Art. 121a

1. Pracownik socjalny ma prawo do korzystania z poradnictwa prowadzonego przez superwizorów pracy socjalnej, które ma na celu zachowanie i wzmocnienie kompetencji zawodowych, utrzymanie wysokiego poziomu świadczonych usług oraz przeciwdziałanie zjawisku wypalenia zawodowego w porozumieniu z pracodawcą co do wyboru formy i osoby udzielającej porad.

2. Superwizorem pracy socjalnej może być osoba, która ukończyła szkolenie z zakresu superwizji pracy socjalnej i uzyskała certyfikat superwizora pracy socjalnej.

3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może określić, w drodze rozporządzenia:

1) wytyczne i standard dla superwizji pracy socjalnej,

2) minimum programowe dla szkolenia superwizorów pracy socjalnej, o którym mowa w ust. 2,

3) sposób i tryb szkolenia superwizorów pracy socjalnej,

4) tryb nadawania certyfikatu superwizora pracy socjalnej i odpłatności za postępowanie związane z uzyskaniem certyfikatu,

5) wzór certyfikatu superwizora pracy socjalnej, o którym mowa w ust. 2,

6) tryb sporządzania i udostępniania do wiadomości publicznej list certyfikowanych superwizorów pracy socjalnej,

7) podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia z zakresu superwizji pracy socjalnej,

8) zasady i tryb prowadzenia nadzoru merytorycznego nad szkoleniami dla superwizorów pracy socjalnej

27) w art. 122:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Szkolenie specjalizacyjne z zakresu organizacji pomocy społecznej mogą realizować jednostki prowadzące kształcenie lub doskonalenie zawodowe po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

b) uchyla się ust. 4.