§ 12j

1. Agencja może udzielić przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, potwierdzoną wpisem do odpowiedniego rejestru, pomocy finansowej w formie finansowania kosztów usług szkoleniowych lub doradczych świadczonych przez usługodawców wybranych przez Agencję w trybie określonym w przepisach o zamówieniach publicznych.

2. Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, jest udzielana w formie finansowania kosztów doradztwa lub szkolenia mających na celu rozwój kompetencji innowacyjnych pracowników przedsiębiorców, w szczególności zajmujących stanowiska kierownicze.

3. Pomoc finansowa, o której mowa w ust. 1, nie może być udzielana z przeznaczeniem na finansowanie uczestnictwa w usługach właścicieli oraz członków zarządu i dyrektorów generalnych w przypadku dużych przedsiębiorców.

4. Do wydatków kwalifikowalnych w ramach pomocy finansowej, o której mowa w ust. 1, zalicza się wydatki na:

1) pokrycie kosztów usług szkoleniowych;

1a) pokrycie kosztów wynagrodzeń uczestników szkolenia, o których mowa w art. 31 ust. 3 lit. d rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014;

2) pokrycie kosztów doradztwa lub innych usług o charakterze doradczym lub szkoleniowym wspierających rozwój przedsiębiorcy;

3) pokrycie pozostałych kosztów bezpośrednio związanych z realizacją usług, o których mowa w pkt 1 i 2.

5. Warunkiem udzielenia pomocy de minimis na usługi szkoleniowe w ramach pomocy, o której mowa w ust. 1, jest wniesienie przez mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego przedsiębiorcę wkładu prywatnego w wysokości co najmniej 20% kosztów usługi szkoleniowej oraz co najmniej 50% kosztów tej usługi w przypadku dużych przedsiębiorców w postaci:

1) opłaty lub

2) kosztów wynagrodzeń uczestników szkolenia, o których mowa w ust. 4 pkt 1a.

5a. W przypadku wniesienia wkładu prywatnego, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, wartość pomocy de minimis dla przedsiębiorcy stanowi różnica między kosztem usługi a wysokością opłaty. W przypadku wniesienia wkładu prywatnego, o którym mowa w ust. 5 pkt 2, wartość pomocy de minimis dla przedsiębiorcy stanowi koszt usługi.

5b. Warunkiem udzielenia pomocy de minimis na usługi doradcze w ramach pomocy, o której mowa w ust. 1, jest wniesienie przez mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego przedsiębiorcę wkładu prywatnego w postaci opłaty w wysokości co najmniej 20% kosztów usługi doradczej oraz co najmniej 50% kosztów tej usługi w przypadku dużych przedsiębiorców. Wartość pomocy de minimis dla przedsiębiorcy stanowi różnica między kosztem usługi a wysokością opłaty.

6. Jeżeli pomoc, o której mowa w ust. 5 lub 5b, uzyskana przez przedsiębiorcę w ramach pomocy de minimis spowodowałoby przekroczenie dopuszczalnej wielkości tej pomocy, pomoc ta może stanowić pomoc publiczną dla mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy z zachowaniem warunków określonych w art. 18 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 lub pomoc publiczną z zachowaniem warunków określonych w art. 31 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014.

7. Wydatki na wynagrodzenia, o których mowa w ust. 4 pkt 1a, nie mogą przekroczyć wysokości wkładu prywatnego wnoszonego przez przedsiębiorcę.