rozróżnia się typy do- zownika:

W przypadku dozownika środka pianotwórczego — ręczny, w którym dostosowanie ilości pobieranego z ręczną regulacją, powinien on być wyposażony środka pianotwórczego do aktualnego natężenia w programator do nastawiania żądanej ilości pobiera- przepływu wody w układzie tłocznym pompy wy- nego środka. Na podzielni programatora powinny być maga ręcznego przesterowania, naniesione, w sposób czytelny i trwały oznaczenia od-

— automatyczny, w którym dostosowanie ilości po- powiednich wartości natężenia przepływu wodnego bieranego środka pianotwórczego do chwilowego roztworu środka pianotwórczego oraz odpowiadające natężenia przepływu wody w układzie tłocznym im punkty, określające położenie dźwigni zaworu re- pompy odbywa się bez ingerencji operatora. gulacyjnego, zapewniające uzyskanie co najmniej dwóch stężeń 3 % oraz 6 %. W zależności od wielkości 3.13.1.3. Przykład oznaczenia dozownika, na podzielni programatora powinny być naniesione wartości natężeń przepływu wodnego roz-

Dozownik środka pianotwórczego wielkości 100: tworu środka pianotwórczego wg tablicy nr 3.13.2.2. DOZOWNIK ŚRODKA PIANOTWÓRCZEGO DSP 100 zarówno dla stężenia 3 jak i 6 %.

Tablica nr 3.13.2.2

Dla dozowników DSP 50 ÷ DSP 240 dopuszcza się 3.13.3. PARAMETRY stosowanie regulacji automatycznej ilości pobieranego środka pianotwórczego. Dozowniki wielkości DSP 300 3.13.3.1. Szczelność i wytrzymałość na ciśnienie prób- i większe powinny posiadać tylko regulację automa- ne tyczną ilości pobieranego środka pianotwórczego.

Dozowniki automatyczne powinny umożliwiać uzyski-

Dozownik powinien wytrzymać, co najmniej 3 min wanie co najmniej dwóch stężeń 3 % i 6 %.www.rcl.gov.pl badanie szczelności wodą pod ciśnieniem 17 bar, za- chowując szczelność i nie wykazując uszkodzeń.

3.13.2.2. Znakowanie

Na dozowniku powinny być umieszczone, co naj- 3.13.3.2. Stężenia wodnego roztworu środka piano- mniej następujące informacje: twórczego

— znak lub nazwa wytwórcy, Rzeczywiste uzyskiwane stężenia wodnego roztwo- ru środka pianotwórczego powinny wynosić 3 ± 0,5 % — oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 3.13.1.3. oraz 6 ± 0,5 % dla odpowiednich nastaw programatora bez części słownej, dozownika, przy ciśnieniu wody na wlocie dozownika — rok produkcji. równym 6 ± 0,1 bar.

3.14. ZASYSACZE LINIOWE 3.15.2. WYKONANIE

3.15.2.1. Konstrukcja

3.14.1. Wymagania ogólne

Wszystkie elementy prądownicy powinny być wy-

Zasysacze liniowe powinny spełniać wymagania konane z materiałów odpornych na korozyjne działa- normy PN-M-51069. nie wody i środków pianotwórczych.

Prądownica PW powinna być otwierana i zamyka-

3.15. PRĄDOWNICE WODNE DO POMP POŻARNI- na za pomocą dźwigni zaworu.

CZYCH

Otwieranie, zamykanie i przełączanie prądownic 3.15.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA powinno odbywać się w sposób płynny, bez zacięć i miejscowych oporów. Oznaczenia położenia dźwigni 3.15.1.1. Podział zaworu lub obrotowych elementów regulacyjnych (ot- warte, zamknięte, strumień zwarty i rozproszony), po- winny być naniesione trwale na prądownicy. Dźwignia W zależności od wielkości nasad wg normy zaworu powinna mieć ograniczenia ruchu w położe-

PN-M-51038 rozróżnia się trzy wielkości prądownic: niach skrajnych. Prądownice powinny mieć możliwość — 25, zmiany rodzaju strumienia zwartego na rozproszony.

— 52, Prądownice powinny posiadać osłonę termoizola- cyjną na rękojeści.

— 75.

Prądownice PW wielkości 52 i 75 mogą być wypo- sażone w nasady obrotowe.

W zależności od wykonania rozróżnia się dwa ro- dzaje prądownic wodnych:

3.15.2.2. Znakowanie

— prądownica wodna prosta — PW,

Na prądownicy powinny być umieszczone co naj-

— prądownica wodna pistoletowa — PWS. mniej następujące informacje:

— znak lub nazwa wytwórcy,

3.15.1.2. Przykład oznaczenia

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 3.15.1.2. bez części słownej,

1) Prądownica wodna prosta do pomp pożarniczych

— rok produkcji. wielkości 75:

PRĄDOWNICA WODNA PW 75; 3.15.3. PARAMETRY

2) Prądownica wodna pistoletowa do pomp pożarni- 3.15.3.1. Masa i wymiary czych wielkości 25:

Masy i wymiary prądownic nie powinny przekraczać PRĄDOWNICA WODNA PISTOLETOWA PWS 25 wartości podanych w tablicy nr 3.15.3.1. i nr 3.15.3.2.

Tablica nr 3.15.3.1.

*) Masa bez dyszy wypływowej piany.

Tablica nr 3.15.3.2. www.rcl.gov.pl 3.15.3.2. Działanie

Wielkość momentów obrotowych przy zmianie położenia dźwigni zaworu lub elementów obrotowych, przy ciśnieniu 16 bar powinny być zgodne z tablicą nr 3.15.3.3. i nr 3.15.3.4.

Tablica nr 3.15.3.3

Tablica nr 3.15.3.4

3.15.3.3. Odporność na zamarzanie

Wielkości momentów obrotowych dla prądownicy klimatyzowanej przez 2 h w temperaturze — 20 ± 2 °C nie powinny przekraczać wartości określonych w tablicy nr 3.15.3.3 oraz 3.15.3.4 załącznika o więcej niż 50 %.

3.15.3.4. Szczelność

Prądownica powinna wytrzymać przez 2 min próbę szczelności wodą o ciśnieniu 24 bar bez żadnych wykro- pleń.

3.15.3.5. Natężenie przepływu wody

Natężenie przepływu wody przy ciśnieniu 6 bar na wlocie prądownicy powinno być zgodne z tablicą nr 3.15.3.5. i nr 3.15.3.6.

Tablica nr 3.15.3.5.

Tablica nr 3.15.3.6. www.rcl.gov.pl 3.15.3.6. Parametry strumienia wody licy nr 3.15.3.7. Prądownica powinna być ustawiona pod kątem 32 ± 1 ° do poziomu dla strumienia zwarte-

Parametry strumienia wody przy ciśnieniu 6 bar go i 15 ± 1 ° dla strumienia maksymalnie rozproszone- na wlocie prądownicy i prędkości wiatru nie większej go. Wylot prądownicy powinien znajdować się na wy- niż 2 m/s powinny być nie mniejsze niż podane w tab- sokości 1m nad poziomem gruntu.

Tablica nr 3.15.3.7.

3.16. PRĄDOWNICE WODNE TYPU TURBO DO POMP Regulatory wyposażone w mechanizm zatrzaskowy POŻARNICZYCH powinny posiadać oznaczenie liczbowe poszczegól- nych pozycji natężenia przepływu.

3.16.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

Otwieranie, zamykanie i przełączanie prądownic 3.16.1.1. Podział powinno odbywać się w sposób płynny, bez zacięć i miejscowych oporów. Oznaczenia położenia dźwigni W zależności od wielkości nasad wg normy zaworu lub obrotowych elementów regulacyjnych (ot-

PN-M-51038 rozróżnia się trzy wielkości prądownic: warte, zamknięte, strumień zwarty i rozproszony, war- tość natężenia przepływu), powinny być naniesione — 25, trwale na prądownicy. Prądownice PWT powinny mieć — 52, możliwość płynnej zmiany rodzaju strumienia od zwar-

— 75. tego do rozproszonego o kącie rozwarcia min 900°.

3.16.1.2. Przykład oznaczenia Prądownice PWT wielkości 52 i 75 powinny być wyposażone w nasady obrotowe.

1) Prądownica wodna typu TURBO wielkości 75, o na- tężeniu przepływu 800 dm³/min: Maksymalne ciśnienie robocze prądownic powin- no wynosić 16 bar.

PRĄDOWNICA WODNA PWT 75/8;

3.16.2.2. Znakowanie

2) Prądownica wodna typu TURBO wielkości 52, o re- gulowanym natężeniu przepływu (z oznaczonymi

Na prądownicy powinny być umieszczone co naj- pozycjami regulatora wydajności: 100, 200, 300, 400 mniej następujące informacje: i 500 dm³/min):

— znak lub nazwa wytwórcy,

PRĄDOWNICA WODNA PWT 52/1-2-3-4-5

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 3.16.1.2. bez części słownej,

3.16.2. WYKONANIE

— rok produkcji.

3.16.2.1. Konstrukcja

3.16.3. PARAMETRY

Prądownica PWT powinna być otwierana i zamy- kana za pomocą dźwigni zaworu. Prądownicę PWT 3.16.3.1. Masa o regulowanym natężeniu przepływu należy oznaczyć, minimalną i maksymalną wartością natężenia prze- Masy prądownic nie powinny przekraczać warto- pływu (z uwzględnieniem wartości nominalnych). ści podanych w tablicy nr 3.16.3.1.

Tablica nr 3.16.3.1. www.rcl.gov.pl *) Masa bez dyszy wypływowej piany.

3.16.3.2. Działanie

Wielkość momentów obrotowych przy zmianie położenia dźwigni zaworu lub elementów obrotowych, przy ciśnieniu 6 bar powinny być zgodne z tablicą nr 3.16.3.2.

Tablica nr 3.16.3.2

3.16.3.3. Odporność na zamarzanie

Wielkości momentów obrotowych dla prądownicy klimatyzowanej przez 2 h w temperaturze — 20 ± 2 °C nie powinny przekraczać wartości określonych w tablicy nr 3.16.3.2 załącznika o więcej niż 50 %.

3.16.3.4. Szczelność

Prądownica powinna wytrzymać przez 2 min próbę szczelności wodą o ciśnieniu 24 bar bez żadnych wykropleń.

3.16.3.5. Natężenie przepływu wody

Natężenie przepływu wody lub wodnego roztworu środka pianotwórczego przy ciśnieniu 6 bar na wlocie prądownicy powinno być zgodne z tablicą nr 3.16.3.5.

Tablica nr 3.16.3.5.

3.16.3.6. Parametry strumienia wody licy nr 3.16.3.6. Prądownica powinna być ustawiona pod kątem 32 ± 1o do poziomu dla strumienia zwarte-

Parametry strumienia wody przy ciśnieniu 6 bar go i 15 ± 1o dla strumienia rozproszonego, przy kącie na wlocie prądownicy i prędkości wiatru nie większej rozproszenia 400. Wylot prądownicy powinien znajdo- niż 2 m/s powinny być nie mniejsze niż podane w tab- wać się na wysokości 1m nad poziomem gruntu.

Tablica nr 3.16.3.6. www.rcl.gov.pl 3.16.3.7. Parametry piany dla prądownic wodno-pianowych PW/PT

Parametry piany powinny być zgodne z wymaganiami zawartymi w normie PN-M-51068.

3.17. PRĄDOWNICE PIANOWE

3.17.1. Wymagania ogólne

Prądownice pianowe powinny spełniać wymagania normy PN-M-51068 z wyłączeniem wymagań pkt 3.1 Tablica 1 tej normy w zakresie wymiarów.

3.17.2. Wymiary

Wymiary prądownic pianowych nie powinny przekraczać wartości podanych w tablicy nr 3.17.2.

Tablica nr 3.17.2

3.18. WYTWORNICE PIANOWE pkt 3.1 Tablica 1 tej normy w zakresie wymiarów i masy.

3.18.1. Wymagania ogólne

3.18.2. Wymiary

Wytwornice pianowe powinny spełniać wymaga- Wymiary i masy wytwornic pianowych nie powin- nia normy PN-M-51078 z wyłączeniem wymagań ny przekraczać wartości podanych w tablicy nr 3.18.2.

Tablica nr 3.18.2.

3.19. DZIAŁKA WODNO-PIANOWE, WODNE I PIANOWE

3.19.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

3.19.1.1. Podział

W zależności od nominalnego natężenia przepływu wody lub wodnego roztworu środka pianotwórczego rozróżnia się wielkości działek wodno-pianowych wg tablicy nr 3.19.1.1.

Tablica nr 3.19.1.1.

Dopuszcza się stosowanie działek o natężeniu 3) Działko wodne (DW) o nominalnym natężeniu prze- przepływu większym niż dla wielkości 60. pływu 3200 dm³/min: www.rcl.gov.plDZIAŁKO WODNE DW 32; 3.19.1.2. Przykład oznaczenia

4) Działko pianowe (DP) o nominalnym natężeniu przepływu wodnego roztworu środka pianotwór-

1) Działko wodno-pianowe (DWP) o nominalnym na- czego 1600 dm³/min: tężeniu przepływu 4000 dm³/min:

DZIAŁKO PIANOWE DP 16

DZIAŁKO WODNO-PIANOWE DWP 40;

3.19.2. WYKONANIE

2) Działko wodno-pianowe (DWP) o regulowanym na-

3.19.2.1. Konstrukcja tężeniu przepływu 1600, 2400 dm³/min:

Działko wodne i wodno-pianowe powinno być

DZIAŁKO WODNO-PIANOWE DWP 16/24; wyposażone w prądownicę umożliwiającą podawa- nie zwartego i rozproszonego strumienia wody, mieszczaniem pod wpływem siły reakcji strumienia. w przypadku działka pianowego i wodno-pianowego Wielkości momentów obrotowych niezbędnych do w prądownicę umożliwiającą podawanie strumienia kątowej zmiany położenia działka w płaszczyźnie po- piany. Dodatkowa prądownica pianowa dla działka ziomej lub pionowej nie powinny przekraczać 50 Nm wodno-pianowego może być odchylana lub monto- przy ciśnieniu wody na wlocie działka 8 bar. wana do korpusu działka. W przypadku stosowania prądownicy pianowej odchylanej, powinna istnieć 3.19.2.2. Znakowanie możliwość zablokowania prądownicy w pozycji od-

Na działku wodno-pianowym powinny być umiesz- chylonej oraz w pozycji pracy (prądownica pianowa czone co najmniej następujące informacje: w osi prądownicy wodnej). Dopuszcza się stosowanie wymienne prądownicy wodnej i pianowej. W tym — znak lub nazwa wytwórcy, przypadku prądownice powinny być montowane do

— oznaczenie wg przykładu określonego w pkt 3.19.1.2. korpusu działka bez użycia narzędzi lub za pomocą bez części słownej, klucza do łączników wg PN-M-51014. Dopuszcza się stosowanie deflektorów do kształtowania strumienia — rok produkcji. piany. Regulacja wielkości szczeliny deflektora po- winna być możliwa z miejsca obsługi działka wodno- 3.19.3. PARAMETRY

-pianowego.

3.19.3.1. Masa

Działko powinno mieć możliwość płynnej zmiany

Masa maksymalna działka wodno-pianowego położenia kątowego w płaszczyźnie poziomej w zakre- w wersji przenośnej — 50 kg. sie 360 ° (w przypadku działek sterowanych za pomo- cą siłowników zakres obrot uw płaszczyźnie poziomej

3.19.3.2. Szczelność i wytrzymałość na ciśnienie prób- powinien być nie mniejszy niż 330 °) oraz w płaszczyź- ne nie pionowej co najmniej od — 30 ° do + 80 ° (dla dzia- łek w wersji przenośnej zmiana położenia kątowego Działko powinno wytrzymać co najmniej 3-minu- w płaszczyźnie pionowej powinna zawierać się w za- tową próbę szczelności wodą o ciśnieniu 18 bar, za- kresie, co najmniej od 30 ° do 80 °). W przypadku dzia- chowując szczelność i nie wykazując uszkodzeń. łek przenośnych kąt obrotu w płaszczyźnie poziomej powinien wynosić co najmniej 180 °. Działko powinno 3.19.3.3. Natężenie przepływu wody lub wodnego mieć możliwość skutecznego zablokowania w każdym roztworu środka pianotwórczego położeniu kątowym w podanych zakresach. Zmiana

Natężenie przepływu wody lub wodnego roztworu kątowego położenia działka powinna odbywać się za środka pianotwórczego przy ciśnieniu 8 bar na wlocie pomocą ergonomicznie ukształtowanej kierownicy działka, powinno być zgodne z tablicą nr 3.19.1.1. lub za pomocą siłowników. W korpusie działka powi- nien być zamontowany ciśnieniomierz o zakresie po-³

Działka o wydajności większej niż 6000 dm /min miarowym 0 ÷ 25 bar i klasie nie gorszej niż 2,5. Ciś- powinny posiadać parametry deklarowane przez pro- nieniomierz powinien być widoczny i czytelny dla ob- ducenta (w zakresie natężenia przepływu wody lub sługującego. wodnego roztworu środka pianotwórczego).

Działko powinno być wyposażone w kołnierz z za-

3.19.3.4. Parametry strumienia wody chowaniem nominalnej średnicy wlotu, a w przypad- ku działka w wersji przenośnej w odpowiednią ilość Parametry strumienia wody przy ciśnieniu 8 bar nasad wg normy PN-M-51038 wielkości 75 lub 110. na wlocie działka i prędkości wiatru nie większej niż

Działko w wersji przenośnej powinno być wyposażo- 2m/s, powinny być nie mniejsze niż wartości podane ne w podstawę zapewniającą stabilną pracę działka w tablicy nr 3.19.3.4. Prądownica działka powinna być przy nominalnym natężeniu przepływu i minimalnym ustawiona pod kątem 32 ± 1 ° do poziomu dla stru- kącie pochylenia prądownicy nie większym niż 30o mienia zwartego i 15 ± 1 ° dla strumienia rozproszone- względem poziomu. Działko powinno posiadać ogra- go przy kącie rozproszenia 30 °. Wylot prądownicy nicznik pochylenia (poniżej wartości kąta określonej działka powinien znajdować się na wysokości 1 m nad przez producenta), zabezpieczający działko przed prze- poziomem gruntu.

Tablica nr 3.19.3.4. www.rcl.gov.pl

Działka o wydajności większej niż 6000 dm³/min powinny spełniać wymagania określone dla DWP 60 (DW 60).

3.19.3.5. Parametry strumienia piany winny być nie mniejsze niż wartości podane w tablicy nr 3.19.3.5. Prądownica działka powinna być ustawio-

Parametry strumienia piany przy ciśnieniu 8 bar na wlocie działka, prędkości wiatru nie większej niż na pod kątem 32 ± 1 ° do poziomu. Wylot prądownicy 2 m/s, temperaturze otoczenia 20 ± 10 °C, przy zasto- działka powinien znajdować się na wysokości 1 m nad sowaniu syntetycznego środka pianotwórczego po- poziomem gruntu.

Tablica nr 3.19.3.5.

Działka o wydajności większej niż 6000 dm³/min Urządzenie powinno mieć możliwość skutecznego od- powinny spełniać wymagania określone dla DWP 60 wodnienia. Zawory odwadniające powinny być łatwo (DP 60). dostępne. Urządzenie powinno być wyposażone w ma- nometr klasy nie gorszej niż 2,5 o zakresie wskazań 0÷150% ciśnienia maksymalnego. Wszystkie urządze-

3.20. URZĄDZENIA DO WYTWARZANIA PIANY ZA

POMOCĄ GAZÓW nia do sterowania pracą urządzenia powinny być wi- doczne i dostępne z miejsca obsługi.

3.20.1. OZNACZENIA

3.20.2.2. Znakowanie

Przykład oznaczenia:

Na urządzeniu powinny być umieszczone, co naj- mniej następujące informacje:

URZĄDZENIE DO WYTWARZANIA PIANY (UWP oznaczenie wg producenta)

— znak lub nazwa wytwórcy,

3.20.2. WYKONANIE — masa całkowita (dla urządzeń przenośnych),

— nominalne natężenie przepływu wodnego roztworu 3.20.2.1. Konstrukcja środka pianotwórczego (dla piany suchej/mokrej),

Urządzenie powinno być wyposażone w system — rok produkcji. dozowania środka pianotwórczego, umożliwiający za- ssanie środka ze zbiornika zewnętrznego. Urządzenie

3.20.3. PARAMETRY powinno wytwarzać pianę z wodnego roztworu środka pianotwórczego i sprężonego gazu. Urządzenie może być wyposażone we własne źródło sprężonego gazu. 3.20.3.1. Parametry strumienia piany

Powinna istnieć możliwość przepłukania instalacji urządzenia po zakończeniu podawania piany. Urządze- Parametry strumienia piany przy nominalnym ciś- nie powinno być zabezpieczone przed wzrostem ciś- nieniu, prędkości wiatru nie większej niż 2 m/s, tempe- nienia powyżej wartości określonej przez producenta raturze otoczenia 20 ± 10 °C powinny być nie mniejsze (maksymalnie 16 bar). Wyloty tłoczne powinny być niż wartości podane w tablicy nr 3.20.3.1. Wylot prą- wyposażone w zawory tłoczne z możliwością zamknię- downicy powinien znajdować się na wysokości 1 m cia przepływu piany, z nasadami wg PN-M-51038. nad poziomem gruntu.

Tablica nr 3.20.3.1.www.rcl.gov.pl 3.20.3.2. Stężenie wodnego roztworu środka piano- 3.22.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE twórczego

Hydrant powinien być wyposażony w głowicę do Stężenia wodnego roztworu środka pianotwórcze- otwierania zaworu kluczem wykonanym wg normy go niezbędne do uzyskania piany o parametrach po- PN-M-74085. Hydrant powinien być wyposażony danych w tablicy nr 3.20.3.1. załącznika nie powinny w urządzenie odwadniające, umieszczone na wysoko- przekraczać 3 %. ści zaworu głównego hydrantu, które otwiera się au- tomatycznie po zamknięciu zaworu.

3.20.3.3. Skuteczność gaśnicza

Hydrant powinien być wyposażony w uchwyt kło- wy umożliwiający podłączenie stojaka hydrantowego Dla urządzeń o natężeniu przepływu wodnego roz- zgodnego z normą PN-M-51154. tworu środka pianotwórczego poniżej 200 dm³/min, zużycie wodnego roztworu środka pianotwórczego do

3.23. ZAWORY HYDRANTOWE 52 ugaszenia pożaru testowego nie powinno przekraczać odpowiednio:

3.23.1. OZNACZENIA

— dla testu 21A (wg normy PN-EN 3-7) — 100 dm³,

³ Przykład oznaczenia:

— dla testu 233B (wg normy PN-EN 3-7) — 200 dm .

ZAWÓR HYDRANTOWY TYP ZH-52

3.21. HYDRANTY NADZIEMNE

3.23.2. WYKONANIE

3.21.1. WYMAGANIA OGÓLNE

3.23.2.1. Materiały

Hydrant powinien spełniać wymagania normy

PN-EN 14384. Spełnienie wymagań powinno być po- Korpusy zaworów powinny być wykonane ze sto- twierdzone stosownym dokumentem. pów mosiądzu lub stopów aluminium.

3.21.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 3.23.2.2. Konstrukcja

Hydrant powinien być wyposażony w dwie nasady Konstrukcja zaworu (gwinty zewnętrzne) powinna boczne wielkości 75. Hydranty o średnicy nominalnej zapewnić możliwość zainstalowania go w instalacji DN 100 i DN 150 powinny być dodatkowo wyposażo- wodociągowej przeciwpożarowej. ne w nasadę czołową wielkości 110 (dopuszcza się dodatkowo drugą nasadę wielkości 110 dla hydrantu Wylot korpusu zaworu powinien być zakończony DN 150). nasadą tłoczną wielkości 52 wg normy PN-M 51038. Zawór hydrantowy powinien być typu wzniosowego Nasady boczne i nasady czołowe powinny umożli- z gwintowanym wrzecionem. Zamykanie armatury wiać połączenie z łącznikami wykonanymi wg normy powinno następować przez obracanie urządzenia za-

PN-M-51031 z zapewnieniem szczelności przy ciśnie- mykającego (kółko ręczne) w prawo. Dopuszczalne niu próbnym hydrantu, za pomocą klucza wg normy siły na kółku ręcznym w początkowej fazie otwierania PN-M-74088 lub wg normy PN-M-51014). Pokrywy na- i końcowej zamykania powinny wynosić dla średnicy sad powinny być zamocowane do korpusu hydrantu kółka 80 mm — 60 N, a dla średnicy 100 mm — 70 N. za pomocą linki lub łańcucha. Pokrywy nasad powin-

Króćce wlotowy i wylotowy powinny tworzyć kąt ny być wykonane wg normy PN-M-51024 lub inne nie mniejszy niż 90 ° i nie większy niż 135 °.

(z gwintem zewnętrznym) wykonane ze stopów alumi- nium, mosiądzu lub żeliwa. Zamknięcie i otwarcie po-

3.23.2.3. Znakowanie kryw nasad powinno być możliwe za pomocą klucza wg normy PN-M-74088 lub wg normy PN-M-51014.

Na korpusie zaworu powinny być naniesione niżej wymienione informacje:

Hydrant powinien być wyposażony w głowicę do otwierania zaworu kluczem wykonanym wg normy — nazwa lub znak wytwórcy,

PN-M-74088. Hydrant powinien być wyposażony

— nominalne ciśnienie, w urządzenie odwadniające, umieszczone na wysoko-

— średnica nominalna, ści zaworu głównego hydrantu, które otwiera się au- tomatycznie po zamknięciu zaworu. — materiał korpusu, www.rcl.gov.pl— kierunek otwarcia zaworu, W górnej części hydrantu powinien być zainstalo- wany jednokierunkowy, zawór napowietrzający, ot- — kierunek przepływu, wierający się automatycznie podczas odwadniania — rok produkcji. hydrantu za pomocą urządzenia odwadniającego.

3.23.3. PARAMETRY

3.22. HYDRANTY PODZIEMNE

3.23.3.1. Odporność na ciśnienie wewnętrzne

3.22.1. WYMAGANIA OGÓLNE

Zawór hydrantowy poddany obciążeniu ciśnie-

Hydrant powinien spełniać wymagania normy niem wody do 24 bar, z przyrostem 2 bar/min, utrzy-

PN-EN 14339. Spełnienie wymagań powinno być po- mywanym przez okres 60 s, zgodnie z normą twierdzone stosownym dokumentem. PN-EN 671-2 nie powinien wykazywać oznak wycieku. 3.23.3.2. Szczelność zamknięcia 3.24.3. PARAMETRY

Zawór hydrantowy poddany obciążeniu ciśnie- 3.24.3.1. Środek pianotwórczy i parametry piany niem wody do 12 bar z przyrostem 1 bar/min, utrzy- mywanym przez okres 60 s, po uprzednim odpowie- Rodzaj środka pianotwórczego i jego zalecane stę- trzeniu i opuszczeniu grzybka zaworu w położenie za- żenie powinny być podane w dokumentacji technicz- mknięte, nie powinien wykazywać oznak wycieku wo- nej dostarczanej użytkownikowi. dy w miejscach uszczelnianych.

Liczba spienienia L , mierzona metodą wagową z dokładnością do 0,02 kg masy piany w dopuszczal-

3.23.3.3. Odporność na korozję kanałów wodnych nym zakresie ciśnień pracy, obliczona wg poniższego wzoru:

Działanie mechanicznych części nie powinno ulec

V ·d pogorszeniu oraz uszkodzeniom (korozyjne wgłębie-

L = 1000 · ––––– nia i pęknięcia materiału) na zewnątrz lub wewnątrz s

Gp dróg wodnych, po poddaniu wnętrza zaworu działa- w którym: niu 1 % roztworu wodnego chlorku sodu, przez okres

3 miesięcy w temperaturze otoczenia 20 +5 °C, zgod- V — pojemność zbiornika pomiarowego piany nie z normą PN-EN 671-2. w dm³,

G — masa piany w g,

3.24. GENERATORY PIANY LEKKIEJ d — gęstość roztworu środka pianotwórczego (można przyjąć d = 1), w g/cm³

3.24.1.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA nie powinna być niższa niż 200.

Wielkości

3.24.3.2. Parametry dla wody

Natężenie przepływu wodnego roztworu środka pianotwórczego powinno wynosić Q 100 dm³/min. Producent zobowiązany jest podać w dokumenta-

≥ cji natężenie przepływu wody przy ciśnieniu 5,5 bar na wlocie generatora. Dopuszczalna odchyłka od zade-

3.24.1.2. Przykład oznaczenia klarowanej wartości nie powinna przekraczać ±5 %.

GENERATOR PIANY LEKKIEJ GPL Typ (oznaczenie

3.25. STOJAKI HYDRANTOWE producenta)

3.25.1. Wymagania ogólne

3.24.2. WYKONANIE

Stojaki hydrantowe powinny spełniać wymagania 3.24.2.1. Konstrukcja normy PN-M-51154.

Doprowadzenie wody powinno być realizowane

4. POJAZDY POŻARNICZE poprzez nasadę tłoczną zgodną z normą PN-M-51038.

4.1. WYMAGANIA OGÓLNE I KLASYFIKACJA POJAZ-

3.24.2.2. Wykończenie

DÓW POŻARNICZYCH

Powierzchnie zewnętrzne generatora powinny być Pojazd pożarniczy, zwany dalej „pojazdem”, powi- bez zadziorów i ostrych krawędzi. nien spełniać wymagania normy PN-EN 1846-2.

Urządzenia i podzespoły zamontowane w pojeź-

Powierzchnie zewnętrzne części metalowych poza dzie powinny spełniać wymagania odrębnych przepi- częściami złącznymi powinny być trwale pokryte czer- sów krajowych i/lub międzynarodowych. wonym lakierem odpornym na działanie wodnych roztworów pianotwórczych środków gaśniczych. Podział na klasy, kategorie i grupy wg normy PN-EN 1846-1.

3.24.2.3. Znakowanie

Definicje wg normy PN-EN 1846-1 oraz normy Na generatorze powinna być umieszczona tablicz- PN-EN 1846-2. ka znamionowa, zamontowana w sposób trwały, za- wierająca, co najmniej następujące informacje: 4.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE DLA POJAZDÓW POŻARNICZYCH www.rcl.gov.pl — nazwa lub znak wytwórcy,

4.2.1. SPEŁNIENIE WYMAGAŃ PRZEPISÓW PRAW-

— model/typ generatora,

NYCH DLA POJAZDÓW POŻARNICZYCH

— numer seryjny lub partii wyrobu,

Podwozie pojazdu powinno posiadać świadectwo — rok produkcji, homologacji typu zgodnie z odrębnymi przepisami — nominalna wydajność [dm³/min], krajowymi odnoszącymi się do prawa o ruchu drogo-

— nominalne ciśnienie na wejściu [bar], wym. W przypadku, gdy przekroczone zostały warunki zabudowy określone przez producenta podwozia, wy-

— liczba spienienia L ,

S magane jest świadectwo homologacji typu pojazdu — stężenie wodnego roztworu środka pianotwórcze- kompletnego oraz zgoda producenta podwozia na wy- go [%]. konanie zabudowy.

4.2.2. IDENTYFIKACJA POJAZDU I WYPOSAŻENIA 4.2.3.3.2. Bezpieczeństwo załogi

Zabudowa pożarnicza oraz urządzenia dodatkowe Wszystkie siedzenia powinny być wyposażone na stałe związane z pojazdem w istotny sposób decy- w pasy bezpieczeństwa. dujące o bezpieczeństwie, powinny być oznakowane w sposób pozwalający na ich jednoznaczną identyfi-

4.2.3.3.3. Ogrzewanie kabiny kację (podanie przynajmniej następujących danych: pełnej nazwy i/lub znaku producenta, typu, numeru

Przedział załogi powinien posiadać system ogrze- seryjnego, roku produkcji). wania niezależny od pracy silnika.

4.2.3. WYMAGANIA DOTYCZĄCE BEZPIECZEŃSTWA

I PARAMETRÓW 4.2.3.3.4. Urządzenia sterowania i kontroli w kabinie kierowcy

4.2.3.1. Podwozie

Dopuszcza się lokalizację licznika czasu pracy (licz-

4.2.3.1.1. Wymagania ogólne nika motogodzin) dla samochodu wyposażonego w przystawkę dodatkowego odbioru mocy na pulpicie W przypadku ręcznego wyłączenia systemu prze- sterowniczym napędzanego urządzenia (np. autopom- ciwblokującego kół podczas hamowania kierowca po- py). winien być jednoznacznie informowany o jego wyłą- czeniu.

4.2.3.4. Dostęp do sprzętu (z wyjątkiem sprzętu prze- wożonego na dachu)

4.2.3.1.2. Ogumienie

Jeśli zamontowano stopnie umożliwiające dostęp Ogumienie pojazdu powinno być dostosowane do do sprzętu, to ich wysokość od poziomu podłoża nie maksymalnej prędkości pojazdu oraz jego przeznacze- powinna przekraczać 650 mm — dla kategorii 3 klasy nia, a nośność ogumienia powinna być dostosowana

M i S. do nacisku koła. Ciśnienie w ogumieniu powinno być zgodne z zaleceniami wytwórcy dla danej opony i ob- ciążenia pojazdu. 4.2.3.5. Wyposażenie elektryczne

Samochody kategorii 3 powinny być wyposażone Dodatkowe wyposażenie elektryczne znajdujące w opony z bieżnikiem terenowym. Mocowanie koła się wewnątrz pojazdu, które może być narażone na zapasowego ustala zamawiający z dostawcą. Masa działanie wody, powinno mieć stopień ochrony min. koła zapasowego wliczana jest do maksymalnej masy IP44. rzeczywistej, gdy przewidziano w pojeździe stałe mo- cowanie. Pojazd powinien być wyposażony w zewnętrzne złącze do ładowania akumulatora (-ów).

4.2.3.1.3. Sygnał cofania

Urządzenia elektryczne powinny zachowywać Pojazdy o MMR ≥ 3500 kg powinny posiadać syg- swoje właściwości pracy w temperaturze otoczenia od nał dźwiękowy włączonego biegu wstecznego.

–25 ° C do + 35 ° C.

4.2.3.2. Masy, naciski, wysokość, szerokość

4.2.3.6. Sprzęt ratowniczo-gaśniczy niezamontowany Masy, naciski osi, wysokość oraz szerokość pojaz- na stałe du powinny spełniać wymagania przepisów krajo- wych w sprawie warunków technicznych pojazdów W samochodzie należy zapewnić miejsce na sprzęt dla wszystkich warunków obciążenia. i wyposażenie oraz jego mocowania. Wykaz wyposa- żenia oraz jego rozmieszczenie ustala zamawiający Rezerwa masy, liczona w stosunku do masy całko- z dostawcą. witej dopuszczalnej pojazdu dla samochodów ratowni- czo-gaśniczych oraz samochodów ratowniczo-gaśni- Sprzęt gaśniczy i ratowniczy znajdujący się na czych specjalnych powinna wynosić 3÷20% (dotyczy pojeździe powinien spełniać wymagania odrębnych samochodów klasy średniej i lekkiej o MMR>5000 kg). przepisów krajowych i/lub międzynarodowych. www.rcl.gov.pl Różnica obciążeń stron pojazdu liczona w stosun-

4.2.3.7. Oznakowanie pojazdu ku do MMR nie powinna przekraczać 3 %.

Pojazd powinien spełniać wymagania odrębnych 4.2.3.3. Kabina przepisów krajowych w sprawie warunków technicz- nych pojazdów.

4.2.3.3.1. Konstrukcja

W przypadku kabiny składającej się z oddzielnych 4.2.3.8. Środki łączności modułów, powinna być zapewniona możliwość kon- taktu, co najmniej głosowego pomiędzy przedziałem Środki łączności stosowane w samochodzie pożar- załogi i kabiną kierowcy. niczym ustala zamawiający z dostawcą.

4.2.4. WYPOSAŻENIE ZAMONTOWANE NA STAŁE — wskaźnik lub kontrolka temperatury cieczy chłodzą-

(jeśli występuje) cej silnik,

— regulator prędkości obrotowej silnika napędzające-

4.2.4.1. Maszt oświetleniowy go pompę.

Działanie masztu powinno odbywać się bez nag-

Ponadto na stanowisku obsługi powinien znajdo- łych skoków podczas ruchu do góry i do dołu. Złoże- wać się schemat układu wodnego lub wodno-piano- nie masztu powinno nastąpić bez konieczności ręcz- wego z oznaczeniem zaworów. nego wspomagania. Przewody elektryczne zasilające reflektory nie powinny kolidować z ruchami telesko-

Wszystkie urządzenia kontrolno-sterownicze po- pów. Wysokość rozłożonego masztu, mierzona od winny być widoczne i dostępne z miejsca obsługi podłoża, na którym stoi pojazd, do oprawy czołowej pompy (dotyczy to również sterowania dozownikiem reflektorów ustawionych poziomo, powinna wynosić i urządzeniem odpowietrzającym, jeśli są one stero- minimum 4,5 m dla samochodów klasy M i S. Mostek wane ręcznie). z reflektorami powinien obracać się wokół osi piono- wej o kąt, co najmniej 135 ° w obie strony. Każdy re-

Wszystkie urządzenia sterowania i kontroli powin- flektor powinien mieć możliwość obrotu wokół osi ny być oznaczone znormalizowanymi symbolami (pik- poziomej o kąt, co najmniej 135 ° w obie strony (za togramami) lub inną tabliczką informacyjną, jeśli sym- ustawienie zerowe należy przyjąć takie, przy którym bol nie istnieje. oprawa czołowa reflektora ustawiona jest poziomo i skierowana w stronę podłoża). Sterowanie obrotem Dźwignie i pokrętła wszystkich zaworów, w tym reflektorów wokół osi pionowej oraz zmianą ich kąta również zaworów odwadniających, powinny być pochylenia powinno być możliwe ze stanowiska ob- łatwo dostępne, a ich obsługa powinna być możliwa sługi masztu. W czasie jazdy samochodem po nierów- bez wchodzenia pod samochód. nościach nie powinno następować samoczynne wy- suwanie się masztu. W kabinie kierowcy powinna Pulpit sterowniczy pompy powinien posiadać znajdować się lampka ostrzegawcza, informująca oświetlenie załączane automatycznie po otwarciu o wysunięciu masztu. Stopień ochrony masztu i re- drzwi przedziału, w którym znajduje się pulpit. flektorów minimum IP 55.

4.3.1.2.3. Funkcje układu wodnego lub wodno-piano-

4.2.4.2. Mechanizmy podnoszące wego

Mechanizmy podnoszące powinny spełniać wy- Zasysanie środka pianotwórczego ze zbiornika ze- magania normy PN-EN 1846-3. wnętrznego (dotyczy samochodów z układem wodno-

-pianowym) powinno być realizowane za pomocą na-

4.3. WYMAGANIA DLA POSZCZEGÓLNYCH TYPÓW sady/nasad ssawnych wielkości 25 lub 52.

POJAZDÓW

Układ wodno-pianowy powinien być odporny na 4.3.1. SAMOCHODY RATOWNICZO-GAŚNICZE działanie wody oraz dopuszczonych do stosowania środków pianotwórczych i modyfikatorów oraz powi-

4.3.1.1. Wymagania nien zachować szczelność i wytrzymałość przy ciśnie- niu, jakie może wystąpić w układzie.

Samochody ratowniczo-gaśnicze powinny speł- niać wymagania ogólne i szczegółowe określone Nasady tłoczne i ssawne powinny być zabezpie- w pkt 4.1. oraz pkt 4.2. załącznika wraz z podpunktami czone przed zamarzaniem. Konstrukcja układu musi dla pojazdów. zapewniać łatwy dostęp do nasad i swobodną ich ob- sługę przy użyciu kluczy do łączników. Dopuszcza się 4.3.1.2. Układ wodny i wodno-pianowy wykonanie wlotów ssawnych w poziomie bez pochy- lenia.

4.3.1.2.1. Przedział pompy

Wszystkie nasady i pokrywy nasad w układzie Konstrukcja podłogi przedziału pompy oraz układu wodnym lub wodno-pianowym powinny być wykona- wodnego lub wodno-pianowego powinna umożliwiać ne zgodnie z normą PN-M-51038 Nasady i normą odprowadzanie wody z jego wnętrza. PN-M-51024 Pokrywy nasad.

4.3.1.2.2. Urządzenia kontrolno-sterownicze Układ wodny lub wodno-pianowy powinien za- chowywać szczelność podczas próby ssania na sucho www.rcl.gov.pl Na pulpicie sterowniczym pompy powinny znaj- (podciśnienie 0, 85 bar) — maksymalny spadek pod- dować się, co najmniej następujące urządzenia kon- ciśnienia w czasie 1 min nie może przekraczać trolno-sterownicze: 0,1 bar.

— urządzenia kontrolno-pomiarowe pompy (dopusz-

4.3.1.2.4. Elementy układu wodnego lub wodno-pia- cza się umieszczenie licznika godzin pracy w kabi- nowego: nie kierowcy),

— wyłącznik silnika pojazdu, a) linia szybkiego natarcia

— wskaźnik poziomu wody w zbiorniku samochodu,

Linia szybkiego natarcia powinna umożliwiać po-

— wskaźnik poziomu środka pianotwórczego w zbior- dawanie wody lub piany z prądownicy, bez względu niku samochodu (o ile występuje), na stopień rozwinięcia linii. Musi istnieć możliwość zwijania i rozwijania węża ręcznie przez jednego stra- 4.3.1.3. Zbiorniki na środki gaśnicze żaka. Wąż linii szybkiego natarcia powinien mieć dłu- gość, co najmniej 30 m dla normalnego ciśnienia i mi- Samochody ratowniczo-gaśnicze powinny być wy- nimum 60 m dla linii szybkiego natarcia wysokiego posażone w zbiornik wody. W zależności od klasy sa- ciśnienia. Wąż powinien być zakończony prądownicą, mochodu minimalne pojemności zbiornika powinny umożliwiającą podawanie zwartego i rozproszonego wynosić: strumienia wody oraz piany. Wydajność prądownicy — dla klasy lekkiej L o MMR powyżej 5000 kg — wysokociśnieniowej powinna wynosić od 75 do 150 min. 750 dm³, dm³/min, a niskociśnieniowej 100 lub 200 dm³/min.

— dla klasy średniej M — min. 2000 dm³,

Wąż powinien nawijać się na bęben zwijadła bez zała-

— dla klasy ciężkiej S — min. 4000 dm³. mań i zagnieceń. Straty ciśnienia w linii szybkiego na- tarcia (dla linii zwiniętej i rozwiniętej) nie powinny

W przypadku samochodu ratowniczo-gaśniczego przekraczać 50 % przy nominalnym ciśnieniu auto- z instalacją wodno-pianową pojemność zbiornika/ pompy i przy pełnym otwarciu prądownicy. zbiorników na środek pianotwórczy powinna wynosić, co najmniej 10 % pojemności zbiornika wodnego.

b) zbiornik wody

W przypadku samochodu ratowniczo-gaśniczego Zbiornik powinien być wyposażony we właz rewi- specjalnego z proszkiem wielkość zbiornika na proszek zyjny, umożliwiający kontrolę stanu technicznego powinna umożliwiać przewożenie 750 kg x N proszku, i konserwację zbiornika. Wymiar włazu w świetle po- gdzie N jest liczbą naturalną większą od zera. Wyma- winien wynosić min 450 mm i powinien być dostępny gana jest linia szybkiego natarcia (30 metrów), z prą- bez demontażu głównych, stałych elementów. Wloty downicą, na każde 750 kg proszku, o wydajności 5kg/s, do napełniania zbiornika z hydrantu powinny mieć za- przy ciśnieniu 10 bar (prądownica zamykana, umożli- bezpieczenie przed swobodnym wypływem wody ze wiająca impulsowe podawanie proszku). W przypadku zbiornika tymi wlotami (np. zawór zwrotny). W przy- zastosowania działka proszkowego wymagana jest padku układu napełniania z automatycznym zaworem wydajność od 20 do 50 kg/s. odcinającym powinna być możliwość ręcznego prze- sterowania zaworu odcinającego w celu dopełnienia 4.3.1.4. Wyposażenie zamontowane zbiornika. Zbiornik powinien być wyposażony w urzą- dzenie przelewowe zabezpieczające zbiornik przed Pompa pożarnicza odpowiednio: uszkodzeniem podczas napełniania. W najniżej poło- — dla klasy lekkiej L o MMR powyżej 5000 kg — A8/8 żonym punkcie zbiornika powinien być zainstalowany lub M8/8 lub agregat wysokociśnieniowy wielkości, zawór do grawitacyjnego opróżniania zbiornika. Ste- co najmniej AW75, rowanie tym zaworem powinno być możliwe bez

— dla klasy średniej M — A16/8 lub M16/8, wchodzenia pod samochód.

— dla klasy ciężkiej S — A24/8 lub M24/8 (lub więk-

c) dozownik środka pianotwórczego (układ wodno- sze).

-pianowy)

Dodatkowe wyposażenie ustala zamawiający z do- stawcą.

Dozownik powinien być tak dobrany, aby umożli- wiać uzyskiwanie wymaganych stężeń w pełnym za-

4.3.2. SAMOCHODY Z PODNOŚNIKIEM HYDRAULICZ- kresie wydajności układu wodno-pianowego pojaz-

NYM du.

4.3.2.1. Wymagania ogólne

d) zbiornik środka pianotwórczego (układ wodno-pia- nowy) Samochody z podnośnikiem hydraulicznym po- winny spełniać wymagania normy PN-EN 1777 (gru-

Zbiornik środka pianotwórczego powinien być wy- pa 1) oraz odpowiednio wymagania pkt 4.1. oraz konany z materiału odpornego na działanie środków pkt 4.2. załącznika wraz z podpunktami dla pojazdów. pianotwórczych i modyfikatorów, wyposażony w za- mykany wlew do grawitacyjnego napełniania zbiorni- 4.3.2.2. Oznaczenie wielkości podnośnika ka z dachu pojazdu lub z innego miejsca, jeżeli dach

Wielkość podnośnika określana jest na podstawie nie jest wykonany, jako platforma robocza. W najniżej rzeczywistej maksymalnej wysokości ratowniczej za- położonym punkcie zbiornika powinien być zainstalo- okrąglonej do 1 m. wany zawór do grawitacyjnego opróżniania zbiornika

(z możliwością podłączenia węża). Sterowanie tym za-www.rcl.gov.pl Przykład oznaczenia wielkości dla podnośnika worem powinno być możliwe bez wchodzenia pod sa- o maksymalnej wysokości ratowniczej 40,45 m — mochód.

SH 40

e) działko wodno-pianowe (opcjonalnie)

4.3.2.3. Wykonanie

Zakres obrotu działka w płaszczyźnie pionowej — Wzdłuż wysięgnika powinna być zamontowana li- od kąta limitowanego obrysem pojazdu do min. 75 °. nia wodna tzw. „suchy pion” z nasadami wg normy Stanowisko obsługi działka oraz dojście do stanowi- PN-M-51038 do zasilania urządzeń zamontowanych ska musi posiadać oświetlenie nieoślepiające, bez wy- w koszu. W koszu lub u wierzchołka wysięgnika należy stających elementów, załączane ze stanowiska obsłu- zamontować wiatromierz z możliwością odczytu siły gi pompy. wiatru na głównym stanowisku obsługi oraz w koszu. Kosz powinien być przystosowany do mocowania no- 4.3.2.4. Wymiary szy oraz działka wodno-pianowego.

Dla samochodów z podnośnikiem hydraulicznym Kosz powinien być wyposażony w urządzenie (-a) wymiary maksymalne, zgodnie z tablicą nr 4.3.2.4., zabezpieczające przed uderzeniem o przeszkody. wynoszą:

Tablica nr 4.3.2.4

4.3.2.5. Czas sprawiania 4.3.3.1.1. Wyposażenie zamontowane

Czas sprawiania podnośnika w zależności od mak- Rodzaj i ilość wyposażenia ustala zamawiający symalnej wysokości ratowniczej H, nie powinien prze- z dostawcą. kraczać wartości podanych poniżej:

4.3.3.1.2. Wykonanie

H ≤ 10 m — 105 s,

10 m < H ≤ 20 m — 120 s, W koszu lub u wierzchołka drabiny należy zamon-

20 m < H ≤ 30 m — 150 s, tować wiatromierz z możliwością odczytu siły wiatru na głównym stanowisku obsługi oraz w koszu. Kosz 30 m < H ≤ 40 m — 210 s, powinien być przystosowany do mocowania noszy.

40 m < H ≤ 50 m — 285 s,

Wzdłuż drabiny może być zamontowana linia 50 m < H ≤ 60 m — 360 s, wodna tzw. „suchy pion” z nasadami wg normy 60 m ≤ H — wartość określona przez producenta. PN-M-51038 do zasilania urządzeń zamontowanych na drabinie lub w koszu.

4.3.2.6. Próba użytkowa (12 cykli)

4.3.3.1.3. Statyczny kąt przechyłu bocznego

Podnośnik podczas próby 12 cykli pracy powinien zachować szczelność połączeń, rozdzielaczy, przewo-

Statyczny kąt przechyłu bocznego drabiny nie po- dów olejowych oraz innych urządzeń zastosowanych winien być mniejszy niż: w układzie hydraulicznym. Każdy cykl pracy powinien obejmować podniesienie wysięgnika (kosza) z pozio- — 25 ° — dla drabin o MMR ≤ 15 000 kg, mu gruntu, osiągnięcie maksymalnej wysokości, obrót

— 23 ° — dla drabin o MMR > 15 000 kg. o 90 °, a następnie powrót do pozycji wyjściowej. Pró- ba powinna być przeprowadzona dla nominalnego ob-

4.3.3.1.4. Szczelność układu wodnego („suchego pio- ciążenia kosza. Po próbie powinno być możliwe uzys- nu”) kanie wszystkich położeń podnośnika ze stanowiska obsługi głównego i z kosza. Podczas próby temperatu-

Układ wodny, (jeśli występuje) poddany ciśnieniu ra oleju w układzie hydraulicznym nie powinna prze-

150 % wartości ciśnienia nominalnego powinien za- kroczyć wartości dopuszczonych przez producenta. chować szczelność w czasie 2 min.

4.3.2.7. Szczelność układu wodnego („suchego pio-

4.3.3.2. Samochody z drabiną automatyczną lub pół- nu”) automatyczną

Układ wodny poddany ciśnieniu 150 % wartości

Samochody z drabiną automatyczną powinny ciśnienia nominalnego powinien zachować szczelność spełniać wymagania zawarte w normie PN-EN 14043. w czasie 2 min.

Samochody z drabiną półautomatyczną powinny speł- www.rcl.gov.pl niać wymagania zawarte w normie PN-EN 14044.

4.3.2.8. Wyposażenie zamontowane

Rodzaj i ilość wyposażenia ustala zamawiający 4.3.3.3. Samochody z drabiną o wysokości ratowni- z dostawcą. czej większej niż 30 m

4.3.3. SAMOCHODY Z DRABINĄ MECHANICZNĄ 4.3.3.3.1. Wymagania ogólne

4.3.3.1. Wymagania ogólne Samochody z drabiną o wysokości ratowniczej większej niż 30 m powinny spełniać wymagania nor-

Samochody z drabiną mechaniczną powinny speł- my PN-EN 14043 lub normy PN-EN 14044 w zakresie niać odpowiednio wymagania pkt 4.1. oraz pkt 4.2. za- funkcjonalności bezpieczeństwa i ergonomii użytko- łącznika wraz z podpunktami dla pojazdów. wania, stateczności statycznej i dynamicznej, wytrzy- małości, próby użytkowej, wymiarów przęseł drabiny, Pojazd musi być wyposażony w światła robocze krycia szczebli, zabezpieczenia kosza przed uderze- tak ustawione, aby teren pracy przy zmianie kontene- niem o przeszkody, poziomowania kosza i niwelowa- rów był oświetlony. nia nierówności gruntu.

Za kabiną kierowcy, z lewej strony, musi być wy-

4.3.3.3.2. Oznaczenie wielkości drabiny prowadzone elektryczne złącze wtykowe 15-bieguno- we, przeznaczone do obsługi kontenera z sieci pokła-

Wielkość drabiny określana jest na podstawierze- dowej 24 V. czywistej maksymalnej wysokości ratowniczej zaokrąg- lonej do 1 m.

Rodzaje styków:

4.3.4. NOŚNIKI KONTENEROWE I KONTENERY WY- — styk nr 1 — kierunkowskaz lewy,

MIENNE ORAZ PRZYCZEPY DO PRZEWOZU

— styk nr 2 — kierunkowskaz prawy,

KONTENERÓW

— styk nr 3 — tylne światła przeciwmgłowe,

4.3.4.1. Podwozie — styk nr 4 — masa,

Pojazd z zamontowanym urządzeniem załadow- — styk nr 5 — światła pozycyjne lewe (obrysowe), czym powinien mieć możliwość trwałego zamocowa-

— styk nr 6 — światła pozycyjne prawe (obrysowe), nia kontenera wykonanego wg pkt 4.3.4.4. załącznika.

Jednoczesne najechanie przednim (-i) kołem (-ami) — styk nr 7 — światła hamowania „stop”, i znajdującym (-i) się po przekątnej tylnym (-i) kołem — styk nr 8 — światła cofania,

(-ami) na progi o wysokości, co najmniej 200 mm, nie

— styk nr 9 — zasilanie 24 V, powinno powodować rozłączenia lub uszkodzenia mechanizmów. — styk nr 10 — ostrzegawczy sygnał świetlny błysko- wy,

Pojazd z urządzeniem załadowczym musi posiadać urządzenie zabezpieczające przed wjechaniem pod — styk nr 11 — rezerwa, pojazd z tyłu, przy czym, jeżeli to konieczne, urządze-

— styk nr 12 — rezerwa, nie to musi się samoczynnie przestawiać podczas za- ładunku/rozładunku kontenera. — styk nr 13 — masa,

Tylne zawieszenie pojazdu powinno być dostoso- — styk nr 14 — rezerwa, wane do obciążenia występującego podczas załadun- — styk nr 15 — rezerwa. ku lub powinno być zastosowane zabezpieczenie za- wieszenia przed przeciążeniem oraz możliwość bezko- Bezpieczniki muszą być przyporządkowane po- lizyjnego załadunku kontenera na przyczepę do prze- szczególnym podłączonym odbiornikom. wozu kontenerów.

4.3.4.3. Urządzenie załadowcze

Podczas zsuwania/nakładania kontenera na nośnik za pomocą urządzenia załadowczego pojazd powinien

Urządzenie załadowcze powinno umożliwiać zała- wykazywać pełną stateczność. dunek/rozładunek i przewożenie kontenerów wykona-

Pojazd powinien posiadać hak holowniczy do nych wg pkt 4.3.4.4. załącznika. Urządzenie załadow- ciągnięcia przyczepy, typ 40 (paszczowy) wg normy cze powinno spełniać poniższe wymagania:

PN-S-48023.

a) być trwale i mocno związane z podwoziem wg wy-

Całkowita wysokość podwozia z urządzeniem zała- tycznych producenta podwozia, dowczym nie może przekroczyć:

b) uniemożliwiać ruch haka do zsuwania kontenera, — 1400 mm dla podwozia z napędem szosowym dopóki kontener jest zaryglowany,

(miejskim),

— 1500 mm dla podwozia z napędem uterenowio- c) umożliwiać zsunięcie i wciągnięcie kontenera na nym. pochyłości i wzniesieniu do 5 °,

Wysokość powinna być mierzona nad osią tylną, d) umożliwiać wciągnięcie i zsunięcie kontenera o sze- od podłoża do górnej krawędzi prowadnic szynowych, rokości do 2550 mm, na których spoczywa kontener, bez nałożonego konte-

e) nominalny udźwig urządzenia — minimum 20 ton. nera. Nośnik wraz z kontenerem nie powinien przekro-www.rcl.gov.pl czyć wysokości 4000 mm.

Napęd urządzenia załadowczego powinien mieć Podwozie musi posiadać pojemnik na elementy możliwość włączenia i wyłączenia za pośrednictwem wyposażenia o objętości, co najmniej 0,5 m³ w wyko- osobnej dźwigni/przycisku. Niedopuszczalne jest nie- naniu wodoszczelnym. przewidziane włączenie napędu podczas jazdy.

4.3.4.2. Kabina W przypadku awarii systemu elektrycznego po- winna istnieć możliwość sterowania awaryjnego.

Ściana tylna kabiny musi być wyposażona, w co najmniej jedno okno, aby hak urządzenia załadowcze- Uruchomienie urządzenia załadowczego powinno go przy nakładaniu i zsuwaniu kontenera był widocz- być możliwe z miejsca kierowcy oraz z zewnątrz, ny z miejsca kierowcy. w bezpośredniej bliskości siedzenia kierowcy.

Z miejsca kierowcy należy zapewnić: Zaryglowanie przy nieprawidłowej obsłudze po- winno być niemożliwe do wykonania przy użyciu ze-

a) możliwość regulacji i kontroli prędkości obrotowej wnętrznej siły. silnika, w celu uniknięcia awarii,

b) możliwość awaryjnego wyłączenia napędu urządze- Zakres chwytu haka musi być taki, aby było wyklu- nia załadowczego i zatrzymania ruchów kontenera. czone uszkodzenie ucha w kontenerze.

Elementy sterujące (np. dźwignie) służące do wcią- Urządzenie załadowcze powinno być wyposażone gania, zsuwania i ruchów wahadłowych, muszą po w hydrauliczny system blokady kontenera z czujni- zwolnieniu samoczynnie powracać do położenia zero- kiem zaryglowania. wego (neutralnego). Funkcje części nastawnych i wskazania optyczne muszą być jednoznacznie rozpo- Tabliczka urządzenia załadowczego powinna za- znawalne przy pomocy symboli graficznych lub opi- wierać, co najmniej następujące dane: sów.

— nazwę producenta,

W kabinie kierowcy musi być optyczna i/lub aku- — typ urządzenia załadowczego, styczna sygnalizacja ostrzegawcza wskazująca, że ra-

— rok produkcji, ma nośna kontenera nie spoczywa na ramie podsta- wowej urządzenia załadowczego oraz, że wysięgnik — numer fabryczny, hakowy po naciągnięciu kontenera nie znajduje się

— nominalny udźwig w tonach, w przednim położeniu oporowym.

— maksymalne ciśnienie robocze w barach.

Sygnalizacja ostrzegawcza w kabinie kierowcy musi wskazywać, że kontener nie jest zaryglowany 4.3.4.4. Kontener i musi ona być tak podłączona, aby wskaźnik zadziałał, gdy pojazd ruszy, również bez kontenera. Wymiary podstawowe kontenera (gabarytowe oraz połączeniowe z urządzeniem załadowczym) po-

Operator powinien być jednoznacznie poinformo- dano na rysunku nr 4.3.4.4. wany, że napęd wysięgnika hakowego jest wyłączo- ny. Uwaga: Rysunek nr 4.3.4.4 zawiera wymiary wspólne dla współpracujących części.

Kontener przy nieprawidłowej obsłudze urządze- nia załadowczego nie powinien samoczynnie się polu- Konstrukcja nie musi odpowiadać przedstawione- zować. mu rysunkowi. www.rcl.gov.pl Rysunek nr 4.3.4.4

Kontenery powinny poprawnie współpracować tek na sprzęt, wyposażenia elektrycznego, urządzeń z nośnikami wykonanymi wg pkt 4.3.4.1 ÷ 4.3.4.3. za- sterowania i kontroli, wyposażenia dodatkowego, łącznika. Kontener powinien spełniać wymagania nor- sprzętu ratowniczego przenośnego, odporności na ko- my PN-EN 1846-2 w zakresie dostępu do sprzętu, skry- rozję.

Narożniki kontenera powinny być oznaczone pasa- Wysokość całkowita wewnątrz kontenera przezna- mi biało-czerwonymi. czonego do przebywania w nim osób powinna wyno- sić co najmniej 2000 mm.

Kontener powinien być wyposażony w oświetle- nie zewnętrzne (światła obrysowe, pozycyjne, odbla- Tabliczka dla kontenera powinna zawierać, co naj- skowe, ostrzegawcze niebieskie z tyłu) zgodnie z prze- mniej następujące informacje: pisami krajowymi.

— nazwę producenta,

Zasilanie ww. oświetlenia zewnętrznego kontene- — typ kontenera, ra powinno być możliwe z sieci pokładowej pojazdu,

— rok produkcji, poprzez połączenie za pomocą jednego z dwóch gniazd wtyczkowych 15-biegunowych, umieszczonych — numer fabryczny, na kontenerze z przodu i z tyłu (rodzaje styków wg

— ciężar pustego kontenera w kg, pkt 4.3.4.2. załącznika).

— nośność kontenera w kg,

Włączenie świateł powinno być możliwe również — pojemność nominalną w m³. po odłączeniu od instalacji elektrycznej pojazdu i po- sadowieniu kontenera na ziemi. W tym celu należy za-

4.3.4.5. Przyczepy do przewozu kontenerów pewnić własne źródło zasilania.

Przyczepa powinna posiadać świadectwo homolo-

W przypadku, gdy akumulatory stanowią własne gacji zgodnie z odrębnymi przepisami krajowymi od- źródło zasilania kontener powinien być wyposażony noszącymi się do prawa o ruchu drogowym. w zewnętrzne złącze do ładowania akumulatora (-ów)

- lokalizacja złącza wg wymagań użytkownika.

Mechanizmy przyczepy i zabezpieczenia transpor- towe powinny współpracować z kontenerami wyko-

Z tyłu kontenera muszą być zamontowane dwie le- nanymi wg pkt 4.3.4.4. Przyczepa powinna być wypo- żące na zewnątrz i niewymagające konserwacji rolki, sażona w elementy umożliwiające bezpieczną obsługę zapobiegające ocieraniu się o ziemię kontenera lub je- oraz transport, minimum bieżnie do wciągania konte- go części przy naciąganiu lub zsuwaniu. Rolki muszą nera, mechanizmy blokujące kontener, mechanizmy być tak skonstruowane, aby ruch kontenera z jednej blokujące rolkę kontenera. strony wiszącego jeszcze na urządzeniu załadowczym, z drugiej strony stojącego już na rolkach na ziemi, możliwy był na długości minimum 100 m. Dopuszczal- Przyczepa powinna być wyposażona w układ ha- ne obciążenie każdej rolki nie może być mniejsze niż mulcowy z systemem przeciwblokującym koła pod-

10 ton. czas hamowania.

Ucho zaczepowe w kontenerze wraz z łącznikami Dyszel do holowania powinien być przystosowa- powinno wytrzymać obciążenie, co najmniej 150 kN. ny do haka holowniczego (paszczowego) typ 40 wg Kontenery przeznaczone do czasowego przebywania PN-S-48023. w nich osób oraz kontenery, jako pomieszczenia sprzę- tu pobieranego do akcji powinny posiadać oświetle- Ładowność przyczepy — minimum 12 000 kg. nie własne wewnętrzne i zewnętrzne (oświetlenie pola Wysokość przyczepy nie powinna być większa niż pracy) zasilane z własnego źródła (źródeł) zasilania 1100 mm (mierzona od podłoża do górnej krawędzi o napięciu 24 V. Kontenery ze stanowiskami obsługi prowadnic szynowych, na których spoczywa konte- powinny posiadać oświetlenie elementów sterowa- ner). nia.

4.3.4.6. Wyposażenie zamontowane

Wysokość całkowita kontenera włącznie z szynami prowadzącymi, na których kontener spoczywa na Rodzaj i ilość wyposażenia ustala zamawiający urządzeniu załadowczym, powinna wynosić najwyżej z dostawcą.

2500 mm.

4.3.5. PRZYCZEPY I NACZEPY Z ZAMONTOWANYM Konstrukcja kontenera powinna zapewnić prawid-

SPRZĘTEM SPECJALISTYCZNYM łową jego obsługę przy ustawieniu kolejno na blokach o wysokości:

4.3.5.1. Wymagania ogólne

— 100 mm — pod prawą/lewą podłużnicą z przodu,www.rcl.gov.pl Przyczepa powinna posiadać świadectwo homolo-

— 200 mm — pod prawą/lewą rolką z tyłu. gacji typu zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogo-

Elementy sterowania drzwi, szuflad wysuwanych wym. Rezerwa masy, liczona w stosunku do masy cał- i klap muszą być łatwo dostępne, gdy kontener jest kowitej dopuszczalnej dla przyczepy z zamontowanym w stanie zsuniętym. sprzętem specjalistycznym i kompletnym wyposaże- niem powinna wynosić 3÷30%.

Wyposażenie kontenera musi być zabezpieczone przed przemieszczaniem się w czasie jazdy oraz pod- 4.3.5.2. Wyposażenie zamontowane czas zdejmowania/nakładania na nośnik. Ciecze prze- wożone w zbiorniku należy zabezpieczyć przed wyle- Rodzaj i ilość wyposażenia ustala zamawiający waniem. z dostawcą.

4.3.6. INNE SAMOCHODY POŻARNICZE 5.2. SKOKOCHRONY

5.2.1. PODZIAŁ

4.3.6.1. Klasyfikacja

Skokochrony w zależności od sposobu napełnia-

Inne samochody pożarnicze używane do działań nia dzielą się na: ratowniczo-gaśniczych obejmują poniższe grupy po- jazdów wg normy PN-EN 1846-1: — skokochrony napełniane przy pomocy wentylato- rów,

a) samochody ratowniczo-gaśnicze specjalne,

— skokochrony (na stelażu pneumatycznym) napeł-

b) samochody ratownictwa technicznego, niane z butli do aparatów powietrznych lub innych

c) samochody sprzętowe ratownictwa chemicznego, butli ze sprężonym gazem obojętnym.

d) samochody dowodzenia,

5.2.2. WYKONANIE

e) samochody zaopatrzeniowe,

f) inne specjalne pojazdy samochodowe. 5.2.2.1. Konstrukcja

Pole skoku powinno umożliwić wpisanie koła 4.3.6.2. Wymagania ogólne o średnicy 3 m, środek skokochronu powinien być wy- raźnie oznaczony.

Samochody wymienione w pkt 4.3.6.1. ppkt a), b),

c), d) oraz e) powinny spełniać wymagania pkt 4.1.

W przypadku napełniania skokochronu za pomocą oraz pkt 4.2 załącznika wraz z podpunktami dla pojaz- wentylatorów rękawy łączące poduszkę z wentylato- dów. rem powinny mieć długość min. 3 m.

Inne specjalne pojazdy samochodowe wymienio-

Skokochrony napełniane z butli ze sprężonym po- ne w pkt 4.3.6.1. ppkt f) powinny spełniać wymagania wietrzem lub innym sprężonym gazem obojętnym po- pkt 4.1 oraz pkt 4.2 załącznika wraz z podpunktami dla winny posiadać co najmniej jeden zawór bezpieczeń- pojazdów i/lub wymagania odrębnych przepisów kra- stwa uruchamiany po przekroczeniu o 20 % ciśnienia jowych i/lub międzynarodowych. pracy. Skokochrony napełniane z butli powinny za- chować parametry również po odłączeniu źródła na-

4.3.6.3. Wyposażenie zamontowane pełniania. Dopuszczalny spadek ciśnienia w nieuży- wanym skokochronie napełnianym z butli w okresie Rodzaj i ilość wyposażenia ustala zamawiający 1 h nie powinien przekroczyć 10 %. W czasie prowa- z dostawcą. dzenia akcji ratowniczej powinna być zapewniona możliwość wymiany butli.

5.1. DRABINY PRZENOŚNE

Butla do napełniania skokochronu powinna być tak dobrana, aby po napełnieniu stelaża pozostała re-

5.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE zerwa w ilości co najmniej 5 % pojemności butli.

Drabina powinna spełniać wymagania normy 5.2.2.2. Znakowanie

PN-EN 1147. Spełnienie wymagań powinno być po- twierdzone stosownym dokumentem. Znakowanie, wykonane trwałą techniką na powło- ce skokochronu, powinno zawierać co najmniej nastę-

5.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE pujące informacje:

— nazwę i adres producenta,

5.1.2.1. Materiały — typ,

— numer fabryczny,

Wszystkie elementy metalowe powinny być wyko- nane z materiałów odpornych na korozję lub posiadać — rok i miesiąc produkcji, zabezpieczenie antykorozyjne.

— dopuszczalną wysokość ratowania,

— uproszczoną instrukcję obsługi (w języku polskim),

5.1.2.2. Konstrukcja

— informację o zakazie wykonywania skoków szkole-

Podstawa drabiny (stopy) powinna posiadać spi-www.rcl.gov.plniowych (w języku polskim), czaste zakończenia wykonane ze stopów aluminium — inne ważne (wg producenta) dla bezpieczeństwa lub innego materiału o niegorszych właściwościach, użytkowania informacje (w języku polskim). w celu zapobieżenia poślizgom. W przypadku drabiny z belką podporową zamiast stóp, belka również po- 5.2.3. PARAMETRY winna być wyposażona w spiczaste zakończenia z ma- teriałów jw. Stopy drabiny drewnianej powinny posia- 5.2.3.1. Czas przygotowania dać okucia z blachy.

Czas przygotowania skokochronu do napełniania Kółka drabiny powinny być wykonane ze stopów z pozycji transportowej nie powinien przekraczać 240 s aluminium lub innego materiału o niegorszych właś- przy zachowaniu zasad określonych w instrukcji ob- ciwościach. sługi producenta.

Czas napełnienia nie powinien być dłuższy niż 5.3.2. WYKONANIE

120 s.

5.3.2.1. Konstrukcja

Powtórne napełnienie po zrzucie i zdjęciu obciąże- nia testowego o masie 75 kg (dotyczy tylko skokochro- Konstrukcja rękawa powinna umożliwiać kontrolo- nów napełnianych za pomocą wentylatorów) powin- wanie (regulowanie) przez osobę ratowaną prędkości no nastąpić w czasie nie dłuższym niż 20 s. zjazdu łącznie z możliwością zatrzymania się w dowol- nym momencie. Powinna być również zapewniona 5.2.3.2. Czas pracy możliwość wyhamowania osoby ratowanej przez per- sonel obsługujący rękaw.

W przypadku skokochronu napełnianego za po-

Kontrolowanie szybkości zjazdu w worze ratowni- mocą wentylatorów z silnikiem spalinowym zapas pa- czym przez osobę ratowaną nie jest wymagane. W tym liwa w zbiorniku powinien umożliwić ciągłą pracę przez minimum 1 h. przypadku szybkość zjazdu powinna być regulowana przez personel obsługujący wór ratowniczy.

5.2.3.3. Wytrzymałość skokochronu

5.3.2.2. Znakowanie

Po upadku na środek skokochronu obciążenia te-

Znakowanie powinno zawierać co najmniej nastę- stowego o wymiarach 800 x 500 mm i masie 150 kg, pujące informacje: z wysokości 16 m skokochron nie powinien:

— nazwę lub znak producenta,

— przesunąć się więcej niż 1,0 m w dowolnym kierun- ku, — rok i miesiąc produkcji,

— przewrócić się, — maksymalną wysokość ratowania,

— odłączyć się od systemu napełniającego, — instrukcję obsługi (w języku polskim),

— spowodować wyłączenia wentylatorów z silnikiem — instrukcję konserwacji (w języku polskim). spalinowym,

5.3.3. PARAMETRY

— doznać żadnych uszkodzeń powłoki.

Powyższą próbę należy wykonać trzykrotnie. 5.3.3.1. Odporność na płomień

Jedno lub wielowarstwowy materiał konstrukcyj-

5.2.3.4. Odporność materiału powłoki zewnętrznej na ny rękawa badany od strony powłoki chroniącej przed płomień promieniowaniem cieplnym i płomieniem powinien Materiał powłoki powinien być odporny na działa- być odporny na działanie płomienia. Temperatura nie płomienia. Temperatura mierzona na wysokości mierzona na wysokości 250 mm nad palnikiem powin-

250 mm nad palnikiem powinna wynosić 800±50 °C. na wynosić 800 ± 50 °C. Próbkę materiału o wymia-

Próbkę materiału o wymiarach 100 x 140 mm należy rach 100×140 mm należy umieścić 250 ± 10 mm nad umieścić 250 mm nad końcówką palnika. Po upływie końcówką palnika. Po upływie 5 s działania płomienia, 5 s działania płomienia, próbka nie powinna się zapa- żadna z warstw badanej próbki nie powinna się zapa- lić, tworzyć kropli, ewentualne żarzenie powinno ustą- lić, tworzyć kropli, ewentualne żarzenie powinno ustą- pić maksymalnie po upływie 5 s od usunięcia płomie- pić maksymalnie po upływie 5 s od usunięcia płomie- nia palnika oraz nie powinna wystąpić utrata ciągłości nia palnika oraz nie powinna wystąpić utrata ciągłości materiału. materiału w warstwie nośnej. Dopuszcza się wystą- pienie otworu w pozostałych warstwach rękawa, 5.2.3.5. Stabilność skokochronu o średnicy nie większej niż 25 mm.

Po upadku obciążenia testowego o masie 75 kg 5.3.3.2. Wytrzymałość rękawa na zrywanie i wymiarach 800×500 mm, w odległości 50 cm od kra- wędzi skokochronu mierzonej w połowie długości, Minimalna wytrzymałość na zrywanie rękawa/wo- szerokości i po przekątnych skokochronu, skokochron ra w dowolnie wybranym punkcie nie może być mniej- nie może się przewrócić lub przesunąć w dowolnym sza niż 15 kN. kierunku więcej niż 1,0 m.

5.3.3.3. Masa

5.2.3.6. Masa

Wymagane jest, aby ilość uchwytów do transpor- tu rękawa/wora w stanie transportowym, gwaranto-

Wymagane jest, aby ilość uchwytów do transpor-www.rcl.gov.pl wała, że nie zostanie przekroczone maksymalne ob- tu skokochronu (w stanie transportowym i gotowym ciążenie przypadające na jedną osobę zgodnie z prze- do działania), gwarantowała, że nie zostanie przekro- pisami BHP. czone maksymalne obciążenie przypadające na jedną osobę zgodnie z przepisami BHP.

5.4. LINKOWE URZĄDZENIA DO OPUSZCZANIA I PODNOSZENIA

5.3. WORY I RĘKAWY RATOWNICZE

5.4.1. WYMAGANIA OGÓLNE

5.3.1. OZNACZENIA

Urządzenia do opuszczania powinny spełniać wy-

Oznaczenie: Rękaw ratowniczy magania normy PN-EN 341. Urządzenia do podnosze-

Wór ratowniczy nia powinny spełniać wymagania normy PN-EN 1496.

Spełnienie wymagań powinno być potwierdzone o średnicy 45 mm. Po otwarciu zamka zatrzaśnika ma- stosownym dokumentem. łego przez powstały prześwit powinien dać się przeło- żyć walec o średnicy 20 mm.

5.4.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

5.6.3.2. Siła otwarcia zamka

Dopuszcza się wyłącznie urządzenia klasy A wg normy PN-EN 341. Całkowite otwarcie zamka zatrzaśnika dużego i małego powinno nastąpić pod wpływem działania Dopuszcza się wyłącznie urządzenia klasy B wg siły 15÷20 N. Otwarty zamek powinien samoczynnie normy PN-EN 1496. zamykać się po ustaniu działania siły.

5.5. LINKI STRAŻACKIE RATOWNICZE

5.6.3.3. Wytrzymałość zatrzaśników

5.5.1. WYMAGANIA OGÓLNE

Wytrzymałość zatrzaśnika małego i dużego na ob- ciążenia statyczne (bez zerwania lub pęknięcia) nie Linki powinny spełniać wymagania normy może być mniejsza niż 15 kN.

PN-M-51510. Spełnienie wymagań powinno być po- twierdzone stosownym dokumentem. Dopuszcza się

6.1. HYDRAULICZNE NARZĘDZIA RATOWNICZE inną konstrukcję, masę liniową oraz materiały kon- strukcyjne linki przy zachowaniu minimalnych para-

6.1.1. WYMAGANIA OGÓLNE metrów wytrzymałościowych określonych w normie

PN-M-51510. Grubość linki powinna wynosić do

Narzędzia hydrauliczne powinny spełniać wyma-

16 mm. Dopuszcza się inną konstrukcję, wymiary, gania normy PN-EN 13204. Spełnienie wymagań po- materiały konstrukcyjne karabińczyka przy zachowa- winno być potwierdzone stosownym dokumentem. niu minimalnych parametrów wytrzymałościowych określonych w normie PN-M-51510.

6.1.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

5.5.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

Rozpieracze i cylindry rozpierające powinny wy- trzymać bez jakichkolwiek uszkodzeń i wycieków cie-

5.5.2.1. Zabezpieczenie antykorozyjne czy roboczej 150 cykli pracy z obciążeniem 80 % obcią-

Elementy metalowe powinny spełniać wymagania żenia nominalnego. Po przekroczeniu dopuszczalnej pkt 5.13 normy PN-EN 364. przez producenta temperatury cieczy roboczej, w cza- sie trwania próby, w temperaturze otoczenia 5 ÷ 25 °C 5.5.2.2 Znakowanie można dokonać maksymalnie dwóch przerw na stu- dzenie narzędzia i agregatu zasilającego. Powyższe Znakowanie linki powinno zawierać co najmniej badanie trwałości (150 cykli pracy) nie dotyczy narzę- następujące informacje: dzi zasilanych wyłącznie pompą zasilaną z akumulato-

— nazwę lub znak producenta, ra i pompą z napędem ręcznym lub nożnym.

— datę produkcji — rok i kwartał.

6.2. PODUSZKI PNEUMATYCZNE DO PODNOSZENIA 5.6. ZATRZAŚNIKI STRAŻACKIE I KORKI PNEUMATYCZNE DO USZCZELNIANIA

5.6.1. PODZIAŁ 6.2.1. WYMAGANIA OGÓLNE

— Zatrzaśnik strażacki duży,

Poduszki podnoszące powinny spełniać wymaga-

— Zatrzaśnik strażacki mały. nia normy PN-EN 13731. Spełnienie wymagań powin- no być potwierdzone stosownym dokumentem.

5.6.2. WYMAGANIA

6.2.2. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE

5.6.2.1. Wymagania ogólne

6.2.2.1. Konstrukcja

Zatrzaśniki powinny spełniać wymagania normy

PN-EN 362. Spełnienie wymagań powinno być po-

Korki uszczelniające powinny posiadać uchwyty twierdzone stosownym dokumentem. do transportu.

5.6.2.2. Znakowanie

Korki i poduszki powinny prawidłowo działać www.rcl.gov.pl po klimatyzowaniu w temperaturze –20 ± 2 °C oraz Znakowanie zatrzaśnika powinno zawierać co naj-

+ 80 ± 5 °C w czasie 6 h. Elementy urządzeń do sterowa- mniej następujące informacje: nia korkami oprócz manometrów kontrolnych, powin-

— nazwę lub znak producenta, ny być odporne na działanie ciśnienia równego co naj-

— rok i kwartał produkcji. mniej 1,5 nominalnego ciśnienia pracy całego systemu. Konstrukcja złączek korków uszczelniających powinna 5.6.3. PARAMETRY zapewniać możliwość łączenia i rozłączania elementów w rękawicach zgodnych z normą PN-EN 659, bez uży-

5.6.3.1. Wymiary wania dodatkowych narzędzi. Złączki po stronie zasila- nia korka muszą mieć taką konstrukcję, aby do ich roz-

Po otwarciu zamka zatrzaśnika dużego przez po- łączenia konieczne były przynajmniej dwie oddzielne wstały prześwit powinien dać się przełożyć walec czynności manualne oraz po rozłączeniu następowało samoczynne uszczelnienie korka. W przypadku, gdy 6.2.3.6. Manometry kontrolne dwa lub więcej urządzenia sterujące podłączone są do tego samego źródła zasilania, węże montowane do Zakresy pomiarowe stosowanych manometrów tych urządzeń po stronie zasilanych korków powinny powinny wynosić od 0 do 1 ÷ 2 wartości maksymalne- być oznaczone różnymi kolorami. System połączeń po- go ciśnienia roboczego. winien zabezpieczać przed bezpośrednim połączeniem elementów systemu przeznaczonego do pracy pod wy- 6.2.3.7. Ciśnienie rozrywające sokim ciśnieniem, z elementami systemu przeznaczo- nego do pracy pod niskim ciśnieniem. Ciśnienie rozrywające korka uszczelniającego umieszczonego w rurociągu o średnicy odpowiedniej 6.2.2.2. Reduktory i urządzenia sterujące dla danego typu korka powinno być co najmniej 2-krotnie wyższe od ciśnienia pracy.

Reduktory i urządzenia sterujące stosowane do napełniania poduszek podnoszących i korków powin- 6.2.3.8. Szczelność ny być zgodne z normy PN-EN 13371.

Konstrukcja korków uszczelniających i urządzeń 6.2.2.4. Znakowanie sterujących powinna zapewniać utrzymanie nominal- nego ciśnienia w czasie 30 min. Dopuszczalny spadek Każda poduszka i korek powinny posiadać trwale ciśnienia w ww. czasie nie może przekroczyć 5% ciś- połączoną tabliczkę znamionową zawierającą co naj- nienia roboczego. mniej następujące informacje:

— typ poduszki lub korka, 6.3. TOPORY STRAŻACKIE

— maksymalną siłę podnoszenia lub średnicę uszczel-

6.3.1. Wymagania ogólne nianego otworu,

— ciśnienie pracy, Topory strażackie powinny spełniać wymagania normy PN-M-51501.

— datę produkcji,

— numer fabryczny.

6.4. ZBIORNIKI PRZENOŚNE NA WODĘ

6.2.3. PARAMETRY

6.4.1. OZNACZENIA

6.2.3.1. Ciśnienie wypychające korek z rurociągu

Oznaczenie: Zbiornik przenośny na wodę o pojem- ności …… dm³ (podać pojemność w dm³)

Ciśnienie wypychające korek z rurociągu stalowe- go nie powinno być niższe niż:

6.4.2. WYKONANIE

— 1,0 bar w przypadku korków o ciśnieniu roboczym od 1,5 do 2,5 bar,

6.4.2.1. Materiały

— 0,5 bar dla korków o ciśnieniu roboczym do 1,5 bar.

Materiał poszycia zbiornika powinien być odpor-

6.2.3.2. Ciśnienie próbne ny na działanie niskich i wysokich temperatur. Po kli- matyzowaniu poszycia w temperaturze zarówno Ciśnienie próbne dla korków uszczelniających usta- –20 ± 2 °C jak również + 80 ± 5 °C, montaż zbiornika la producent, nie powinno być jednak mniejsze od: powinien przebiegać bez uszkodzenia poszczegól- nych elementów oraz z zachowaniem szczelności wg 1,5-krotnej wartości ciśnienia nominalnego. pkt 6.4.3.2.

6.2.3.3. Zawory bezpieczeństwa i system połączeń

Elementy metalowe zbiornika i stelaża, o ile wy- stępują powinny być wykonane z materiałów odpor-

Zawory bezpieczeństwa i system połączeń kor- nych na korozję lub powinny być zabezpieczone anty- ków uszczelniających powinny być zgodne z normą korozyjnie.

PN-EN 13371.

6.4.2.2. Konstrukcja

6.2.3.4. Długość przewodów zasilającychwww.rcl.gov.pl Dopuszcza się zbiorniki ze stelażem oraz zbiorniki Długość przewodów nie powinna być mniejsza niż samonośne. Pojemność zbiornika otwartego powinna 5 m, natomiast przewód łączący źródło zasilania wynosić minimum 2500 dm³. Zbiornik powinien po- z urządzeniem sterującym powinien mieć długość mi- siadać pokrowiec. O ile zbiornik posiada stelaż, to nimum 2 m. w pokrowcu elementy stelaża powinny być oddzielo- ne od elementów poszycia zbiornika. W przypadku 6.2.3.5. Wytrzymałość na rozerwanie wyposażenia zbiornika w nasady ssawne, nasady mu- szą być zgodne z normą PN-/M-51038. Zbiorniki za-

Wytrzymałość na rozerwanie przewodów zasilają- mknięte powinny być wyposażone w nasady tłoczne cych korki musi być minimum 2-krotnie wyższa od ciś- i ssawne wg normy PN-M-51038 i zawór odpowietrza- nienia pracy. jący.

6.4.2.3. Znakowanie 7.2.3. Oznaczenie

Znakowanie powinno zawierać co najmniej nastę- Gaśnice przeznaczone na wyposażenie samocho- pujące informacje: dów pożarniczych powinny posiadać dodatkowe ozna- czenie GAŚNICA DLA STRAŻY POŻARNEJ.

— nazwę lub znak producenta,

— pojemność w dm³. Oznaczenie powinno być widoczne podczas od- czytywania informacji z etykiety gaśnicy, wysokość Na zbiorniku powinna być umieszczona skrócona liter powinna wynosić co najmniej 5 mm. Trwałość instrukcja konserwacji w języku polskim. i czytelność znakowania gaśnicy powinna być zacho- wana przez cały okres jej przydatności.

6.4.3. PARAMETRY

7.3. GAŚNICE PRZEWOŹNE

6.4.3.1. Masa

7.3.1. Wymagania ogólne

Masa kompletnego zbiornika nie powinna przekro-

Gaśnice przewoźne powinny spełniać wymagania czyć 0,015 kg na 1 dm³ pojemności zbiornika. normy PN-EN 1866-1 Część 1. Charakterystyka, wyko- nanie i metody badań.

6.4.3.2. Ubytek wody

7.4. KOCE GAŚNICZE

Średni ubytek wody ze zbiornika otwartego w cią- gu 1 h nie powinien przekraczać 0,5 % objętości zbior- 7.4.1. Wymagania ogólne nika. Zbiornik powinien posiadać możliwość kontrolo- wanego spuszczania wody. Koce gaśnicze powinny spełniać wymagania nor- my PN-EN 1869.

Ubytek wody ze zbiornika zamkniętego nie może być większy niż 0,5 % jego pojemności na dobę. 7.5. URZĄDZENIA GAŚNICZE

6.4.3.3. Stateczność zbiornika 7.5.1. PODZIAŁ I OZNACZENIE

Zbiornik o konstrukcji samonośnej jak i na stela- 7.5.1.1. Podział żu, powinien zachować stateczność po obciążeniu je- go górnej krawędzi w najbardziej niekorzystnym po- W zależności od wykonania rozróżnia się urządze- łożeniu, nawodnioną linią ssawną (składającą się nia przenośne i przewoźne. z 1 odcinka węża ssawnego PVC, wielkości 110, dłu- gości 2,5 m). 7.5.1.2. Oznaczenie

Na urządzeniu powinna być umieszczona etykieta 7.1. GAŚNICE PRZENOŚNE w formacie co najmniej A 5 podzielona na części za- wierająca następujące dane:

7.1.1. Wymagania ogólne w części 1:

Gaśnice przenośne powinny spełniać wymagania — nazwa urządzenia poprzedzona słowami: AGRE- normy PN-EN 3-7 Część 7. Charakterystyki, wymaga- GAT GAŚNICZY, grupy pożarów do gaszenia któ- nia eksploatacyjne i metody badań. rych jest przeznaczony, nominalna ilość środka gaśniczego (dotyczy agregatów do impulsowego 7.2. GAŚNICE DLA STRAŻY POŻARNEJ podawania środka gaśniczego), w części 2:

7.2.1. Wymagania ogólne

— sposób uruchomienia agregatu oraz piktogramy grup pożarów,

Gaśnice dla straży pożarnej powinny spełniać wy- magania normy PN-EN 3-7. w części 3:

— ostrzeżenia dotyczące stosowania,

Gaśnice przenośne o masie www.rcl.gov.pl≥ 6 kg przeznaczone na wyposażenie samochodów pożarniczych powinny w części 4: spełniać dodatkowo następujące wymagania szczegó-

— informacje dodatkowe — ciśnienie nominalne wo- łowe dy i/lub gazu roboczego w urządzeniu, masa całko- wita, dane dotyczące zastosowanego środka gaśni-

7.2.2. Parametry gaśnic w zakresie ergonomii czego, w części 5:

Konstrukcja gaśnicy powinna umożliwiać (w trzech kolejnych próbach) usunięcie zabezpieczenia, urucho- — nazwa i adres producenta i dystrybutora. mienie i sprawdzenie skuteczności gaśniczej, przez operatora w odpowiednich, dopuszczonych do stoso- Część 3 etykiety powinna stanowić co najmniej wania środkach ochrony indywidualnej. 30 % powierzchni całej etykiety.

7.5.2. PARAMETRY 8.2. PIANOTWÓRCZE ŚRODKI GAŚNICZE

7.5.2.1. Agregaty do pulsacyjnego i ciągłego podawa- 8.2.1. OZNACZENIE nia środka gaśniczego

Na każdym opakowaniu powinna być umieszczo-

Agregaty przenośne powinny posiadać zbiornik na etykieta formatu co najmniej A5 podzielona na czę- środka gaśniczego o pojemności nie mniejszej niż ści zawierająca następujące dane:

10 dm³. Agregaty przewoźne powinny posiadać zbior- nik środka gaśniczego o pojemności nie mniejszej niż w części 1:

20 dm³. Agregaty powinny posiadać zbiornik wody

— nazwa handlowa wyrobu poprzedzona napisem lub pompę wodną lub zasilanie zewnętrzne oraz po-

PIANOTWÓRCZY ŚRODEK GAŚNICZY poszerzona winny być zasilane sprężonym gazem. nazwa typu wg normy PN-EN 1568-1÷4 załącz- nik A i rodzaj wg normy PN-EN 2, oraz informację Elementy agregatu powinny spełniać wymagania odrębnych przepisów krajowych. o przeznaczeniu do wytwarzania piany ciężkiej, średniej, lekkiej lub wszystkich rodzajów pian,

7.5.2.2. Maksymalny zasięg strumienia gaśniczego w części 2:

Agregaty do pulsacyjnego podawania środka gaś- — zalecane stężenie/stężenia wodnych roztworów niczego: środka pianotwórczego,

— maksymalny zasięg rzutu strumienia gaśniczego — zakres temperatur stosowania środka pianotwór- nie powinien być mniejszy niż 10 m, przy kącie po- czego, chylenia prądownicy 32 ° względem poziomu przy prędkości wiatru nie większej niż 1 m/s, — inne istotne cechy środka, np. jeśli koncentrat jest cieczą newtonowską i lepkość w najniższej tempe- raturze stosowania jest > 200 mm²/s lub jeśli kon-

Agregaty do ciągłego podawania środka gaśnicze- go: centrat jest cieczą pseudoplastyczną i lepkość w najniższej temperaturze stosowania ≥ 120 mPaxs — maksymalny zasięg rzutu strumienia gaśniczego przy szybkości ścinania 375 1/s, to na etykiecie po- nie powinien być mniejszy niż 6 m, przy kącie po- winien znaleźć się napis: „koncentrat może wyma- chylenia prądownicy 32° względem poziomu i pręd- gać specjalnych urządzeń dozujących”, a np. kości wiatru nie większej niż 1 m/s. w przypadku środków AFFF i FFFP napis: „tworzący 7.5.2.3. Skuteczność gaśnicza film wodny", „możliwość stosowania z wodą mor- ską” itp.,

Agregaty powinny ugasić pożary testowe nie w części 3: mniejsze niż 13A i 55B wg PN-EN 3-7.

— zagrożenia dla użytkowników,

Agregaty do pulsacyjnego podawania środka gaś-

— podstawowe zalecenia ekologiczne, niczego:

— objętość zbiornika agregatu przenośnego powinna w części 4: wystarczyć do ugaszenia pożarów testowych bez

— zawartość środka pianotwórczego w opakowaniu konieczności uzupełniania środka gaśniczego, w dm³ lub w kg,

— dla agregatu przewoźnego zużycie środka gaśnicze-

— dane dotyczące partii wyrobu — numer, miesiąc go do ugaszenia pożarów testowych nie powinno

³ i rok produkcji, przekraczać 15 dm .

— okres gwarancji,

Agregaty do ciągłego podawania środka gaśnicze-

— sposób utylizacji środka pianotwórczego po prze- go: kroczeniu daty jego przydatności,

— zużycie środka gaśniczego do ugaszenia pożaru testowego nie powinno przekraczać 30 dm³. w części 5:

— nazwa i adres producenta i dystrybutora.

7.5.3. Inne agregaty i urządzenia gaśnicze przewoźne i przenośne