Ustawa z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz niektórych innych ustaw
Rozdział 2a — Fundusz stabilizacyjny i udzielanie pomocy ze środków tego funduszu
Art. 6
ObowiązujeW ustawie z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji finansowych wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
1) udzielaniu przez Skarb Państwa lub Bankowy Fundusz Gwarancyjny gwarancji zwiększania funduszy własnych instytucji finansowych;
2) tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie:
3) w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. W przypadku gdy w ramach postępowania naprawczego konieczne jest zwiększenie funduszy własnych, instytucja finansowa może uzyskać gwarancję Skarbu Państwa lub Bankowego Funduszu Gwarancyjnego zwiększenia funduszy własnych, na zasadach określonych w ustawie, zwaną dalej „gwarancją”.
4) w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. Warunkiem udzielenia gwarancji Skarbu Państwa lub Bankowego Funduszu Gwarancyjnego jest akceptacja programu naprawczego przez Komisję Nadzoru Finansowego.
5) w art. 6:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. Gwarancji może udzielić, w imieniu Skarbu Państwa, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek instytucji finansowej.
b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
2a. W przypadku podjęcia decyzji o udzieleniu gwarancji zwiększenia funduszy własnych minister właściwy do spraw instytucji finansowych, uwzględniając konieczność zapewnienia stabilności krajowego systemu finansowego, o którym mowa art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o Komitecie Stabilności Finansowej , oraz zasadność wykorzystania budżetowych i pozabudżetowych źródeł finansowania, może zwrócić się z wnioskiem do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego o udzielenie we własnym imieniu gwarancji ze środków funduszu stabilizacyjnego, o którym mowa w art. 18a ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym , w zakresie całości lub części kwoty objętej wnioskiem banku krajowego.
6) w art. 14 uchyla się ust. 2a i 2b.
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.