§ 9

1. Pomoc na usługi szkoleniowe w zakresie działalności, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b i c, jest udzielana przez beneficjenta zgodnie z warunkami określonymi w rozdziałach I i II, w art. 31 w rozdziale III oraz w rozdziale IV rozporządzenia Komisji nr 651/2014.

2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, nie może być udzielana na szkolenia, których obowiązek przeprowadzenia wynika z przepisów prawa.

3. Do wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną w zakresie usług szkoleniowych zalicza się koszty wymienione w art. 31 ust. 3 rozporządzenia Komisji nr 651/2014.

4. Intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 50 % wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą na usługi szkoleniowe.

5. Intensywność pomocy określoną w ust. 4 zwiększa się:

1) o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorcy i o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz mikroprzedsiębiorcy i małego przedsiębiorcy;

2) o 10 punktów procentowych w przypadku usług szkoleniowych dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, o których mowa w art. 2 pkt 4 rozporządzenia Komisji nr 651/2014, lub pracowników niepełnosprawnych, o których mowa w art. 2 pkt 3 rozporządzenia Komisji nr 651/2014, przy czym łącznie intensywność pomocy nie może przekroczyć 70 % wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą.

6. W przypadku pomocy, której wartość przekracza 3 000 000 euro na jeden projekt szkoleniowy, pomoc, o której mowa w ust. 1, podlega indywidualnej notyfikacji Komisji Europejskiej.