Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 stycznia 2011 r. w sprawie zakresu, warunków i sposobu przeprowadzania badań technicznych tramwajów i trolejbusów oraz jednostek wykonujących te badania

§ 1.

1. Badania techniczne tramwajów i trolejbusów polegają na sprawdzeniu, czy pojazdy te odpowiadają warunkom technicznym określonym w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym oraz w przepisach o warunkach technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia.

2. Badania techniczne tramwajów i trolejbusów dzieli się na:

1) badania okresowe;

2) badania dodatkowe;

3) badania rozszerzone.

3. Badania techniczne trolejbusów wykonuje się w dwóch częściach. Badania techniczne trolejbusu w części elektrycznej dotyczą wyposażenia trakcyjnego elektrycznego wraz z jego układem sterowania, obwodów pomocniczych zasilanych napięciem sieciowym, badania skuteczności działania hamulca elektrodynamicznego oraz badania poziomu dźwięku dla określenia emisji hałasu przez pojazd oraz skuteczności jego sygnału dźwiękowego. Badania techniczne trolejbusu w części mechanicznej dotyczą stanu technicznego i prawidłowości działania pozostałych zespołów i układów trolejbusu.

4. Badania techniczne tramwajów oraz badania techniczne trolejbusów w części elektrycznej wykonują następujące jednostki:

1) Instytut Rozwoju Miast i Regionów,

2) Sieć Badawcza Łukasiewicz - Poznański Instytut Technologiczny,

3) Politechnika Śląska,

4) Politechnika Krakowska

5. Badania techniczne trolejbusów w części mechanicznej wykonują jednostki wymienione w przepisach dotyczących zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów.

§ 2.

Okresowe badanie techniczne tramwaju przeprowadza się:

1) po pięciu latach od dnia przekazania nowego tramwaju do eksploatacji - pierwsze;

2) po ośmiu latach od dnia przekazania nowego tramwaju do eksploatacji - drugie;

3) po dwóch latach od przeprowadzenia poprzedniego badania - każde następne.

§ 3.

1. Okresowe badanie techniczne tramwaju obejmuje sprawdzenie i ocenę prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów tramwaju, w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy i ochrony środowiska, i polega na sprawdzeniu:

1) zgodności rzeczywistych danych tramwaju z zapisami u jego właściciela dotyczącymi jego identyfikacji i danych technicznych;

2) prawidłowości działania, ustawienia i własności świetlnych świateł zewnętrznych;

3) stanu technicznego i skuteczności działania hamulców;

4) prawidłowości działania urządzeń sygnalizacyjnych;

5) stanu technicznego nadwozia, wózków i ich osprzętu oraz niezbędnego wyposażenia;

6) stanu technicznego obręczy i zestawów kołowych;

7) w uzasadnionych przypadkach - poziomu dźwięku na zewnętrz podczas postoju i podczas jazdy.

2. Dodatkowe badanie techniczne tramwaju przeprowadza się w razie doraźnej potrzeby uzasadnionej okolicznościami:

1) badania powypadkowego lub na wniosek organów kontroli drogowej w celu sprawdzenia układów i zespołów w tramwaju, co do których istnieje uzasadnione przypuszczenie, że nie spełniają one obowiązujących warunków technicznych, przy czym zakres tego badania może być ograniczony do niektórych zespołów i układów tramwaju, stosownie do okoliczności, z których wynika potrzeba ich przeprowadzenia;

2) montażu blokady alkoholowej w celu sprawdzenia:

a) sposobu jej podłączenia w pojeździe,

b) dokumentu potwierdzającego kalibrację blokady alkoholowej.

3. Rozszerzone badanie techniczne tramwaju przeprowadza się przed dopuszczeniem do ruchu sprowadzonego z zagranicy, używanego tramwaju. Zakres badania rozszerzonego obejmuje sprawdzenie parametrów technicznych tramwaju z warunkami technicznymi określonymi w przepisach o warunkach technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresie ich niezbędnego wyposażenia.

4. Wykaz czynności kontrolnych oraz metody i kryteria oceny stanu technicznego tramwajów, z zastrzeżeniem ust. 5, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

5. Sposób badania skuteczności hamulców tramwaju określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

6. Sposób i warunki przeprowadzenia pomiaru poziomu dźwięku emitowanego na zewnątrz tramwaju na postoju i podczas jazdy, a także poziomu dźwięku sygnału dźwiękowego tramwaju określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

7. Badania techniczne tramwaju wykonuje jednostka badawcza przy użyciu przyrządów i narzędzi określonych w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

§ 4.

1. Jednostka badawcza wydaje zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym tramwaju, przy czym jeżeli wynik badania jest:

1) pozytywny - w zaświadczeniu wypełnia się rubrykę „tramwaj dopuszczony do ruchu” oraz wpisuje się datę następnego badania;

2) negatywny - w zaświadczeniu wpisuje się stwierdzone usterki, z tym że jeżeli:

a) nie stwarzają one bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub środowiska - w zaświadczeniu wypełnia się rubrykę „dopuszczony do ruchu warunkowo”, wpisując niezbędne ograniczenia, takie jak zakaz: przewozu pasażerów, ciągnięcia innych pojazdów szynowych, jazdy w okresie od zmierzchu do świtu oraz okres warunkowego dopuszczenia, niezbędny do usunięcia usterek, jednak nie dłuższy niż 14 dni,

b) stwarzają one bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa ruchu lub środowiska - w zaświadczeniu wypełnia się rubrykę: „niedopuszczony do ruchu”.

2. Badanie techniczne tramwaju polegające na ponownym sprawdzeniu układów i zespołów, w których stwierdzono usterki, może być dokonane przez jednostkę badawczą tylko w zakresie ich usunięcia, jeżeli okres od dnia wystawienia zaświadczenia z wynikiem negatywnym do dnia zgłoszenia gotowości tramwaju do ponownego sprawdzenia nie przekroczył 30 dni. Po upływie tego terminu przeprowadza się badanie w pełnym zakresie.

3. Wzór zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym tramwaju określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

§ 5.

1. Wpisy dotyczące badań technicznych tramwaju w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym tramwaju powinny być opatrzone datą, podpisem pracownika upoważnionego dokonującego badania oraz jego pieczątką identyfikacyjną.

2. Wzór pieczątki identyfikacyjnej pracownika upoważnionego do badań technicznych tramwajów określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

§ 6.

Okresowe badania techniczne trolejbusu przeprowadza się:

1) po roku od dnia przekazania nowego trolejbusu do eksploatacji - pierwsze;

2) po sześciu miesiącach od przeprowadzenia poprzedniego badania - każde następne.

§ 7.

1. Okresowe badanie techniczne trolejbusu w części elektrycznej polega na sprawdzeniu:

1) zgodności rzeczywistych danych trolejbusu z zapisami w dowodzie rejestracyjnym dotyczącymi identyfikacji i danych technicznych, a także prawidłowości i stanu tablic rejestracyjnych;

2) stanu technicznego instalacji elektrycznej, zwłaszcza pod kątem zabezpieczenia przed przebiciem wysokiego napięcia oraz porażeniem kierowcy i pasażerów;

3) odbieraków prądu pod względem elektrycznym i mechanicznym oraz mechanizmu ściągającego;

4) stanu izolacji podłogi, stopni i poręczy;

5) skuteczności działania hamulca roboczego-elektrodynamicznego;

6) w uzasadnionych przypadkach - pomiarze poziomu dźwięku na zewnątrz podczas postoju.

2. Okresowe badanie techniczne trolejbusu w części mechanicznej polega na sprawdzeniu stanu technicznego i prawidłowości działania pozostałych zespołów i układów trolejbusu i mają do niego zastosowanie odpowiednio przepisy dotyczące zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów.

3. Dodatkowe badanie techniczne trolejbusu przeprowadza się w razie doraźnej potrzeby uzasadnionej okolicznościami:

1) badania powypadkowego lub na wniosek organów kontroli drogowej w celu sprawdzenia układów i zespołów w trolejbusie, co do których istnieje uzasadnione przypuszczenie, że nie spełniają one obowiązujących warunków technicznych, przy czym zakres tego badania może być ograniczony do niektórych zespołów i układów trolejbusu, stosownie do okoliczności, z których wynika potrzeba ich przeprowadzenia;

2) montażu blokady alkoholowej w celu sprawdzenia:

a) sposobu jej podłączenia w pojeździe,

b) dokumentu potwierdzającego kalibrację blokady alkoholowej.

4. Rozszerzone badanie techniczne trolejbusu przeprowadza się przed dopuszczeniem do ruchu sprowadzonego z zagranicy używanego trolejbusu. Zakres badania rozszerzonego obejmuje sprawdzenie parametrów technicznych trolejbusu z warunkami technicznymi określonymi w przepisach o warunkach technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresie ich niezbędnego wyposażenia.

5. Wykaz czynności kontrolnych wykonywanych w trakcie badań technicznych trolejbusów w części elektrycznej oraz metody i kryteria oceny stanu technicznego trolejbusu i jego instalacji elektrycznej, odbieraków prądu, hamulca roboczego-elektrodynamicznego oraz hałasu zewnętrznego określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

6. Sposób badania skuteczności działania hamulca roboczego-elektrodynamicznego trolejbusu określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.

7. Sposób i warunki przeprowadzenia pomiaru poziomu dźwięku emitowanego na zewnątrz trolejbusu podczas postoju określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

8. Badania techniczne trolejbusu w części elektrycznej wykonuje jednostka badawcza przy użyciu przyrządów i narzędzi, określonych w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

9. Wykaz czynności kontrolnych wykonywanych w trakcie badań technicznych trolejbusów w części mechanicznej oraz metody i kryteria oceny stanu technicznego trolejbusu określają przepisy dotyczące zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów.

§ 8.

1. Jednostka badawcza wykonująca badanie techniczne trolejbusu w części elektrycznej wydaje zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym trolejbusu, przy czym jeżeli wynik badania jest:

1) pozytywny - wypełnia w zaświadczeniu rubrykę „trolejbus dopuszczony do ruchu” oraz wpisuje termin następnego badania;

2) negatywny - w zaświadczeniu wpisuje się stwierdzone usterki, z tym że jeżeli:

a) nie stwarzają one bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub środowiska - w zaświadczeniu wypełnia się rubrykę „dopuszczony do ruchu warunkowo”, wpisując niezbędne ograniczenia, takie jak zakaz: przewozu pasażerów, jazdy w okresie od zmierzchu do świtu oraz okres warunkowego dopuszczenia, niezbędny do usunięcia usterek, jednak nie dłuższy niż 7 dni,

b) stwarzają one bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa ruchu lub środowiska - w zaświadczeniu wypełnia się rubrykę „niedopuszczony do ruchu”.

2. Jednostka wykonująca badanie techniczne trolejbusu w części mechanicznej wydaje zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu oraz, po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badań technicznych trolejbusu w części elektrycznej, zamieszcza wpisy w dowodzie rejestracyjnym zgodnie z przepisami dotyczącymi zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów.

3. Badanie techniczne trolejbusu polegające na ponownym sprawdzeniu układów i zespołów, w których stwierdzono usterki, może być dokonane przez jednostkę badawczą tylko w zakresie ich usunięcia, jeżeli okres od dnia wystawienia zaświadczenia z wynikiem negatywnym do dnia zgłoszenia gotowości trolejbusu do ponownego sprawdzenia nie przekroczył 30 dni. Po upływie tego terminu przeprowadza się badanie w pełnym zakresie.

4. Wzór zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym trolejbusu w części elektrycznej określa załącznik nr 9 do rozporządzenia.

5. Wzór zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym trolejbusu w części mechanicznej - zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu - określają przepisy dotyczące zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów.

§ 9.

1. Wpisy dotyczące badań technicznych trolejbusu w części elektrycznej w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym trolejbusu powinny być opatrzone datą, podpisem i pieczątką identyfikacyjną pracownika upoważnionego do badań technicznych trolejbusu.

2. Wpisy w dowodzie rejestracyjnym trolejbusu i w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu powinny być potwierdzone odpowiednio pieczątką stacji, datą, podpisem uprawnionego diagnosty dokonującego badania technicznego, pieczątką identyfikacyjną lub imienną diagnosty.

3. Wzór pieczątki identyfikacyjnej pracownika upoważnionego do badań technicznych trolejbusów w części elektrycznej określa załącznik nr 10 do rozporządzenia.

4. Wzory pieczątek stacji oraz identyfikacyjnej i imiennej uprawnionego diagnosty określają przepisy dotyczące zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów.

§ 10.

Traci moc rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu, warunków, terminów i sposobu przeprowadzania badań technicznych tramwajów i trolejbusów oraz jednostek wykonujących te badania .

§ 11.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1. Przepisy ogólne

1.1. Załącznik określa sposób badania skuteczności hamowania tramwaju pojedynczego oraz zespołu tramwajowego złożonego z wagonu silnikowego oraz wagonów doczepnych czynnych lub biernych.

1.2. Wymagania określone w załączniku stosuje się do badania skuteczności hamowania:

1) roboczego;

2) awaryjnego;

3) nagłego;

4) bezpieczeństwa.

1.3. Badania skuteczności hamowania dokonuje się poprzez pomiar drogi hamowania nieobciążonego tramwaju z ustalonej prędkości 30 km/h, na wyznaczonym odcinku toru.

1.4. Wartość opóźnień hamowania wylicza się, wychodząc z prędkości rozpoczęcia hamowania i drogi hamowania przy założeniu ruchu jednostajnie opóźnionego.

1.5. Dopuszcza się badanie skuteczności hamowania w drodze pomiaru opóźnienia hamowania.

2. Pomiar drogi hamowania tramwaju

2. Pomiar drogi hamowania powinien być dokonany przy zachowaniu następujących warunków:

1) badanie można przeprowadzić tylko na takim odcinku torów, na którym nie wystąpi zagrożenie bezpieczeństwa ruchu;

2) odcinek toru, na którym prowadzone są pomiary, powinien być prosty i poziomy, a szyny czyste i suche;

3) tramwaj jest nieobciążony.

3. Pomiar opóźnienia hamowania tramwaju

3.1. Pomiaru opóźnienia hamowania należy dokonać w warunkach określonych w pkt 2.

3.2. Pomiaru należy dokonywać przy prędkości początkowej ok. 30 km/h według wskazań prędkościomierza wagonu.

4. Ocena skuteczności hamowania tramwaju

1) zmierzona długość drogi hamowania jest mniejsza lub co najmniej równa wartościom podanym w tabeli poniżej, przy czym droga hamowania zespołu tramwajowego złożonego z wagonu silnikowego i wagonów doczepnych biernych może być dłuższa nie więcej niż o 20 % w stosunku do wartości podanych w tabeli, a w przypadku zespołu tramwajowego złożonego z wagonów wyprodukowanych w różnych przedziałach czasowych z poniższej tabeli dopuszcza się, aby wagon nowszy w takim zespole posiadał parametry hamowania takie, jakich wymaga się w wyżej wspomnianej tabeli dla wagonu starszego;

2) obliczona na podstawie pomiaru drogi lub zmierzona wartość opóźnienia hamowania jest większa lub co najmniej równa wartościom podanym w tabeli poniżej.

1. Założenia podstawowe, wielkości mierzone i wyposażenie pomiarowe

1.1. Kontrola polega na pomiarze poziomu dźwięku zewnętrznego i sygnału dźwiękowego tramwaju miernikiem poziomu dźwięku przy włączonej korekcji częstotliwościowej według krzywej A. Wielkością mierzoną przy pomiarach hałasu zewnętrznego jest równoważny poziom dźwięku A (LAeq) zdefiniowany w normie PN-EN ISO 3095:2005, odpowiednio w pkt 3.11 w odniesieniu do pomiarów na postoju oraz w pkt 3.12 w odniesieniu do pomiarów hałasu zewnętrznego w ruchu. Wielkością mierzoną przy pomiarach poziomu dźwięku sygnału dźwiękowego tramwaju jest maksymalny poziom dźwięku zmierzony dla stałej czasowej miernika F-fast (LAFmax) zdefiniowany w pkt 3.10 normy PN-EN ISO 3095:2005.

1.2. Pomiary powinny być wykonywane dla wagonu nieobciążonego.

1.3. Podczas pomiarów wszystkie okna i klapy dachowe powinny być zamknięte.

1.4. Wokół mikrofonu, w promieniu równym trzykrotnej wartości dystansu pomiarowego, nie powinny znajdować się żadne duże obiekty mogące powodować odbicia akustyczne (np. mosty, budynki, wzniesienia).

1.5. Wykorzystywany w pomiarach zestaw miernika poziomu dźwięku, rejestratora, mikrofonów i przewodów powinien spełniać wymagania dla mierników poziomu dźwięku klasy 1 (zgodnie z PN-EN 61672-1:2005). Stosowany w pomiarach kalibrator akustyczny powinien być klasy 1 (zgodnie z PN-EN 60942:2005).

1.6. Kalibrację zestawu pomiarowego należy przeprowadzać zawsze przed rozpoczęciem i po zakończeniu pomiarów. Jeżeli wyniki tych kalibracji różnią się od siebie o więcej niż 0,5 dB, wyniki tej serii pomiarów powinny być odrzucone.

1.7. W celu ograniczenia wpływu wiatru i ochrony przed kurzem powinna być stosowana osłona przeciwwietrzna mikrofonu.

2. Warunki atmosferyczne

2.1. Pomiaru hałasu zewnętrznego nie powinno się dokonywać w warunkach atmosferycznych mogących wpływać istotnie na wynik pomiaru (np. w trakcie opadów deszczu, śniegu lub przy leżącej warstwie śniegu). Należy także sprawdzić, czy temperatura otoczenia i wilgotność powietrza mieści się w zakresach pozwalających na prawidłową pracę mikrofonów.

2.2. Pomiarów nie należy wykonywać, gdy prędkość wiatru mierzona na wysokości mikrofonu przekracza 5 m/s.

3. Pomiar tła akustycznego (poziomu dźwięku w otoczeniu)

3.1. Poziom dźwięku A w otoczeniu, przy uwzględnieniu wpływu wiatru i innych zakłóceń akustycznych na mikrofon, powinien być mniejszy co najmniej o 10 dB od zmierzonego poziomu dźwięku A zewnętrznego lub poziomu dźwięku A sygnału dźwiękowego emitowanego przez tramwaj lub trolejbus.

3.2. Poziom dźwięku otoczenia powinien być zmierzony po ustawieniu mikrofonu w pozycji pomiarowej przed rozpoczęciem pomiarów i sprawdzony w czasie ich wykonywania przy wyłączonych urządzeniach pomocniczych pojazdu.

4. Sposób wykonania pomiaru

4.1. Mikrofon powinien być ustawiony tak, aby:

1) jego główna oś skuteczności była skierowana równolegle do powierzchni terenu oraz prostopadle do kierunku jazdy badanego tramwaju lub trolejbusu;

2) wysokość nad główką szyny w przypadku tramwajów i wysokość nad powierzchnią podłoża w przypadku trolejbusów wynosiła 1,2 m ± 0,2 m;

3) odległość dla pomiaru hałasu zewnętrznego tramwaju w ruchu wynosiła 7,5 ± 0,2 m od osi toru;

4) odległość dla pomiaru hałasu zewnętrznego tramwaju lub trolejbusu na postoju wynosiła 6,0 m ± 0,2 m od ściany nadwozia;

5) odległość dla pomiaru poziomu dźwięku A sygnału dźwiękowego tramwaju wynosiła 3,0 m ± 0,2 m od najbardziej wysuniętego do przodu punktu ściany czołowej.

4.2. Pomiary hałasu dla tramwaju w ruchu powinny być wykonywane w terenie płaskim na prostym odcinku toru, na torowisku wydzielonym z podkładami żelbetowymi na tłuczniu z obu stron pojazdu, jednak nie muszą być wykonywane podczas jednego przejazdu. Pomiary hałasu na postoju powinny być wykonywane mikrofonem ustawianym po obu stronach oraz z przodu i z tyłu tramwaju lub trolejbusu. Mikrofony ustawiane po bokach nadwozia powinny znajdować się w połowie długości tramwaju lub trolejbusu. Jeśli długość tramwaju przekracza 20 m, to mikrofony należy ustawiać po obu stronach w trzech punktach: w połowie długości oraz licząc od połowy długości: 5 m

4.3. Prędkość tramwaju w czasie wykonywania pomiaru hałasu w ruchu powinna wynosić 50 km/h ± 2 km/h. Pomiar polega na rejestracji poziomu dźwięku A tramwaju przejeżdżającego przed mikrofonem pomiarowym w fazie jazdy z wybiegu. Na podstawie zarejestrowanego przebiegu wartości poziomu dźwięku A oblicza się równoważny poziom dźwięku A za czas przejazdu całego tramwaju przed mikrofonem pomiarowym zgodnie z definicją określoną w pkt 3.12 w normie PN-EN ISO 3095:2005.4. Czas pomiaru dla pomiarów hałasu zewnętrznego tramwaju lub trolejbusu na postoju powinien wynosić co najmniej 20 s. W przypadku gdy nie jest możliwe zapewnienie pracy danego źródła dźwięku w tramwaju lub trolejbusie przez tak długi czas z tą samą maksymalną intensywnością, czas pomiaru można skrócić do minimum 5 s. Pomiary należy wykonać we wszystkich wymaganych punktach pomiarowych, po czym jako wynik pomiaru należy przyjąć maksymalną zmierzoną wartość równoważnego poziomu dźwięku A (LAeq).

4.4. Pomiar poziomu dźwięku sygnału dźwiękowego tramwaju należy wykonać podczas postoju, na zewnątrz, od strony czoła wagonu i jako wartość końcową pomiaru należy przyjąć zmierzoną wartość maksymalną poziomu dźwięku A za czas pomiaru nie dłuższy niż t = 3 s, liczony od początku włączenia sygnału.

4.5. Wszystkie pomiary powinny być wykonywane co najmniej trzykrotnie. Określona powinna być wartość średnia uzyskanych poziomów dźwięku zaokrąglona do liczby całkowitej. Jeżeli rozrzut otrzymanych wartości przekracza 3 dB, to pomiary należy powtórzyć.

5. Ocena wyniku

5.1. Uzyskana wartość poziomu dźwięku dla hałasu zewnętrznego nie może przekraczać maksymalnych wartości podanych w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie warunków technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia .

5.2. Uzyskana wartość poziomu sygnału dźwiękowego tramwaju nie może być mniejsza od wartości podanej w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie warunków technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia.

1. Wykaz przyrządów przeznaczonych do badań technicznych tramwajów:

1) przyrządy do pomiaru ustawienia i światłości świateł;

2) przyrząd do pomiaru drogi lub opóźnienia hamowania;

3) przyrząd do pomiaru poziomu dźwięku z wzorcem (kalibratorem);

4) przyrząd do pomiaru natężenia oświetlenia wnętrza wagonu i stopni wejściowych;

5) przyrząd do pomiaru siły nacisku płatów drzwi i siły potrzebnej do uruchomienia hamulców bezpieczeństwa;

6) miernik uniwersalny do pomiaru wielkości elektrycznych;

7) przyrząd do pomiaru parametrów pogodowych;

8) przyrząd do pomiaru prędkości;

9) przyrząd do pomiaru wysokości i odległości.

2. Wykaz przyrządów stosowanych do badań technicznych trolejbusów w części dotyczącej wyposażenia elektrycznego:

1) przyrząd do pomiaru drogi lub opóźnienia hamowania hamulca elektrodynamicznego;

2) przyrząd do pomiaru poziomu dźwięku z wzorcem (kalibratorem);

3) przyrząd do pomiaru rezystancji izolacji dielektrycznej o napięciu testującym stałym 1 kV;

4) miernik uniwersalny do pomiaru wielkości elektrycznych;

5) przyrząd do przeprowadzenia prób wytrzymałości dielektrycznej izolacji o regulowanym napięciu przemiennym probierczym w zakresie do 5,0 kV.

1. Przepisy ogólne

1.1. Załącznik określa sposób badania skuteczności hamowania trolejbusu za pomocą hamulca roboczego--elektrodynamicznego.

1.2. Badania skuteczności hamowania dokonuje się przez pomiar drogi hamowania nieobciążonego trolejbusu z ustalonej prędkości 30 km/h do prędkości co najmniej 5 km/h na wydzielonym odcinku drogi przeznaczonej do prób.

1.3. Wartość opóźnień hamowania wylicza się, wychodząc z prędkości rozpoczęcia hamowania i drogi hamowania przy założeniu ruchu jednostajnie opóźnionego.

1.4. Dopuszcza się badanie skuteczności hamowania w drodze pomiaru średniego opóźnienia hamowania, w przypadkach gdy warunki uniemożliwiają przeprowadzenie badania zgodnie z pkt 1.3.

2. Pomiar drogi hamowania

1) ciśnienie w ogumieniu nie może różnić się od nominalnego więcej niż o ± 0,02 MPa;

2) badanie można przeprowadzić tylko na takim odcinku drogi, na którym nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa ruchu;

3) odcinek drogi, na którym prowadzone są pomiary, powinien być poziomy o nawierzchni twardej, równej, suchej i czystej;

4) po zmniejszeniu prędkości trolejbusu przy użyciu tylko hamulca elektrodynamicznego poniżej 5 km/h dopuszcza się zatrzymanie trolejbusu przy wykorzystaniu hamulców mechanicznych.

3. Pomiar opóźnienia hamowania

4. Ocena skuteczności hamowania