§ 7

1. Do wydatków kwalifikowalnych w ramach wsparcia, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 3, zalicza się wydatki na:

1) prowadzenie szkoleń w zakresie, o którym mowa w art. 31 ust. 3 lit. a-c rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014;

2) pokrycie kosztów wynagrodzeń uczestników szkolenia, o którym mowa w art. 31 ust. 3 lit. d rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014;

3) doradztwo w zakresie, o którym mowa w art. 18 ust. 3 i 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014;

4) (uchylony);

5) pokrycie kosztów pośrednich;

6) zakup środków trwałych niezbędnych do realizacji projektu;

7) zakup infrastruktury oraz dostosowanie lub adaptację budynków, pomieszczeń i miejsc pracy w ramach cross-financingu do wysokości 5% wydatków kwalifikowalnych projektu.

2. Wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, nie mogą łącznie przekroczyć 10% wydatków kwalifikowalnych projektu.

3. Do wydatków kwalifikowalnych w ramach wsparcia, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 3, nie zalicza się wydatków poniesionych wcześniej, niż na 30 dni przed zawarciem umowy o udzielenie wsparcia lub przed dniem rozpoczęcia realizacji projektu.

4. Warunkiem udzielenia pomocy de minimis na usługi szkoleniowe w ramach wsparcia, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 3, jest wniesienie przez mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego przedsiębiorcę wkładu prywatnego w wysokości co najmniej 10% kosztów usługi szkoleniowej w postaci:

1) opłaty lub

2) kosztów wynagrodzeń uczestników szkolenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

4a. W przypadku wniesienia wkładu prywatnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, wartość pomocy de minimis dla mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy stanowi różnica między kosztem usługi a wysokością opłaty. W przypadku wniesienia wkładu prywatnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, wartość pomocy de minimis dla mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy stanowi koszt usługi.

4b. Warunkiem udzielenia pomocy de minimis na usługi doradcze w ramach wsparcia, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 3, jest wniesienie przez mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego przedsiębiorcę wkładu prywatnego w wysokości co najmniej 10% kosztów usługi doradczej w postaci opłaty. Wartość pomocy de minimis dla mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy stanowi różnica między kosztem usługi a wysokością opłaty.

5. W przypadku gdy udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 4 lub 4b, spowodowałoby przekroczenie dopuszczalnej wielkości pomocy de minimis , przedsiębiorca może skorzystać z pomocy publicznej, o której mowa w § 5, na zasadach określonych w art. 18 lub art. 31 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014.

6. Podstawą wyliczenia wielkości pomocy de minimis lub pomocy publicznej dla mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy w przypadku wsparcia, o którym mowa w § 6 ust. 1, lub wsparcia, o którym mowa w § 6 ust. 3, przeznaczonego na potrzeby grupy mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców, są wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3.

7. Podstawą wyliczenia wielkości pomocy de minimis dla mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy w przypadku wsparcia, o którym mowa w § 6 ust. 3, przeznaczonego na potrzeby danego przedsiębiorcy, są wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 5-7.

8. Podstawą wyliczenia wielkości pomocy publicznej dla mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy w przypadku wsparcia, o którym mowa w § 6 ust. 3, przeznaczonego na potrzeby danego przedsiębiorcy, są wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 3 i 5, z zastrzeżeniem, że wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7, stanowią podstawę do wyliczenia pomocy de minimis .

9. Podstawą wyliczenia wielkości pomocy de minimis dla podmiotu, o którym mowa w § 6 ust. 1, są wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6 i 7.

10. Wydatki na wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie mogą przekroczyć wysokości wkładu prywatnego wnoszonego przez przedsiębiorcę.