Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie maksymalnego procentowego udziału składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto z realizacji kontraktu eksportowego oraz rodzaju dowodów, na podstawie których ustala się pochodzenie produktu lub usługi

§ 1.

Maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego w przychodzie netto z realizacji kontraktu eksportowego, uwzględniając rodzaj eksportowanych produktów i usług lub okres kredytu, ustala się:

1) dla kontraktu eksportowego zawartego na okres kredytu poniżej dwóch lat w wysokości 70% przychodu netto, z wyłączeniem:

a) usług budowlanych, dla których maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego wynosi 90% przychodu netto,

b) systemów komputerowych, urządzeń elektronicznej techniki obliczeniowej, wyrobów przemysłu elektrotechnicznego, elektronicznego i teletechnicznego, statków powietrznych, statków morskich i statków żeglugi śródlądowej, dla których maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego wynosi 80% przychodu netto;

2) dla kontraktu eksportowego zawartego na okres kredytu dwóch lub więcej lat w wysokości 60% przychodu netto, z wyłączeniem:

a) usług budowlanych, dla których maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego wynosi 90% przychodu netto,

b) systemów komputerowych, urządzeń elektronicznej techniki obliczeniowej, wyrobów przemysłu elektrotechnicznego, elektronicznego i teletechnicznego, statków powietrznych, statków morskich i statków żeglugi śródlądowej, dla których maksymalny procentowy udział składników pochodzenia zagranicznego wynosi 80% przychodu netto.

§ 2.

1. Pochodzenie produktu lub usługi, eksportowanych w ramach kontraktu eksportowego, ustala się w oparciu o kalkulację składników pochodzenia krajowego lub zagranicznego na podstawie:

1) faktur lub innych dokumentów dotyczących sprzedaży przedmiotu kontraktu eksportowego;

2) dokumentów dotyczących wartości składników pochodzenia zagranicznego, w tym faktur i innych dokumentów dotyczących kosztów wytworzenia lub ceny nabycia tych składników, wydruków analitycznych z kont systemu finansowo-księgowego, innych dokumentów oraz informacji dotyczących poniesionych kosztów wytworzenia lub ceny nabycia produktu lub usługi, w rozumieniu art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych, zwanej dalej „ustawą”;

3) dokumentów dotyczących wartości wybranych przez przedsiębiorcę składników pochodzenia krajowego, w tym faktur i innych dokumentów dotyczących kosztów wytworzenia lub ceny nabycia tych składników, wydruków analitycznych z kont systemu finansowo-księgowego, innych dokumentów i informacji dotyczących poniesionych kosztów wytworzenia lub ceny nabycia produktu lub usługi, w rozumieniu art. 6c ust. 2 ustawy;

4) dokumentów dotyczących wartości marży z realizacji kontraktu eksportowego, w rozumieniu art. 6c ust. 3 ustawy;

5) dokumentów umożliwiających ustalenie pochodzenia produktu lub usługi.

2. W przypadku gdy przedsiębiorca nie ponosi kosztów wytworzenia lub ceny nabycia, o których mowa w art. 6c ust. 1 ustawy, składa oświadczenie w tym zakresie.

§ 3.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.