Art. 9

1. Zagraniczni funkcjonariusze biorący udział we wspólnej operacji mają prawo do:

1) noszenia munduru służbowego;

2) wwozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadania broni palnej, amunicji i środków przymusu bezpośredniego;

3) użycia lub wykorzystania broni palnej w sposób i w trybie określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej :

a) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność zagranicznego funkcjonariusza lub pracownika albo innej osoby,

b) na rozkaz dowódcy:

4) użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego w sposób i w trybie określonych dla funkcjonariuszy Policji;

5) wykonywania czynności, o których mowa w:

a) art. 15 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - w przypadku gdy koordynującym wspólną operację jest komendant wojewódzki Policji albo osoba wyznaczona przez Komendanta Głównego Policji,

b) art. 11 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej - w przypadku gdy koordynującym wspólną operację jest komendant oddziału Straży Granicznej albo osoba wyznaczona przez Komendanta Głównego Straży Granicznej,

c) art. 21 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa - w przypadku gdy koordynującym wspólną operację jest osoba wskazana przez Komendanta Służby Ochrony Państwa

6) podejmowania w stosunku do uczestników ruchu drogowego działań, o których mowa w art. 129 ust. 2-4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym ;

7) posiadania i użycia sprzętu, o którym mowa w art. 5 ust. 2 pkt 16, służącego do wykonania czynności, o których mowa w pkt 5 i 6.

2. Zagraniczni funkcjonariusze biorący udział we wspólnej operacji korzystają z uprawnień, o których mowa w ust. 1 pkt 3-6, pod dowództwem i w obecności polskiego funkcjonariusza.

3. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, przysługują również zagranicznym pracownikom biorącym udział we wspólnej operacji.