§ 12f

1. Do wydatków kwalifikowalnych w ramach wsparcia, o którym mowa w § 12e ust. 1, zalicza się wydatki na:

1) rekrutację potencjalnych odbiorców wsparcia;

2) pokrycie kosztów usług szkoleniowych;

2a) pokrycie kosztów wynagrodzeń uczestników szkolenia, o których mowa w art. 31 ust. 3 lit. d rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014;

3) pokrycie kosztów doradztwa lub innych usług o charakterze doradczym lub szkoleniowym wspierających rozwój przedsiębiorcy;

3a) pokrycie kosztów zakupu wartości niematerialnych i prawnych, które są bezpośrednio związane ze świadczeniem lub uczestnictwem w zdalnych usługach szkoleniowych lub doradczych, w zakresie wynikającym z rekomendacji sektorowych rad do spraw kompetencji;

4) pokrycie pozostałych kosztów bezpośrednio związanych z dofinansowaniem usług, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) pokrycie kosztów pośrednich;

6) zakup środków trwałych niezbędnych do realizacji projektu;

7) zakup infrastruktury oraz dostosowanie lub adaptację budynków, pomieszczeń i miejsc pracy w ramach cross-financingu do wysokości 5% wydatków kwalifikowanych projektu.

2. Wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, nie mogą łącznie przekroczyć 10% wydatków kwalifikowalnych projektu.

3. Do wydatków kwalifikowalnych w ramach wsparcia, o którym mowa w § 12e ust. 1, nie zalicza się wydatków poniesionych wcześniej niż na 30 dni przed zawarciem umowy o udzielenie wsparcia lub przed dniem realizacji projektu.

4. Warunkiem udzielenia pomocy de minimis na usługi szkoleniowe w ramach wsparcia, o którym mowa w § 12e ust. 1, jest wniesienie przez przedsiębiorcę wkładu prywatnego w wysokości co najmniej 20% kosztów usługi szkoleniowej w postaci:

1) opłaty lub

2) kosztów wynagrodzeń uczestników szkolenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2a.

4a. W przypadku wniesienia wkładu prywatnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, wartość pomocy de minimis dla przedsiębiorcy stanowi różnica między kosztem usługi a wysokością opłaty. W przypadku wniesienia wkładu prywatnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, wartość pomocy de minimis dla przedsiębiorcy stanowi koszt usługi.

4b. Warunkiem udzielenia pomocy de minimis na usługi doradcze lub zakup wartości niematerialnych i prawnych w ramach wsparcia, o którym mowa w § 12e ust. 1, jest wniesienie przez przedsiębiorcę wkładu prywatnego w wysokości co najmniej 20% kosztów usługi doradczej lub zakupu wartości niematerialnych i prawnych w postaci opłaty. Wartość pomocy de minimis dla przedsiębiorcy stanowi różnica między kosztem usługi lub zakupu wartości niematerialnych i prawnych a wysokością opłaty.

5. Jeżeli wsparcie, o którym mowa w ust. 4 lub 4b, uzyskane przez przedsiębiorcę w ramach pomocy de minimis spowodowałoby przekroczenie dopuszczalnej wielkości tej pomocy, wsparcie to może stanowić pomoc publiczną dla mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy z zachowaniem warunków określonych w art. 18 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 lub pomoc publiczną z zachowaniem warunków określonych w art. 31 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, z zastrzeżeniem ust. 6 pkt 2.

6. W przypadku uczestnictwa w usługach, o których mowa w § 12e ust. 1, podstawą wyliczenia wielkości pomocy dla przedsiębiorcy są w odniesieniu do:

1) pomocy de minimis - wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 3a;

2) pomocy publicznej - wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3.

7. Podstawą wyliczenia wielkości pomocy de minimis dla podmiotu, o którym mowa w § 12e ust. 1, są wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7.

8. Wydatki na wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2a, nie mogą przekroczyć wysokości wkładu prywatnego wnoszonego przez przedsiębiorcę.