§ 7

1. Ocena polowa materiału siewnego roślin rolniczych i warzywnych, zwana dalej „oceną polową plantacji nasiennej”, jest dokonywana w taki sposób, aby możliwe było sprawdzenie, czy:

1) podczas wegetacji roślin zostały spełnione warunki niezbędne do wyprodukowania wysokiej jakości materiału siewnego danego gatunku i odmiany;

2) stan plantacji odpowiada wymaganiom szczegółowym dotyczącym wytwarzania oraz jakości materiału siewnego określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie, zwanym dalej „wymaganiami szczegółowymi”.

2. Ocena polowa plantacji nasiennej składa się z kilku ocen stanu plantacji, w zależności od gatunku i kategorii ocenianego materiału siewnego.

3. Ocena polowa stanu plantacji nasiennej jest dokonywana w taki sposób, aby możliwe było sprawdzenie:

1) izolacji przestrzennej i przedplonu dla ocenianego gatunku roślin określonych w wymaganiach szczegółowych;

2) tożsamości i czystości odmianowej;

3) występowania na plantacji nasiennej organizmów kwarantannowych;

4) pochodzenia i ilości materiału siewnego użytego do obsiania lub odsadzenia plantacji nasiennej na podstawie informacji zawartych na etykiecie materiału siewnego;

5) poziomu agrotechniki i ogólnego stanu plantacji;

6) wyrównania i stanu rozwoju roślin; niska obsada roślin na plantacji nie powoduje jej dyskwalifikacji, z wyłączeniem plantacji nasiennej ziemniaka;

7) stanu porażenia plantacji przez choroby i szkodniki inne niż organizmy kwarantannowe;

8) stanu zachwaszczenia, w tym występowania chwastów, których nasiona są trudne do odczyszczenia w trakcie procesów technologicznych;

9) występowania na plantacji innych gatunków roślin uprawnych;

10) stopnia porażenia plantacji ziemniaka chorobami, zgodnie z wymaganiami szczegółowymi.

4. Poszczególne oceny polowe stanu plantacji nasiennej są dokonywane w zależności od określonej fazy rozwoju roślin w terminach określonych w wymaganiach szczegółowych.