Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

Rozdział 4 — Mechanizmy i instrumenty wspierające wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, biogazu rolniczego, biometanu oraz ciepła, w instalacjach odnawialnego źródła energii

Art. 70f

Obowiązuje

1. Obowiązek zakupu niewykorzystanej energii elektrycznej zgodnie z art. 70c ust. 2 lub prawo do pokrycia ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3, powstaje od pierwszego dnia sprzedaży energii elektrycznej objętej systemem wsparcia, o którym mowa w ustawie, i trwa przez okres kolejnych 15 lat, nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2047 r.

2. W przypadku instalacji, dla których zostały wydane świadectwa pochodzenia, okres, o którym mowa w ust. 1, liczy się od pierwszego dnia wytworzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia nie wcześniej jednak niż od dnia 1 października 2005 r.

3. W przypadku instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW, wykorzystującej do wytwarzania energii elektrycznej wyłącznie:

1) biogaz rolniczy albo

2) biogaz pozyskany ze składowisk odpadów, albo

3) biogaz pozyskany z oczyszczalni ścieków, albo

4) biogaz inny niż określony w pkt 1–3, albo

5) hydroenergię

– dla której wydawano świadectwa pochodzenia przez minimum 5 lat, okres, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć kolejnych 17 lat, liczonych od pierwszego dnia wytworzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, potwierdzonego wydanym świadectwem pochodzenia dla tej instalacji nie wcześniej jednak niż od dnia 1 października 2005 r. 4. W przypadku zmodernizowanych instalacji odnawialnego źródła energii obowiązek zakupu niewykorzystanej energii elektrycznej zgodnie z art. 70c ust. 2 lub prawo do pokrycia ujemnego salda, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3, powstaje od pierwszego dnia sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej w tej instalacji i objętej systemem wsparcia, o którym mowa w ustawie, i trwa nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2045 r., przy czym w przypadku instalacji, o których mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2:

1) lit. a – trwa maksymalnie przez kolejnych:

a) 5 lat – w przypadku poniesienia nakładów inwestycyjnych modernizacji nie mniejszych niż 25 %, ale nie większych niż 33 % kosztów kwalifikowanych wybudowania nowej referencyjnej instalacji odnawialnego źródła energii, Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 27 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 20.

Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 27 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 20.

Część wspólna w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 27 lit. c ustawy, o której mowa w odnośniku 20.

b) 6 lat – w przypadku poniesienia nakładów inwestycyjnych modernizacji większych niż 33 %, ale nie większych niż 40 % kosztów kwalifikowanych wybudowania nowej referencyjnej instalacji odnawialnego źródła energii,

c) 7 lat – w przypadku poniesienia nakładów inwestycyjnych modernizacji większych niż 40 %, ale nie większych niż 50 % kosztów kwalifikowanych wybudowania nowej referencyjnej instalacji odnawialnego źródła energii;

2) lit. b – trwa maksymalnie przez kolejnych 15 lat.

Treść według tekstu jednolitego

Ustawa była zmieniana. Obecne brzmienie ogłoszono jako tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 68, 22 stycznia 2026.

Po ogłoszeniu tego tekstu ustawę zmieniono jeszcze 3 razy. Tych zmian poniższa treść nie zawiera — sprawdź akty zmieniające na stronie ustawy.

Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst ogłoszony w dzienniku urzędowym.