§ 9

1. W toku rozruchu i eksploatacji obiektu jądrowego we wszystkich stanach eksploatacyjnych obiektu jądrowego zapewnia się spełnienie wymagań ochrony radiologicznej służących wdrożeniu zasady optymalizacji, o której mowa w art. 9 ustawy, w szczególności poprzez:

1) podział lokalizacji miejsc pracy oraz kontrolę dostępu pracowników i ruchu substancji promieniotwórczych oraz uzyskiwanie informacji o rzeczywistych mocach dawki i skażeniach promieniotwórczych;

2) określenie zasad współpracy w opracowywaniu procedur ruchowych i utrzymania dla prac w warunkach narażenia na promieniowanie jonizujące;

3) stosowanie aparatury pomiarowej i sprzętu do monitorowania zagrożenia;

4) stosowanie środków ochrony indywidualnej i zbiorowej pracowników;

5) szkolenie pracowników obiektu jądrowego i pracowników zewnętrznych w zakresie ochrony radiologicznej;

6) monitoring radiologiczny na terenie obiektu jądrowego;

7) dekontaminację osób, systemów oraz elementów konstrukcji i wyposażenia obiektu jądrowego.

2. W całym okresie rozruchu i eksploatacji obiektu jądrowego zapewnia się, że inspektor ochrony radiologicznej oraz wyodrębniona organizacyjnie służba ochrony radiologicznej:

1) zachowują niezależność od komórek organizacyjnych odpowiedzialnych za eksploatację obiektu jądrowego, zwłaszcza odnośnie do proponowania środków i działań mających na celu zapewnienie ochrony radiologicznej;

2) posiadają wystarczające środki do realizacji swoich zadań.

3. W toku rozruchu i eksploatacji obiektu jądrowego weryfikuje się prawidłowość wdrożenia zintegrowanego systemu zarządzania w zakresie ochrony radiologicznej oraz ocenia się, czy spełnia on założone cele, i w razie potrzeby podejmuje się odpowiednie działania korygujące i aktualizujące w zakresie jego wdrożenia, w świetle doświadczeń eksploatacyjnych.