§ 17

1. Każdy problem testowy stwierdzony w trakcie przeprowadzania testu podlega zakwalifikowaniu do odpowiedniej kategorii.

2. Wyróżnia się następujące kategorie problemów testowych:

1) „1” — do której zalicza się problemy funkcjonalne blokujące możliwość użycia oprogramowania, a w szczególności zawieszenie jego pracy;

2) „2” — do której zalicza się problemy funkcjonalne nieblokujące możliwości użycia oprogramowania, brak lub nieprawidłową implementację wymagań funkcjonalnych:

a) „2k” — do której zalicza się problemy funkcjonalne powodujące brak możliwości poprawnego wykonania podstawowej funkcji merytorycznej oprogramowania, która zgodnie z dokumentacją oprogramowania i dokumentacją systemu powinna być możliwa do zrealizowania,

b) „2n” — do której zalicza się problemy funkcjonalne powodujące, że wykonanie merytorycznej funkcji oprogramowania jest utrudnione, ale istnieje możliwość poprawnego wykonania danej funkcji w sposób inny niż zdefiniowano to w dokumentacji oprogramowania lub w dokumentacji systemu,

c) „2r” — do której zalicza się pozostałe problemy kategorii 2;

3) „3” — do której zalicza się problemy dotyczące komunikacji z użytkownikiem, a w szczególności nieprzestrzeganie przyjętych przez producenta standardów komunikacji w zakresie: wyglądu i formy ekranów, wyglądu i postaci komunikatów, struktury i postaci menu, użycia klawiszy funkcyjnych www.rcl.gov.pl wymagana obecność producenta albo jego przedstawiciela.

3. Producent albo jego przedstawiciel, o których mowa w ust. 2, udzielają wszelkich informacji w trakcie przeprowadzania testu oprogramowania w sprawach związanych ze sposobem obsługi testowanego oprogramowania.

4. W czasie prowadzenia testu oprogramowania nie dopuszcza się wykonywania poprawek i aktualizacji testowanego oprogramowania. i przycisków, niesygnalizowania operacji wykonywanych dłużej niż 3 sekundy, czasu dostępu do danych wyszukiwanych na listach i w słownikach według zadanych kryteriów wyszukiwania, czasu wykonywania złożonych operacji na bazie, brakujących lub błędnych podpowiedzi wartości domyślnych, niesygnalizowania wypełnienia pól obligatoryjnych i błędnego formatu danych;

4) „P” — do której zalicza się problemy w zakresie polonizacji treści komunikatów, podpowiedzi oraz opisów etykiet pól.