§ 2

Ustala się minimalne wymagania dotyczące liczby ratowników wodnych zapewniających stałą kontrolę wyznaczonego obszaru wodnego:

1) w przypadku kąpielisk:

a) śródlądowych na każde 100 m linii brzegowej ‒ jeden ratownik wodny od strony lądu i jeden ratownik wodny od strony lustra wody, przebywający na łodzi lub platformie umożliwiającej obserwację i umieszczonej poza strefą dla umiejących pływać,

b) nadmorskich na każde 100 m linii brzegowej ‒ trzyosobowe zespoły ratowników wodnych, w tym co najmniej jeden ratownik wodny od strony lustra wody;

2) w miejscach okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli ‒ dwóch ratowników wodnych;

3) w przypadku pływalni:

a) dysponującej nieckami basenowymi o długości do 25 m ‒ jeden ratownik wodny,

b) dysponującej nieckami basenowymi o długości 25‒50 m ‒ dwóch ratowników wodnych,

c) dysponującej nieckami basenowymi o długości powyżej 50 m ‒ trzech ratowników wodnych;

4) w przypadku innych obiektów dysponujących nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m² i głębokości ponad 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m ‒ co najmniej jeden ratownik wodny.