Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie zagrożeń naturalnych w zakładach górniczych

Rozdział 10 — Zagrożenie siarkowodorowe

§ 40

Obowiązuje

Brzmienie według tekstu jednolitego Dz.U. 2021 poz. 1617 z 3 września 2021. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.

1. Dokumentacja, w oparciu o którą dokonuje się zaliczenia przestrzeni, o których mowa w § 38 ust. 2, do odpowiedniej kategorii zagrożenia siarkowodorowego, zawiera w szczególności:

1) określenie przewidywanych:

a) własności kolektorskich skał,

b) wypływu: wody złożowej, ropy naftowej lub gazu ziemnego,

c) wydajności otworu lub odwiertu,

d) ilości gazu rozpuszczonego w ropie naftowej,

e) koncentracji siarkowodoru w:

2) propozycję zaliczenia przestrzeni do odpowiedniej kategorii zagrożenia siarkowodorowego.

2. Dokumentacja, w oparciu o którą dokonuje się zaliczenia przestrzeni, o której mowa w § 39 ust. 2, do odpowiedniej kategorii zagrożenia siarkowodorowego, zawiera w szczególności:

1) wyniki badań stężenia siarkowodoru w powietrzu;

2) propozycję zaliczenia przestrzeni do odpowiedniej kategorii zagrożenia siarkowodorowego.

Jak powołać ten przepis

§ 40 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie zagrożeń naturalnych w zakładach górniczych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1617)

Treść według tekstu jednolitego

Rozporządzenie było zmieniane. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2021 poz. 1617, 3 września 2021.

Oficjalny tekst jednolity (PDF) Tekst pierwotny z 2013 r. (PDF, bez zmian)

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.