§ 11

1. Cechę probierczą dodatkową łącznie z cechą podstawową stosuje się do uzupełniającego oznaczenia wyrobów z metali szlachetnych w przypadku, gdy:

1) wyrób składa się z kilku połączonych ze sobą części z tego samego metalu szlachetnego - obecność cechy dodatkowej informuje o tym, że wszystkie elementy wyrobu odpowiadają umieszczonej próbie, albo

2) w skład wyrobu wchodzą części wykonane z innych metali szlachetnych niż część zasadnicza wyrobu - obecność cechy dodatkowej wskazuje rodzaj metalu szlachetnego części niezasadniczej, przy czym próba tego metalu nie może być niższa niż określona w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 1 kwietnia 2011 r. - Prawo probiercze, zwanej dalej „ustawą”.

2. Jeżeli rozmiar lub konstrukcja wyrobu nie pozwalają na oznaczenie go cechą dodatkową, odstępuje się od jej umieszczenia.