§ 8

1. Korzyści pośrednie ustala się, szacując korzyści niematerialne związane ze świadczeniem składnika lub grupy usług, które uzyskuje lub może uzyskać przedsiębiorca telekomunikacyjny z tytułu pozycji przedsiębiorcy wyznaczonego.

2. Do korzyści pośrednich zalicza się w szczególności:

1) znajomość przedsiębiorcy wyznaczonego na obszarze świadczenia składnika lub grupy usług, mierzoną jego kosztami kampanii promocyjnych i reklamowych, które nie dotyczą konkretnego składnika lub konkretnej grupy usług, ale związane są z jego firmą, logo lub wizerunkiem;

2) reputację przedsiębiorcy wyznaczonego rozumianą jako większą lojalność abonentów pozostających na obszarze rentownym;

3) efekt wszechobecności związany z lojalnością abonenta przedsiębiorcy wyznaczonego, który zmienia miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności z obszaru nierentownego na obszar rentowny i nadal pozostaje abonentem przedsiębiorcy wyznaczonego mimo dostępności w nowej lokalizacji tańszej oferty innego przedsiębiorcy;

4) efekt „cyklu życia” polegający na poprawie:

a) zyskowności niezyskownych abonentów,

b) rentowności obszarów nierentownych albo nierentownych aparatów publicznych lub innych nierentownych punktów dostępowych umożliwiających komunikację głosową;

5) dostęp przedsiębiorcy wyznaczonego do danych o abonentach, w szczególności przejawiający się lepszym zrozumieniem i przewidywaniem trendów rynkowych oraz lepszym wykorzystaniem kanałów dystrybucji przy sprzedaży innych usług;

6) dodatkowe możliwości przedsiębiorcy wyznaczonego w zakresie reklamy działalności, w szczególności na aparatach publicznych lub w innych punktach dostępowych umożliwiających komunikację głosową i na kartach telefonicznych oraz poprzez dostarczanie własnych reklam wraz z rachunkami telefonicznymi.

3. Korzyści pośrednie przypisuje się do składnika lub grupy usług zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 51 ustawy.