Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez jachty morskie
Rozdział 1 — Przepisy ogólne
§ 3
ObowiązujeIlekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) długości - należy przez to rozumieć długość kadłuba, która oznacza długość mierzoną między skrajnymi punktami kadłuba na rufie i dziobie z pominięciem części należących do wyposażenia kadłuba, takich jak: ster, bukszpryt, odbojnice, kosze dziobowe i rufowe;
2) uprawianiu żeglugi pod nadzorem - należy przez to rozumieć żeglugę w porze dziennej, rozumianej jako okres od wschodu do zachodu Słońca, na akwenie, na którym prowadzona jest ciągła obserwacja przy zapewnieniu możliwości podjęcia na tym akwenie natychmiastowej akcji ratowniczej z wykorzystaniem łodzi ratunkowej oraz odpowiedniego sprzętu ratunkowego i wyposażenia technicznego;
3) indywidualnych urządzeniach wypornościowych - należy przez to rozumieć ubiór lub urządzenia, które poprawnie założone i stosowane w wodzie zapewniają użytkownikowi określoną wartość pływalności zwiększającą prawdopodobieństwo przeżycia, obejmujące różnego rodzaju kamizelki ratunkowe i środki asekuracyjne zgodne z normami transponującymi normy z serii EN ISO 12402-1 do EN ISO 12402-10 „Indywidualne urządzenia wypornościowe”.
Treść według tekstu jednolitego
Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2016 poz. 1557, 28 września 2016.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.