Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 czerwca 2010 r. w sprawie pomiarów statków żeglugi śródlądowej
§ 18
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2010 nr 115 poz. 772 z 30 czerwca 2010. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
1. Liczba znaków pomiarowych zależy od przeznaczenia i długości statku i nie może być mniejsza niż:
1) trzy pary — na statku przeznaczonym do przewozu ładunków o długości równej lub większej niż 40 m;
2) dwie pary — na statku przeznaczonym do przewozu ładunków o długości mniejszej niż 40 m;
3) jedna para — na statku nieprzeznaczonym do przewozu ładunków.
2. Znaki pomiarowe umieszcza się na obu burtach tak, aby linia pozioma lub dolna krawędź płytki poziomej pokrywała się z wodnicą maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia, dla którego statek został pomierzony.
3. Znaki pomiarowe rozmieszcza się symetrycznie względem środka geometrycznego wodnicy leżącej w połowie odległości pomiędzy wodnicą statku pustego i wodnicą maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia. Odległość pomiędzy znakami powinna wynosić 1/n długości statku, gdzie n jest liczbą par znaków większą niż 1.
4. Znaki pomiarowe nanosi się na kadłubie statku w sposób trwały, przez wyżłobienie lub napunktowanie linii albo przez naspawanie płytek na poszycie i odpowiednio kontrastowe ich pomalowanie.
Jak powołać ten przepis
§ 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 czerwca 2010 r. w sprawie pomiarów statków żeglugi śródlądowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 115, poz. 772)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.