§ 11

1. Przy umieszczaniu cudzoziemca w pokoju dla cudzoziemców lub w celi mieszkalnej bierze się pod uwagę w szczególności:

1) powierzchnię pokoju dla cudzoziemców lub celi mieszkalnej, która nie może być mniejsza niż 4 m² na jednego cudzoziemca;

2) potrzebę zapewnienia porządku oraz bezpieczeństwa w strzeżonym ośrodku lub areszcie;

3) zalecenia lekarskie, psychologiczne i rehabilitacyjne;

4) wiek cudzoziemca;

5) potrzebę utrzymania więzi rodzinnych;

6) względy kulturowe i religijne oraz potrzebę kształtowania przyjaznej atmosfery wśród cudzoziemców;

7) konieczność zapobiegania agresji, samoagresji i popełnianiu przestępstw podczas przebywania w strzeżonym ośrodku lub areszcie.

1a. Jeżeli zachodzi konieczność umieszczenia jednocześnie dużej liczby cudzoziemców w strzeżonym ośrodku lub areszcie, w przypadku braku wolnych miejsc w pokojach dla cudzoziemców lub celach mieszkalnych, cudzoziemca można umieścić, na czas określony, nie dłuższy niż 12 miesięcy, w pokoju dla cudzoziemców lub w celi mieszkalnej, których powierzchnia jest mniejsza niż określona w ust. 1 pkt 1, jednak nie mniejsza niż 2 m²na jednego cudzoziemca.

2. W przypadkach uzasadnionych względami bezpieczeństwa lub porządku kierownik strzeżonego ośrodka albo funkcjonariusz odpowiedzialny za funkcjonowanie aresztu w każdym czasie może przenieść cudzoziemca do innego pokoju lub celi mieszkalnej.