Treść: Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 marca 2011 r. w sprawie opiniowan...

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) wzór formularza opinii służbowej;

2) szczegółowe zasady i tryb opiniowania służbowego funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanego dalej „opiniowaniem”;

3) kryteria brane pod uwagę przy opiniowaniu i skalę ocen;

4) przypadki opiniowania, z pominięciem okresów przewidzianych w ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, zwanej dalej „ustawą”;

5) właściwość przełożonych w zakresie wydawania opinii służbowej;

6) tryb zapoznawania funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, z opinią służbową;

7) tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowej.

1) bezpośrednim przełożonym - rozumie się przez to zajmującego stanowisko nie niższe niż kierownik sekcji lub inne równorzędne ze stanowiskiem przełożonego, któremu funkcjonariusz podlega bezpośrednio;

2) wyższym przełożonym - rozumie się przez to kierownika jednostki organizacyjnej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zastępcę Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego sprawującego bezpośredni nadzór nad jednostką organizacyjną Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

§ 1b.

Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego może wykonywać uprawnienia bezpośredniego przełożonego w zakresie opiniowania wobec wszystkich funkcjonariuszy.

§ 2.

1. Opinię służbową sporządza bezpośredni przełożony funkcjonariusza, dokonując oceny jego służby, zgodnie z następującymi kryteriami:

1) znajomość służby;

2) wyniki osiągane w służbie;

3) znajomość i umiejętność stosowania przepisów prawa;

4) jakość wykonywania zadań służbowych;

5) jakość opracowywanych dokumentów służbowych.

2. W opinii służbowej funkcjonariusza zajmującego kierownicze stanowisko, oprócz kryteriów wymienionych w ust. 1, ocenie podlega umiejętność:

1) planowania i ustalania priorytetów przy realizacji zadań służbowych;

2) wyznaczania zadań służbowych;

3) kierowania funkcjonariuszami pełniącymi służbę w podległej jednostce lub komórce organizacyjnej;

4) oceniania funkcjonariuszy pełniących służbę w podległej jednostce lub komórce organizacyjnej;

5) budowania relacji międzyludzkich w podległej jednostce lub komórce organizacyjnej.

3. W opinii służbowej bezpośredni przełożony przedstawia propozycje rozwoju zawodowego opiniowanego funkcjonariusza oraz dokonuje końcowej oceny jego przydatności do służby.

4. Wzór formularza opinii służbowej określa załącznik do rozporządzenia.

§ 3.

1. Przy opiniowaniu funkcjonariuszy stosuje się trzystopniową skalę ocen poziomu spełniania kryteriów, o których mowa w § 2 ust. 1 i 2:

1) wyróżniający;

2) pozytywny;

3) negatywny.

2. Ocena funkcjonariusza zgodnie z jedną z ocen wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 3 wymaga uzasadnienia.

§ 4.

1. Funkcjonariusz podlega opiniowaniu w terminach, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy.

2. Niezależnie od terminów, o których mowa w art. 53 ust. 1 ustawy, funkcjonariusz podlega opiniowaniu służbowemu w następujących przypadkach:

1) po zakończeniu obowiązkowego szkolenia podstawowego oraz po ukończeniu stażu adaptacyjnego, jeśli został na taki staż skierowany, a okres odbywania stażu adaptacyjnego nie został uwzględniony w opinii służbowej;

2) przed wnioskiem o mianowanie na pierwszy stopień służbowy w korpusie chorążych i oficerskim, chyba że od ostatniej opinii służbowej upłynęło mniej niż 12 miesięcy;

3) przed mianowaniem w trybie art. 73 ust. 1 ustawy albo na stanowisko służbowe związane z wyższą grupą uposażenia zasadniczego, a także przed przeniesieniem do innej komórki lub jednostki organizacyjnej, chyba że od ostatniej opinii służbowej upłynęło mniej niż 12 miesięcy;

4) w okresie służby przygotowawczej, na miesiąc przed jego mianowaniem w służbie stałej;

5) stwierdzenia w okresie służby przygotowawczej nieprzydatności na zajmowanym stanowisku służbowym lub nieprzydatności do służby;

6) stwierdzenia w okresie służby stałej niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym lub z obowiązków służbowych;

7) przed wydaniem postanowienia w sprawie przedterminowego zatarcia kary dyscyplinarnej;

8) na polecenie wyższego przełożonego;

9) po uchyleniu opinii służbowej w wyniku rozpatrzenia odwołania lub wniosku o ponowne jego rozpatrzenie.

3. W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 4-7 opinię służbową sporządza się, jeżeli obejmuje okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

§ 5.

1. Jeżeli w okresie opiniowania funkcjonariusz nie realizował obowiązków służbowych z powodu:

1) pozostawania w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, jeżeli nie został wyznaczony do wykonywania określonych zadań służbowych,

2) zawieszenia w czynnościach służbowych,

3) urlopu macierzyńskiego lub ojcowskiego,

4) urlopu wychowawczego,

5) urlopu bezpłatnego,

6) choroby

2. Jeżeli opiniowanie obejmuje wykonywanie przez funkcjonariusza obowiązków służbowych w innej jednostce lub komórce organizacyjnej albo podczas oddelegowania poza Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, bezpośredni przełożony może wystąpić z pisemnym wnioskiem do tej jednostki lub komórki organizacyjnej albo podmiotu oddelegowania o przekazanie informacji dotyczącej oceny służby według wskazanych kryteriów, spośród wymienionych w § 2 ust. 1 i 2.

§ 6.

1. W przypadku delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości, powierzenia obowiązków służbowych na stanowisku w innej komórce lub jednostce organizacyjnej lub wyznaczenia obowiązków służbowych w okresie pozostawania w dyspozycji Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego właściwym do wystawienia opinii służbowej jest bezpośredni przełożony w komórce lub jednostce organizacyjnej, w której funkcjonariusz realizuje obowiązki służbowe.

2. W przypadku skierowania funkcjonariusza na obowiązkowe szkolenie podstawowe opinię służbową, o której mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, sporządza kierownik komórki organizacyjnej Centralnego Ośrodka Szkolenia i Edukacji Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego właściwej w sprawach szkolenia.

§ 7.

1. Bezpośredni przełożony zapoznaje funkcjonariusza z opinią służbową.

2. Fakt zapoznania się z opinią służbową funkcjonariusz potwierdza własnoręcznym podpisem.

3. W razie odmowy przez funkcjonariusza podpisania opinii służbowej bezpośredni przełożony dokonuje odpowiedniej adnotacji na opinii służbowej, podając w niej datę przedłożenia do zapoznania oraz przyczynę braku jego podpisu.

4. Opinię służbową włącza się do akt osobowych funkcjonariusza po zakończeniu czynności wymienionych w ust. 2 i 3.

§ 8.

1. Funkcjonariusz, który nie zgadza się z treścią opinii służbowej, może wnieść, drogą służbową, odwołanie od opinii służbowej, zwane dalej „odwołaniem”, na piśmie do wyższego przełożonego. Odwołanie powinno zawierać uzasadnienie.

2. Wyższy przełożony rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego wniesienia.

3. Odwołanie wniesione po terminie, o którym mowa w art. 53 ust. 2 ustawy, nie podlega rozpatrzeniu.

§ 9.

1. W razie uchybienia terminu określonego w art. 53 ust. 2 ustawy przywraca się termin na wniosek funkcjonariusza, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

2. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do wyższego przełożonego w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

3. Przywrócenie terminu do złożenia wniosku określonego w ust. 2 jest niedopuszczalne.

§ 10.

1. Wyższy przełożony po rozpatrzeniu odwołania może:

1) utrzymać w mocy zaskarżoną opinię służbową;

2) uchylić zaskarżoną opinię służbową i polecić wydanie nowej opinii, z uwzględnieniem wskazanych okoliczności.

2. Opinię służbową można zmienić tylko na korzyść funkcjonariusza.

§ 11.

O sposobie załatwienia odwołania wyższy przełożony powiadamia funkcjonariusza oraz jego bezpośredniego przełożonego. Przepis § 7 stosuje się odpowiednio.

§ 12.

1. Funkcjonariusz ma prawo w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia go o nieuwzględnieniu w całości lub w części odwołania złożyć do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniosek o ponowne rozpatrzenie uwag zawartych w jego odwołaniu.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się na piśmie za pośrednictwem wyższego przełożonego, który rozpatrywał odwołanie. Jeżeli odwołanie rozpatrywał Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się bezpośrednio do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

3. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, po zapoznaniu się z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, może:

1) rozpatrzyć uwagi zawarte w odwołaniu funkcjonariusza;

2) powołać, co najmniej 3-osobową, komisję w celu zbadania uwag zawartych w odwołaniu funkcjonariusza.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, przepisy § 13 ust. 1 i 3-5 stosuje się odpowiednio.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, informuje się funkcjonariusza składającego wniosek o powołaniu komisji.

6. W skład komisji nie powołuje się bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza, który sporządził opinię służbową.

7. Na wniosek funkcjonariusza, który wniósł odwołanie, w skład komisji powołuje się także wskazanego przez niego funkcjonariusza.

§ 13.

1. Komisja przy rozpatrywaniu wniosku, o którym mowa w § 12 ust. 1, stosuje odpowiednio przepisy § 8 ust. 2 i § 9.

2. Komisja po dokonaniu ustaleń sporządza protokół, w którym przedstawia Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego stanowisko w sprawie, o której mowa w § 12 ust. 1.

3. Po zapoznaniu się ze stanowiskiem komisji Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego utrzymuje w mocy zaskarżoną opinię służbową albo uchyla zaskarżoną opinię służbową i poleca wydanie nowej, wskazując, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy jej wydawaniu.

4. Tryb, o którym mowa w ust. 3, kończy proces opiniowania funkcjonariusza.

5. W przypadku wydania nowej opinii służbowej w trybie ust. 3 przepisy § 7 ust. 4 i § 10 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 marca 2011 r. w sprawie opiniowania funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz wzoru formularza opinii służbowej.

Treść aktu