Ustawa z dnia 16 marca 2012 r. o likwidacji delegatur terenowych ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa

Art. 1.

Z dniem 30 kwietnia 2012 r. likwiduje się delegatury terenowe ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, zwane dalej „delegaturami”.

Art. 2.

W ustawie z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 25 uchyla się ust. 1;

2) w art. 49:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Z dniem wykreślenia przedsiębiorstwa państwowego z rejestru przedsiębiorców mienie pozostałe po tym przedsiębiorstwie przejmuje wojewoda.

b) uchyla się ust. 2.

Art. 3.

W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa wprowadza się następujące zmiany:

1) uchyla się art. 7a;

2) po rozdziale 1 dodaje się rozdział 1a w brzmieniu:

Art. 7b.

1. Wojewoda wykonuje zadania w zakresie:

1) gospodarowania mieniem:

a) pozostałym po zlikwidowanych państwowych jednostkach organizacyjnych lub spółkach z udziałem Skarbu Państwa,

b) pozostałym po rozwiązanych bądź wygasłych umowach o oddanie przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania,

c) przejętym przez Skarb Państwa z innych tytułów;

2) przejęcia lub gospodarowania mieniem pozostałym po przedsiębiorstwie państwowym wykreślonym z rejestru przedsiębiorców;

3) postępowań upadłościowych, w których Skarb Państwa, reprezentowany przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, występuje w charakterze wierzyciela;

4) darowizn na rzecz Skarbu Państwa;

5) spadków przypadających Skarbowi Państwa, w tym długów spadkowych, z zastrzeżeniem kompetencji przyznanych starostom wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej oraz konsulom.

2. Właściwość wojewody ustala się według:

1) siedziby państwowej jednostki organizacyjnej, spółki z udziałem Skarbu Państwa lub przedsiębiorstwa państwowego - w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b oraz pkt 2;

2) miejsca, w którym znajduje się przejęte przez Skarb Państwa mienie lub jego przeważająca część - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c;

3) siedziby upadłego - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;

4) miejsca położenia przeważającej części składników majątkowych będących przedmiotem darowizn na rzecz Skarbu Państwa - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4;

5) miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej nie da się ustalić, według miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego przeważająca część - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5.

Art. 7c.

1. O sposobie zagospodarowania nieruchomości wchodzących w skład mienia, o którym mowa w art. 7b ust. 1, rozstrzyga właściwy wojewoda.

2. Do czasu rozstrzygnięcia o sposobie zagospodarowania nieruchomościami, o których mowa w ust. 1, wojewoda:

1) prowadzi rejestr nieruchomości;

2) zapewnia wycenę nieruchomości;

3) zabezpiecza nieruchomości przed uszkodzeniem lub zniszczeniem;

4) wykonuje czynności związane z naliczaniem należności za nieruchomości udostępnione przed ich przejęciem oraz prowadzi windykację tych należności;

5) współpracuje z innymi organami, które na mocy odrębnych przepisów gospodarują nieruchomościami Skarbu Państwa, a także z właściwymi jednostkami samorządu terytorialnego;

6) podejmuje czynności w postępowaniu sądowym, w szczególności w sprawach dotyczących własności lub innych praw rzeczowych na nieruchomości, o zapłatę należności za korzystanie z nieruchomości, o roszczenia ze stosunku najmu, dzierżawy lub użyczenia, o stwierdzenie nabycia spadku, o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie;

7) składa wnioski o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości oraz o wpis w księdze wieczystej.

3. Wojewoda przekazuje nieruchomości, o których mowa w ust. 1, wraz z dokumentacją, ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa, na jego żądanie, w terminie 2 miesięcy od dnia zgłoszenia żądania, w przypadku przeznaczenia tych nieruchomości przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa na cele określone w art. 58 ust. 1, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 60a ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

3) art. 19 otrzymuje brzmienie:

Art. 19.

1. Wojewodowie, podmioty, o których mowa w art. 17 i art. 18, oraz państwowe osoby prawne i organy jednostek samorządu terytorialnego, na żądanie ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, składają temu ministrowi sprawozdania z wykonywania zadań w zakresie wynikającym ze spraw związanych z reprezentowaniem Skarbu Państwa.

2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, występując z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, określa zakres, formę i termin złożenia sprawozdania z wykonanych przez dany podmiot zadań wynikających ze spraw związanych z reprezentacją Skarbu Państwa.

Art. 4.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 12 w ust. 7 uchyla się pkt 3;

2) w art. 56:

a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

3) Fundusz Skarbu Państwa, na rachunku którego gromadzi się:

a) 2% przychodów uzyskanych z prywatyzacji w danym roku budżetowym oraz odsetki od tych środków,

b) opłaty z tytułu egzaminów na członków rad nadzorczych spółek z udziałem Skarbu Państwa oraz odsetki od tych środków,

c) środki uzyskane przez wojewodę z tytułu wykonywania zadań, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa

b) w ust. 6 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

Art. 5.

1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań przejętych przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa oraz wojewodów po likwidacji delegatur wynosi:

1) w 2012 r. - 8 667 tys. zł;

2) w 2013 r. - 5 967 tys. zł;

3) w 2014 r. - 6 116 tys. zł;

4) w 2015 r. - 6 269 tys. zł;

5) w 2016 r. - 6 426 tys. zł;

6) w 2017 r. - 6 587 tys. zł;

7) w 2018 r. - 6 745 tys. zł;

8) w 2019 r. - 6 907 tys. zł;

9) w 2020 r. - 7 073 tys. zł;

10) w 2021 r. - 7 243 tys. zł.

2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.

3. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, dysponent środków obniża wielkość środków przeznaczonych na wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków.

4. W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach zgodna jest z planem finansowym przepisu ust. 3 nie stosuje się.

Art. 6.

Wykonywane dotychczas przez dyrektorów delegatur zadania:

1) określone w art. 7b ust. 1 ustawy wymienionej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą - realizuje wojewoda;

2) inne niż określone w pkt 1 - realizuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa.

Art. 7.

Dyrektorzy delegatur do dnia 30 kwietnia 2012 r. przekażą protokolarnie wojewodzie dokumentację dotyczącą spraw, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy wymienionej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 8.

Przepisy wykonawcze dotyczące Funduszu Skarbu Państwa, wydane na podstawie art. 56 ust. 6 ustawy wymienionej w art. 4, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 56 ust. 6 ustawy wymienionej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 3 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 9.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 30 kwietnia 2012 r., z wyjątkiem art. 7, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.