§ 2

1. Pomocy psychologicznej udziela się po okazaniu przez:

1) weterana-żołnierza lub weterana poszkodowanego-żołnierza - odpowiednio legitymacji weterana lub legitymacji weterana poszkodowanego;

2) najbliższego członka rodziny:

a) pisemnego oświadczenia, złożonego przez weterana-żołnierza lub weterana poszkodowanego-żołnierza, zawierającego numer legitymacji weterana lub weterana poszkodowanego, o tym, że spełnia on warunki bycia najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa, albo

b) pisemnej deklaracji, zawierającej numer legitymacji weterana lub weterana poszkodowanego, o tym, że spełnia on warunki bycia najbliższym członkiem rodziny w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa, w przypadku gdy ze względu na stan zdrowia weterana-żołnierza lub weterana poszkodowanego-żołnierza nie jest możliwe przedstawienie przez najbliższego członka rodziny pisemnego oświadczenia złożonego przez weterana-żołnierza lub weterana poszkodowanego-żołnierza.

2. Pomoc psychologiczna udzielana jest w godzinach pracy psychologów w jednostkach wojskowych, w wojskowych pracowniach psychologicznych i w podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej.

3. Z pomocy psychologicznej w jednostkach wojskowych, wojskowych pracowniach psychologicznych oraz podmiotach leczniczych utworzonych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej można skorzystać bezpośrednio - bez skierowania, okazując jedynie dokument, o którym mowa w ust. 1.