§ 10

1. Pomoc na usługi doradcze w zakresie działalności, o której mowa w § 3 ust. 3 pkt 2–4, jest udzielana przez ośrodek innowacyjności:

1) mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy, zgodnie z warunkami określonymi w rozdziałach I–II, w art. 18 w rozdziale III oraz w rozdziale IV rozporządzenia Komisji nr 651/2014;

2) przedsiębiorcy innemu niż wymieniony w pkt 1, zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji 2023/2831. 2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, nie może być udzielana na usługi doradztwa, mające charakter ciągły lub okresowy, związane z bieżącą działalnością operacyjną przedsiębiorcy, w szczególności na doradztwo podatkowe, stałą obsługę prawną lub reklamę.

3. Intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 50 % wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą na usługi doradcze, przy czym wydatkami kwalifikowalnymi są wydatki poniesione na usługi doradcze świadczone przez doradców zewnętrznych.

4. Kwotę dopuszczalnej pomocy de minimis, o której mowa w ust. 1 pkt 2, udzielanej jednemu przedsiębiorcy ustala się zgodnie z art. 3 ust. 2–9 rozporządzenia Komisji 2023/2831.

5. Do celów ustalenia kwoty dopuszczalnej pomocy de minimis, o której mowa w ust. 4, przez jednego przedsiębiorcę rozumie się jedno przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji 2023/2831.

6. W przypadku pomocy, której wartość przekracza 2,2 miliona euro dla jednego przedsiębiorcy na jeden projekt doradczy, pomoc, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podlega indywidualnej notyfikacji do Komisji Europejskiej.