§ 2

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) nośność [t] — maksymalną masę ładunku, paliwa i ruchomego balastu, którą może zabrać statek, określoną jako różnicę wyporności statku zanurzonego do wodnicy maksymalnego zanurzenia i wyporności statku pustego, mierzoną w wodzie słodkiej (o gęstości 1,000 t/m³);

2) wyporność [m³] — objętość wody słodkiej wypartej przez statek przy danym zanurzeniu, równą objętości zanurzonej części kadłuba statku;

3) długość [m] — długość kadłuba statku, bez odbojnic, wsporników kotwic i płetwy sterowej;

4) największa długość lub długość gabarytowa statku [m] — długość kadłuba statku mierzoną z uwzględnieniem części stałych statku, takich jak odbojnice, wsporniki kotwic i płetwa sterowa;

5) szerokość [m] — największą szerokość kadłuba mierzoną do zewnętrznej powierzchni poszycia, bez odbojnic i osłon kół łopatkowych;

6) największa szerokość lub szerokość gabarytowa

7) wysokość [m] — wysokość kadłuba mierzoną w płaszczyźnie owręża od dolnej krawędzi stępki do górnej krawędzi pokładu głównego;

8) maksymalna wysokość przelotowa [m] — wysokość mierzoną od wodnicy statku pustego do najwyżej położonego punktu stałej konstrukcji statku;

9) minimalna wysokość przelotowa [m] — wysokość mierzoną od wodnicy statku pustego do najwyżej położonego punktu nierozbieralnej części kadłuba statku po opuszczeniu lub zdemontowaniu sterówki, pokładówki, masztu lub komina;

10) minimalna wolna burta [m] — odległość mierzoną w płaszczyźnie owręża od wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia do górnej krawędzi pokładu głównego;

11) zanurzenie średnie [m] — zanurzenie obliczone jako średnia arytmetyczna wartości zanurzeń odczytanych na podziałkach zanurzenia dla danej wodnicy pływania;

12) największe zanurzenie [m] — zanurzenie statku do wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia.