Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 4 grudnia 2012 r. w sprawie oznakowania nawigacyjnego polskich obszarów morskich
§ 15
ObowiązujeBrzmienie według tekstu ogłoszonego Dz.U. 2013 poz. 57 z 14 stycznia 2013. Późniejszych zmian tego aktu nie znamy.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
CZĘŚĆ A. SPOSÓB ROZMIESZCZENIA, KONSTRUKCJA, KSZTAŁT, KOLORYSTYKA, CHARAKTERYSTYKA ŚWIATEŁ I ZNAKI SZCZYTOWE ZNAKÓW NAWIGACYJNYCH
1) znaki nawigacyjne boczne lewej strony (rys. 1):
a) kształt - walcowy, kolumnowy lub drążkowy,
b) kolor - czerwony,
c) znak szczytowy - pojedynczy, czerwony walec - stosowany na pławach innych niż walcowe,
d) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - czerwony, poziomy pas lub czerwony kwadrat,
e) światło (jeżeli jest przewidziane) - czerwone, o dowolnym rytmie, innym niż dla rozdzielenia toru wodnego;
2) znaki nawigacyjne boczne prawej strony (rys. 2):
a) kształt - stożkowy, kolumnowy lub drążkowy,
b) kolor - zielony,
c) znak szczytowy - pojedynczy, zielony stożek zwrócony wierzchołkiem do góry - stosowany na pławach innych niż stożkowe,
d) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - zielony, poziomy pas lub zielony trójkąt,
e) światło (jeżeli jest przewidziane) - zielone, o dowolnym rytmie, innym niż dla rozdzielenia toru wodnego.
1) znak nawigacyjny wskazujący główny tor w prawo (rys. 3):
a) kształt - walcowy, kolumnowy lub drążkowy,
b) kolor - czerwony, z jednym szerokim, zielonym, poziomym pasem,
c) znak szczytowy - pojedynczy, czerwony walec - stosowany na pławach innych niż walcowe,
d) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - czerwony, poziomy pas lub czerwony kwadrat,
e) światło (jeżeli jest przewidziane) - czerwone, błyskowe złożone FI (2+1);
2) znak nawigacyjny wskazujący główny tor w lewo (rys. 4):
a) kształt - stożkowy, kolumnowy lub drążkowy,
b) kolor - zielony, z jednym szerokim, czerwonym, poziomym pasem,
c) znak szczytowy - pojedynczy, zielony stożek skierowany wierzchołkiem do góry - stosowany na pławach innych niż stożkowe,
d) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - zielony, poziomy pas lub zielony trójkąt,
e) światło (jeżeli jest przewidziane) - zielone, błyskowe złożone FI (2+1).
1) gdy znajdują się w kwadrancie północnym (N):
a) kształt - kolumnowy lub drążkowy,
b) kolor - czarny nad żółtym,
c) znak szczytowy - dwa czarne stożki jeden nad drugim, zwrócone wierzchołkami do góry,
d) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - niebieski, poziomy pas na czarnej części oraz żółty, poziomy pas na żółtej części,
e) światło (jeżeli jest przewidziane) - białe, migające - Q lub szybko migające - VQ;
2) gdy znajdują się w kwadrancie wschodnim (E):
a) kształt - kolumnowy lub drążkowy,
b) kolor - czarny z szerokim, poziomym, żółtym pasem,
c) znak szczytowy - dwa czarne stożki jeden nad drugim, zwrócone podstawami do siebie,
d) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - dwa niebieskie, poziome pasy na górnej, czarnej części,
e) światło (jeżeli jest przewidziane) - białe, migające grupowe - Q(3) 10 s lub szybko migające grupowe - VQ(3) 5 s;
3) gdy znajdują się w kwadrancie południowym (S):
a) kształt - kolumnowy lub drążkowy,
b) kolor - żółty nad czarnym,
c) znak szczytowy - dwa czarne stożki jeden nad drugim, zwrócone wierzchołkami w dół,
d) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - żółty poziomy pas na żółtej części i niebieski poziomy pas na czarnej części,
e) światło (jeżeli jest przewidziane) - białe, migające złożone - Q(6) + LFI 15 s lub szybko migające złożone - VQ(6) + LFI 10 s;
4) gdy znajdują się w kwadrancie zachodnim (W):
a) kształt - kolumnowy lub drążkowy,
b) kolor - żółty z szerokim, poziomym, czarnym pasem,
c) znak szczytowy - dwa czarne stożki jeden nad drugim, zwrócone wierzchołkami do siebie,
d) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - dwa poziome, żółte pasy na górnej, żółtej części,
e) światło (jeżeli jest przewidziane) - białe, migające złożone - Q(9) 15 s lub szybko migające złożone - VQ(9) 10 s.
1) kształt - dowolny, lecz niekolidujący ze znakami bocznymi, przy czym w wypadku pław stosuje się kształt kolumnowy lub drążkowy;
2) kolor - czarny, z jednym lub więcej szerokimi, poziomymi, czerwonymi pasami;
3) znak szczytowy - dwie czarne kule jedna nad drugą, przy czym znak powinien być tak duży, jak to tylko możliwe, i z wyraźnym prześwitem pomiędzy kulami;
4) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) -jedna lub więcej par poziomych niebiesko-czerwonych pasów;
5) światło (jeżeli jest przewidziane) - białe, błyskowe grupowe - FI(2).
1) kształt - kulisty, kolumnowy lub drążkowy;
2) kolor - czerwone i białe, pionowe pasy;
3) znak szczytowy - pojedyncza, czerwona kula - stosowany jest na pławach innych niż kuliste;
4) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - czerwone i białe pasy poziome lub pionowe;
5) światło (jeżeli jest przewidziane) - białe, izofazowe - Iso albo przerywane - Oc, lub blaskowe - LFI 10 s, względnie litera kodu Morse'a „A” - Mo (A).
1) kształt dowolny, wyróżniający się spośród innych (rys. 8a), lecz gdy znak wskazuje stronę przejścia, powinien być on zgodny ze znakami nawigacyjnymi systemu bocznego i bezpiecznej wody (rys. 8b);
2) kolor - żółty;
3) znak szczytowy (jeżeli jest przewidziany) - pojedynczy, „leżący” (X), żółty krzyż (rys. 8);
4) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) -pojedynczy, poziomy, żółty pas lub „leżący” (X), żółty krzyż, lub inny żółty symbol (znak);
5) światło (jeżeli jest przewidziane) - żółte, rytm dowolny, lecz inny niż dla oznakowania kardynalnego, odosobnionego niebezpieczeństwa i bezpiecznej wody; pławy Ocean Data Acquisition System (ODAS) - służące do pozyskiwania informacji meterologicznych i naukowych - powinny posiadać światło błyskowe grupowe - FI(5) 20 s.
1) kształt kolumnowy lub drążkowy;
2) kolor - niebieskie i żółte, pionowe pasy, równe pod względem liczby i rozmiarów (od 4 do 8 pasów);
3) znak szczytowy (jeżeli jest przewidziany) - pojedynczy, żółty krzyż w pozycji pionowej (rys. 9);
4) materiał odblaskowy (jeżeli jest przewidziany) - pionowe, żółte i niebieskie pasy;
5) światło - zmiennobarwne w kolorze żółtym i niebieskim, przerywane - Al.Oc.BuY.3 s.
CZĘŚĆ B. SPOSÓB OZNAKOWANIA TRAS ŻEGLOWNYCH POD STAŁYMI MOSTAMI, W POBLIŻU KONSTRUKCJI „OFFSHORE”, FALOCHRONÓW, MORSKICH FARM HODOWLANYCH ORAZ MORSKICH ELEKTROWNI WIATROWYCH
1) możliwego maksymalnego prześwitu;
2) głębokości wody pod mostem, szczególnie gdy nie jest ona równomierna;
3) ochrony filarów mostu i innych przeszkód;
4) potrzeb żeglugi jedno- lub dwukierunkowej.
1) jeżeli żegluga odbywa się na całej rozpiętości przejścia (przęsła), znaki powinny być umieszczone na filarach mostu; jeżeli żegluga jest możliwa tylko w części rozpiętości przęsła, to znaki powinny być umieszczone na lub pod przęsłem tak, by wskazywały granice części żeglownej; znaki, o ile to możliwe, powinny być rozmieszczone na płaszczyźnie prostokąta tak, aby wszystkie jego wierzchołki były widoczne przed wejściem pod most (umożliwia to kapitanowi ciągłą ocenę położenia jednostki względem osi toru);
2) granice przejścia powinny być oznakowane w następujący sposób:
a) lewa strona - tablica pokazująca czerwony kwadrat na białym tle (rys. 15),
b) prawa strona - tablica pokazująca zielony trójkąt równoboczny, wierzchołkiem skierowany do góry, na białym tle (tys. 16);
3) najlepszy punkt przejścia może być wskazany przez okrągłą tablicę pomalowaną w czerwono-białe pasy (rys. 17).
1) do oznakowania granic kanału żeglugowego powinny być wykorzystane czerwone i zielone światła o określonym rytmie przewidzianym dla świateł nawigacyjnych oznakowania bocznego; jeżeli żegluga jest możliwa na całej rozpiętości przejścia (przęsła), światła powinny być umieszczone na filarach mostu; jeżeli żegluga jest dostępna tylko w części rozpiętości przęsła, światła powinny być umieszczone pod przęsłem albo na pławach lub stawach na wodzie, ustawionych tak, aby wskazywały granice części żeglownej; światła, o ile to możliwe, powinny być rozmieszczone na płaszczyźnie prostokąta w taki sposób, aby wszystkie jego wierzchołki były widoczne przed wejściem pod most (wskazany wyżej sposób rozmieszczenia świateł umożliwia kapitanowi ciągłą ocenę położenia jednostki względem osi toru);
2) najlepszy punkt przejścia może być wskazany przez białe światło lub światła o charakterystyce światła bezpiecznej wody, umieszczone pod przęsłem;
3) jako alternatywne do świateł nawigacyjnych można stosować tablice opisane w ust. 4 pkt 2 i 3 części B załącznika dodatkowo podświetlone;
4) tablice oznakowania dziennego mogą być, dla łatwiejszego rozpoznania w ciągu nocy, pokryte materiałami odblaskowymi o odpowiednim kolorze.
1) rakon - jeśli zachodzi konieczność identyfikacji konkretnej konstrukcji spośród innych, może być ona wyposażona w rakon o literze w kodzie Morse’a i zasięgu określonych przez dyrektora właściwego terytorialnie urzędu morskiego; każdy rakon zainstalowany na konstrukcji, która nie została jeszcze umieszczona na mapach morskich, powinien pokazywać literę „D” w kodzie Morse’a;
2) jeden lub więcej nautofonów usytuowanych tak, aby wydawany dźwięk był słyszany z każdego kierunku z odległości nie mniejszej niż 2 Mm; nautofony powinny być zainstalowane na wysokości od 6 do 30 m ponad średnim poziomem morza MSL; dźwięk powinien być emitowany, jeśli widzialność jest mniejsza niż 2 Mm; nautofon lub nautofony powinny nadawać dźwiękowy sygnał w postaci litery „U” w kodzie Morse’a - okres sygnału 30 s, minimalny czas trwania sygnału krótkiego 0,75 s;
3) radiolatarnia - sygnał rozpoznawczy PB, częstotliwość 339 kHz, czynna podczas lotów śmigłowca.
1) wieża każdej elektrowni wiatrowej powinna być pomalowana dookólnie od średniego poziomu morza (MSL) do wysokości 15 m lub do poziomu, na którym usytuowano oznakowanie nawigacyjne (wybierać należy wysokość większą z wymienionych); alternatywnie stosować można poziome dookólne pasy o szerokości nie mniejszej niż 2 m w odstępach takich samych jak szerokość tych pasów; zastosować też można materiały odblaskowe; oznakowanie nawigacyjne, jeśli generator ma zostać w nie wyposażony, stanowi światło białe o charakterystyce: litera „U” w kodzie Morse’a - Mo (U) i być zamontowane na wysokości co najmniej 6 m powyżej średniego poziomu morza (MSL), ale poniżej najniższego punktu łuku, jaki kreślą łopaty rotora;
2) narożniki i inne punkty zmiany kierunku granicy farmy elektrowni wiatrowych powinny być oznakowane za pomocą światła błyskowego koloru żółtego o charakterystyce światła podanej dla „znaku specjalnego” tak, aby były widoczne z każdego kierunku i miały zasięg nominalny co najmniej 5 Mm; granice farmy elektrowni wiatrowych powinny być oznakowane wzdłuż obwodu, w odstępach nie większych niż 2 Mm, światłem błyskowym koloru żółtego, o charakterystyce wyraźnie różniącej się od charakterystyki zastosowanej w punktach narożnikowych farmy, tak aby światła te były widoczne z każdego kierunku i miały zasięg nominalny co najmniej 2 Mm; odległość pomiędzy wszystkimi użytymi światłami, licząc wzdłuż granicy farmy elektrowni wiatrowych, nie może przekraczać 2 Mm; światła narożnikowe powinny być zsynchronizowane ze sobą; dopuszczalne jest wyposażenie w światła nawigacyjne koloru żółtego, o charakterystyce wyraźnie różniącej się od charakterystyki zastosowanej w punktach narożnikowych farmy, widoczne z każdego kierunku, o zasięgu nominalnym co najmniej 2 Mm, wszystkich elektrowni wiatrowych tworzących farmę lub wszystkich elektrowni wiatrowych znajdujących się na granicy farmy;
3) ze względu na potrzebę dokładnej identyfikacji na farmach elektrowni wiatrowych, można dodatkowo zamontować: rakony, reflektory radarowe lub wzmacniacze ech radarowych oraz urządzenia Systemu AIS, a także nautofony, których zasięg nie powinien być mniejszy niż 2 Mm;
4) jeśli stacja transformatorowa, meteorologiczna lub serwisowa stanowi część farmy elektrowni wiatrowych, powinna zostać włączona w system oznakowania nawigacyjnego farmy, natomiast jeśli nie stanowi części farmy, należy ją oznakować jak konstrukcję „offshore”.
1) standardowo morskie farmy hodowlane oznakowuje się znakami specjalnymi;
2) jeśli pomiędzy morskimi farmami hodowlanymi przebiega tor wodny, jego krawędzie powinny być oznakowane znakami bocznymi;
3) aby uniemożliwić wpłynięcie statków na akwen morskich farm hodowlanych, w zależności od okoliczności, można użyć znaków kardynalnych;
4) aby zwiększyć efektywność świateł nawigacyjnych użytych w oznakowaniu nawigacyjnym morskich farm hodowlanych należy ograniczyć podświetlenie tła, zsynchronizować światła nawigacyjne lub użyć różnych charakterystyk świateł.
Jak powołać ten przepis
§ 15 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 4 grudnia 2012 r. w sprawie oznakowania nawigacyjnego polskich obszarów morskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 57)
Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.