§ 26

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister Infrastruktury: C. Grabarczyk Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie pomiarów statków żeglugi śródlądowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 4, poz. 40), które na podstawie art. 4 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie ustawy o żegludze śródlądowej oraz ustawy o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 98, poz. 818) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. www.rcl.gov.pl WZÓR WNIOSKU O PRZEPROWADZENIE POMIARU STATKU www.rcl.gov.pl WZÓR ZAŚWIADCZENIA Z POMIARU STATKU www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl WZÓR ŚWIADECTWA POMIAROWEGO STATKU ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ

PRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU ŁADUNKÓW www.rcl.gov.pl Uwagi wyjaśniające

Zamieszczone poniżej uwagi wyjaśniające dotyczą tylko niektórych rubryk, oznaczonych w świadectwie numerami w nawia- sach; pozostałe rubryki, oznaczone numerami z kropką, nie wymagają wyjaśnień.

(1) Nazwa kraju i litery rozpoznawcze kraju.

(2) Nazwa i siedziba organu wydającego świadectwo.

(4) Numer porządkowy świadectwa w rejestrze organu inspekcyjnego.

(5) Data wpisania świadectwa do tego rejestru.

(6) Symbol pomiarowy jest złożony z danych zawartych w rubrykach 3 i 4.

(7) Nazwa lub numer statku — w przypadku zmiany przekreślić poprzednią nazwę lub poprzedni numer i wpisać nową na- zwę lub nowy numer w rubryce 8.

(9) Miejsce i data wpisania nowej nazwy lub nowego numeru do świadectwa.

(10) Podpis osoby upoważnionej.

(11) Pieczęć osoby upoważnionej.

(12) W rubryce a) podaje się największą długość, czyli długość gabarytową statku, z uwzględnieniem takich części stałych statku, jak odbojnice, wsporniki kotwic, płetwa sterowa; jeżeli płetwę sterową można tak ustawić, że nie wystaje ona poza obrys rufy, to długość liczy się wówczas do krawędzi ruf. W rubryce b) podaje się największą szerokość, czyli sze- rokość gabarytową statku mierzoną w najszerszym miejscu do zewnętrznych krawędzi stałych części statku, takich jak odbojnice, osłony kół łopatkowych. W rubryce c) podaje się największe zanurzenie, czyli zanurzenie statku do wodnicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia. W rubryce d) podaje się maksymalną wysokość przelotową mierzoną od wodnicy statku pustego do najwyżej położonego punktu stałej konstrukcji statku; w tej samej rubryce, dla statku z opusz- czoną sterówką, pokładówką lub masztem, podaje się poniżej minimalną wysokość przelotową, mierzoną przy najniż- szym położeniu opuszczanych elementów konstrukcji statku.

(13) Określenie typu statku, na przykład holownik, pchacz, statek pasażerski, statek towarowy, szalanda.

(14) Określenie materiału, na przykład stal, stop aluminium, siatkobeton, laminat, drewno.

(15) Wskazanie zasadniczych szczegółów konstrukcyjnych, które mogą ulec zmianie (pokładowy, bezpokładowy, istnienie lub brak pokryw lukowych) oraz ewentualne szczególne charakterystyki.

(16) Nazwa i siedziba stoczni, w której zbudowano statek, oraz ewentualnie stoczni, która go przebudowała lub odbudowała.

(17) Za rok budowy uważa się rok zwodowania statku. W odpowiednich przypadkach podaje się rok jego przebudowy lub odbudowy.

(18) Podaje się długość kadłuba statku bez odbojnic, wsporników kotwic i płetwy sterowej.

(19) Podaje się największą szerokość mierzoną do zewnętrznej powierzchni poszycia bez odbojnic, osłony kół łopatko- wych itp.

(20) Maszyna parowa, silnik spalinowy, typ i numer fabryczny, moc znamionowa w kW.

(21) Średnia arytmetyczna zapisów podana w rubryce 30 d). Płaszczyznę wodnicy statku pustego określa się dla wody słod- kiej o gęstości 1,000 t/m³.

(23) Najwyższą wodnicę ładunkową określa się znakami pomiarowymi.

(24) Podaje się w miarę możliwości przybliżoną masę balastu stałego.

(25) Wskazanie typu i liczby maszyn lub kotłów.

(28) Liczba znaków pomiarowych oraz sposób ich wykonania.

(29) Odległości mierzy się w płaszczyźnie symetrii statku i równolegle do płaszczyzny maksymalnego zanurzenia.

(30) Przy określaniu punktu, powyżej którego statku nie można już uważać za wodoszczelny, nie bierze się pod uwagę otwo- rów wlotowych i wylotowych instalacji wody zaburtowej.

(32) Podaje się sposób wykonania podziałek zanurzenia.

(33) Jeżeli nie wypełnia się tablicy, to przekreśla się ją jedną linią.

(34)—(59) W rubrykach tych można podać wszelkie dodatkowe wiadomości dotyczące pomierzenia, jak również ewentualnie dane użyteczne dla przestrzegania przepisów żeglugowych.

(64) Miejsce i data wydania świadectwa.

(65) Funkcja oraz imię i nazwisko osoby wydającej świadectwo.

(66) Podpis osoby wydającej świadectwo.

(67) Pieczęć organu wydającego świadectwo. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl WZÓR ŚWIADECTWA POMIAROWEGO STATKU ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ

NIEPRZEZNACZONEGO DO PRZEWOZU ŁADUNKÓW www.rcl.gov.pl Uwagi wyjaśniające

Zamieszczone poniżej uwagi wyjaśniające dotyczą tylko niektórych rubryk, oznaczonych w świadectwie numerami w nawia- sach; pozostałe rubryki, oznaczone numerami z kropką, nie wymagają wyjaśnień.

(1) Nazwa kraju i litery rozpoznawcze kraju.

(2) Nazwa i siedziba organu wydającego świadectwo.

(4) Numer porządkowy świadectwa w rejestrze organu inspekcyjnego.

(5) Data wpisania świadectwa do tego rejestru.

(6) Symbol pomiarowy jest złożony z danych zawartych w rubrykach 3 i 4.

(7) Nazwa lub numer statku — w przypadku zmiany przekreślić poprzednią nazwę lub poprzedni numer i wpisać nową na- zwę lub nowy numer w rubryce 8.

(9) Miejsce i data wpisania nowej nazwy lub nowego numeru do świadectwa.

(10) Podpis osoby upoważnionej.

(11) Pieczęć osoby upoważnionej.

(12) W rubryce a) podaje się największą długość, czyli długość gabarytową statku, z uwzględnieniem takich części stałych statku, jak odbojnice, wsporniki kotwic, płetwa sterowa; jeżeli płetwę sterową można tak ustawić, że nie wystaje ona poza obrys rufy, to długość liczy się wówczas do krawędzi rufy. W rubryce b) podaje się największą szerokość, czyli szerokość gabarytową statku mierzoną w najszerszym miejscu do zewnętrznych krawędzi stałych części statku, takich jak odbojnice, osłony kół łopatkowych. W rubryce c) podaje się największe zanurzenie, czyli zanurzenie statku, do wod- nicy maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia. W rubryce d) podaje się maksymalną wysokość przelotową, mierzoną od wodnicy statku pustego do najwyżej położonego punktu stałej konstrukcji statku; w tej samej rubryce, dla statku z opuszczoną sterówką, pokładówką lub masztem, podaje się poniżej minimalną wysokość przelotową, mierzoną przy najniższym położeniu opuszczanych elementów konstrukcji statku.

(13) Określenie typu statku, na przykład holownik, pchacz, statek pasażerski, statek towarowy, szalanda.

(14) Określenie materiału, na przykład stal, stop aluminium, siatkobeton, laminat, drewno.

(15) Wskazanie zasadniczych szczegółów konstrukcyjnych, które mogą ulec zmianie (pokładowy, bezpokładowy, istnienie lub brak pokryw lukowych) oraz ewentualne szczególne charakterystyki.

(16) Nazwa i siedziba stoczni, w której zbudowano statek, oraz ewentualnie stoczni, która go przebudowała lub odbudowała.

(17) Za rok budowy uważa się rok zwodowania statku. W odpowiednich przypadkach podaje się rok jego przebudowy lub odbudowy.

(18) Podaje się długość kadłuba statku bez odbojnic, wsporników kotwic i płetwy sterowej.

(19) Podaje się największą szerokość mierzoną do zewnętrznej powierzchni poszycia bez odbojnic, osłony kół łopatko- wych itp.

(20) Maszyna parowa, silnik spalinowy, typ i numer fabryczny, moc znamionowa w kW.

(21) Średnia arytmetyczna zapisów podana w rubryce 30 d). Płaszczyznę wodnicy statku pustego określa się dla wody słod- kiej o gęstości 1,000 t/m³.

(23) Najwyższą wodnicę ładunkową określa się znakami pomiarowymi.

(24) Podaje się w miarę możliwości przybliżoną masę balastu stałego.

(25) Wskazanie typu i liczby maszyn lub kotłów.

(28) Liczba znaków pomiarowych oraz sposób ich wykonania.

(29) Odległości mierzy się w płaszczyźnie symetrii statku i równolegle do płaszczyzny maksymalnego zanurzenia.

(30) Przy określaniu punktu, powyżej którego statku nie można już uważać za wodoszczelny, nie bierze się pod uwagę otwo- rów wlotowych i wylotowych instalacji wody zaburtowej.

(32) Podaje się sposób wykonania podziałek zanurzenia.

(33) Jeżeli nie wypełnia się tablicy, to przekreśla się ją jedną linią.

(37)—(59) W rubrykach tych można podać wszelkie dodatkowe wiadomości dotyczące pomierzenia, jak również ewentualnie dane użyteczne dla przestrzegania przepisów żeglugowych.

(64) Miejsce i data wydania świadectwa.

(65) Funkcja oraz imię i nazwisko osoby wydającej świadectwo.

(66) Podpis osoby wydającej świadectwo.

(67) Pieczęć organu wydającego świadectwo. www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl WYSOKOŚĆ OPŁAT ZA POSZCZEGÓLNE CZYNNOŚCI POMIARU STATKU www.rcl.gov.pl www.rcl.gov.pl