Art. 4

1. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą, której przedmiotem jest:

1) wytwarzanie energii elektrycznej lub

2) produkcja benzyn silnikowych lub oleju napędowego, lub

3) transport rurociągowy ropy naftowej, benzyn silnikowych lub oleju napędowego, lub

4) magazynowanie i przechowywanie benzyn silnikowych, oleju napędowego, gazu ziemnego, lub

5) podziemne magazynowanie ropy naftowej lub gazu ziemnego, lub

6) produkcja chemikaliów, nawozów oraz wyrobów chemicznych, lub

7) wytwarzanie i obrót materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, lub

8) regazyfikacja lub skraplanie gazu ziemnego, lub

9) przeładunek ropy naftowej i jej produktów w portach morskich, lub

10) dystrybucja gazu ziemnego lub energii elektrycznej, lub

10a) przeładunek w portach o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 1796), lub

11) działalność telekomunikacyjna, lub

12) przesyłanie paliw gazowych, lub

13) produkcja renu, lub

14) wydobywanie i przerób rud metali wykorzystywanych do wytwarzania materiałów wybuchowych, broni i amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

– może być uznany za podmiot objęty ochroną.

2. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz podmiotów podlegających ochronie, a także organ kontroli właściwy dla każdego z ujętych w wykazie podmiotów, uwzględniając istotny udział danego podmiotu w rynku, skalę prowadzonej działalności, rzeczywiste i wystarczająco poważne zagrożenia dla fundamentalnych interesów społeczeństwa związane z prowadzeniem działalności przez podmiot, który ma zostać objęty ochroną, jak również brak możliwości wprowadzenia środka mniej restrykcyjnego i niezbędność, w odniesieniu do podmiotu działającego w danym sektorze, zastosowania kontroli inwestycji na zasadach określonych w ustawie dla zapewnienia ochrony porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, o którym mowa w art. 52 ust. 1 i art. 65 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także czas uzasadniający zastosowanie tych środków.